Boek 63: De Fazantenmoordenaars

Schrijver: Jussi Adler-Olsen
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Prometheus, Amsterdam
Vert. Kor de Vries
Oorspr. titel: Fasandræberne (Politikens Forlag 2008)
Serie Q #2
405 blz

De boeken uit de Serie Q, over brigadier Mørck, hoofd van die afdeling, die als taak heeft oude, onopgeloste zaken op te lossen, krijgen vaak zeer lovende recensies. Het eerste deel stond al een paar jaar op mijn plank: ik kon er niet aan beginnen en was na het (eindelijk) lezen ervan ook niet overmatig enthousiast.
Toch begon ik aan deel 2: De fazantenmoordenaars. En legde het weer weg, omdat een ander boek eert gelezen moest worden. Er is duidelijk iets, wat me tegenhoudt deze boeken te lezen.
Nu is het er eindelijk van gekomen: deel 2 is gelezen en mijn aarzeling blijkt terecht: ik vond het saai, de hoofdpersonen, een groep verwende rijke knapen, later mannen en een meisje/vrouw, die voor de lol mensen en dieren mishandelen en soms zelfs doden, heel erg naar, vervelend en ongeloofwaardig: een zo grote groep gekken en het aantal door hen gepleegde misdaden zou niet opgemerkt worden?  Laten we hopen, dat dat niet 'normaal' is in andere plaatsen en tijden.
De brigadier en zijn hulpjes komen in dit deel nog minder goed uit de verf dan in deel 1. Toen was ik nog benieuwd hoe die samenwerking zich verder zou ontwikkelen, maar ook dit was teleurstellend.
Waarschijnlijk wacht ik nog even met deel 3.

Boek 84: De vrouw in de kooi

Schrijver: Jussi Adler=Olsen
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Prometheus, Amterdam
Vert. Kor de Vries
Oorspr. titel: Kvinden i buret (Jussi Adler-Olsen, 2008)
Serie Q #1

De tijd die ik nodig had om te beginnen aan De vrouw in de kooi en de tijd die nodig was om het te lezen, waren omgekeerd evenredig. Het stond al jaren te wachten in mijn boekenkast, maar de kaft zowel als de titel stonden me zozeer tegen, dat het er meer dan vijf jaar heeft gestaan. Toch hoorde ik alom lovende kritieken. Andere boeken gingen voor.
Totdat de knoop werd doorgehakt: ik begon te lezen en hield niet meer op. In twee dagen was het boek, toch 382 bladzijden dik, uit.
Wat een spanning. Wat een goed verhaal. Zelfs toen duidelijk werd, hoe de vork in de steel zat, werd het niet minder spannend of beklemmend. Je bleef je afvragen hoe het zou aflopen, ook al vermoedde je wie de daders van de wreedheden die begaan werden, waren.
Een bekende politica werd ontvoerd en verdween spoorloos. Een zoektocht door de politie leverde weinig op en het zoeken werd gestaakt. Brigadier van politie Mørck wordt als lastig ervaren en krijgt een 'erebaantje'. Hij krijgt een minikantoortje in de kelder van het bureau. Als hulpje krijgt hij een Syrische asielzoeker, Assad. Samen moeten ze 'cold cases' gaan uitzoeken. Zij vormen de nieuw opgerichte afdeling Q.
Hoewel Mørck, getraumatiseerd door een schietpartij in een vorige zaak, waarbij twee collega's van hem omkwamen, en hij zelf gewond raakte, niet veel zin lijkt te hebben, gaat hij toch langzaam maar zeker aan het werk.
Gestimuleerd door Assad, die voor bijzondere opsporings- en aanhoudingstechnieken niet terugdeinst wordt de zaak van politica Merete Lynggaard aangepakt. De lezer krijgt inzicht in de omstandigheden waarin ze leefde voor de ontvoering, maar ook erna. En met de nodige kritiek op de Deense politiek met alles wat daarbij hoort, wordt ook daar een beeld van geschetst. 
De hoofdstukken zijn kort. De wisselende tijd die wordt beschreven, van voor, tijdens en na de ontvoering, geven steeds meer inzicht in wat er is gebeurd.
Eigenlijk wilde ik meteen deel 2 gaan lezen van de serie, maar dat moet nog heel even wachten. Toch ben ik erg benieuwd naar de verdere ontwikkeling van hoofdpersoon Børk, maar vooral naar de wat duistere figuur Assad, die meer lijkt te weten en te kunnen dan vermoed werd.