Posts tonen met het label Noorwegen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Noorwegen. Alle posts tonen

maandag 28 oktober 2013

Boek 53: De prijs der reinheid

Schrijver: Bergljot Hobaeck Haff
Jaar van publicatie: 1996
Uitg. NAS, Tilburg
Oorspr. titel: Renhetens Pris (Gyldendal, Oslo, 1992)
Vertaling uit het Noors: Lucy Pijttersen

Het is het jaar 1519. De inquisitie in Spanje jaagt iedereen angst aan. Salvatore de Crux is een jonge eerzuchtige inquisiteur. Hij is opgegroeid in een dominicaner klooster, heeft zijn ouders nooit gekend en denkt wees te zijn. Al heel jong besluit hij zijn leven aan de kerk te wijden en een zo hoog mogelijke post te bereiken. Nu is hij een van de drie leden van de raad van inquisitoren, die geruchten over hekserij in een nonnenklooster moet ophelderen. De verdachte, de aantrekkelijke non Beatrize de Mendoza, heeft waarschijnlijk een kind van de duivel gebaard. Ze brengt ook Salvatore, de ik-figuur in het boek, hevig in verwarring. Hij gaat twijfelen en dit wordt hem tenslotte noodlottig.

Boeken, die als spannend omschreven worden, zijn vaak niet zo spannend als dit. Het las snel was goed geschreven en prima vertaald, bleef boeiend tot het einde.De personages waren levensecht, met hun twijfels, hun eerzucht, hun jaloezie, hun machtswellust. Hun wreedheid ook, als niets ontziend inquisiteur.

Ik heb genoten van dit boek.

vrijdag 25 januari 2013

Boek 6: Een andere voorkeur

Schrijver: Karin Fossum
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Anthos, Amsterdam/Manteau, Antwerpen
Oorspr. titel: Den dom elsker noe annet (Cappelen, Oslo, 2007)
Engelse titel: The water's edge
Vert. uit het Noors door Annemarie Smit

Dit boek lag al een poosje te wachten om gelezen te worden. Het was een van de door de bibliotheek afgeschreven boeken. Zodra ik begon, wist ik, dat ik het al had gelezen. Het bleek, dat ik de Engelse versie had gelezen.

Toch maar opnieuw, want ik was benieuwd, of ik de loop van het verhaal nog echt wist. Ja dus.
Een echtpaar wandelt iedere zondagmiddag in het bos, tot aan het meer. Op een dag zien ze daar een wat schichtige man het bos uitkomen. Hij loopt moeilijk en ziet er volgens de vrouw uit als Hans Christiaan Andersen. Even later vinden ze het lijk van een jongetje, dat dudelijk is misbruikt. Ze bellen de politie.

Omdat dit het achtste deel is in de reeks over inspecteur Sejer, komt hij dus in actie. Ik had gehoopt één van de andere delen van deze serie te hebben, want ik vond dit de eerste keer dat ik het las goed genoeg om meer van deze schrijfster te lezen.

Een tweede jongetje verdwijnt. Veronderstelt wordt, dat dezelfde dader hier aan het werk is. Hoewel ik wist wat er kwam, was het toch weer spannend genoeg om achter elkaar uit te lezen.

PS: Ik zag net, dat ik ook de eerste keer dit boek (in 2011) in het Nederlands heb gelezen.

dinsdag 27 september 2011

Boek 48: Een andere voorkeur

Schrijver: Karin Fossum
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Anthos, Amsterdam; Manteau, Antwerpen
Oorspr. titel: Den som elsker noe annet.
Oorspr. uitg. Cappelen, Oslo
Vert. Annemarie Smit
Deel uit de serie met Konrad Sejer

Deze psychologische thriller gaat over pedofilie, 'een andere voorkeur'.
Een jongetje wordt dood aangetroffen in het bos, door een echtpaar, dat daar iedere zondag een wandeling maakt. Zij zien en verdacht persoon en vermoeden, dat het de moordenaar is. De vrouw geeft een duidelijk signalement, de auto van de man wordt ook goed beschreven en de politie gaat op zoek naar de man, die deze misdaad gepleegd heeft.
Dan verdwijnt een tweede jongetje.

Prettig geschreven, in sobere taal, met geloofwaardige personages.

vrijdag 3 juni 2011

Boek 26:De muil van de leeuw

Schrijver: Anne Holt & Berit Reiss-Andersen
Jaar van publicatie: 2001
Uitg. De Geus
Oorspronkelijke titel: Løvens Gap (Cappelens, 1997)
Vertaling: Annemarie Smit

Een thriller uit Noorwegen.
Beide schrijfsters hebben rechten gestudeerd en waren politicus. Anne Holt was ook minister van justitie en commissaris van politie. Ze weten dus, waarover ze schrijven in dit boek, waarin de Noorse minister-president dood wordt aangetroffen in haar werkkamer. Ze is door het hoofd geschoten. Niemand heeft iets of iemand gehoord of gezien. Haar secretaresse, aan wie Birgitte Volter, de minister-president, had gezegd, dat ze niet gestoord wenste te worden, had voldaan aan dat verzoek en ook niets gemerkt.

Wanneer ze na lang wachten toch gaat kijken, vindt ze Brigitte dood achter haar bureau.

Iedereen staat voor een raadsel. Politie en pers storten zich op het onderzoek en allerlei onfrisse zaken komen aan het licht.

Het eind is een beetje een anticlimax, verder wel een aardig spannend boek.

zondag 1 augustus 2010

Boek 37: Kijk niet achterom

Schrijver: Karin Fossum
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. Anthos, Amaterdam
Oorspronkelijke titel: Se dag ikke tilbake!
Uitg. Capellens Forlag, Oslo
Vertaling: Annemarie Smit

'Kijk niet achterom': Er zit een monster in het water. Als je omkijkt krijgt hij je te pakken, volgens de inwoners van het Noorse dorp Lundeby.

Hoofdpersonen: Ragnhild, zesjarig meisje. Wordt ontvoerd.
Annie Holland: vijftienjarig meisje. Wordt vermoord.
Inspecteur Konrad Sejer en Jacob Skarre moeten de zaken oplossen. Sejer is de ervaren politieman, die vooral met zijn gevoel te werk gaat. Hij is weduwnaar en woont alleen.
Skarre is een jonge krullebol, die allerlei baantjes heeft gehad en cursussen heeft gevolgd.
Raymond Låke: jongen uit het dorp met een chromosoom teveel.
Halvor Muntz: vriendje van Annie.
Verder familieleden, buren, dorpsgenoten en vrienden.

Volgens de tekst op de achterkant van het boek is
'Karin Fossum (1954)[..] een van de grote namen uit de Noorse misdaadliteratuur. Ze schrijft psychologische thrillers met veel aandacht voor sfeer en geloofwaardige personages.'
Ik ben het daar helemaal mee eens, voor wat dit boek betreft.

donderdag 25 februari 2010

Boek 10: Een glas melk

Schrijver: Herbjørg Wassmo
Jaar van publicatie: 2007
Uitg.: De Geus, Breda
Vertaling: Paula Stevens
Oorspronkelijke titel: Et glass melk takk
Oorspronkelijke uitg.: Gyldendal, Oslo, 2006

Dit was het vijfde boek van Wassmo dat ik binnen een jaar heb gelezen. Ook, en vooral, hiervan werd ik niet vrolijk. Wat een ongelofelijke droefenis.
De vijftienjarige Litouwse Dorte probeert geld te verdienen, wanneer zij, haar moeder en zusje hun huis uit moeten en geen geld hebben voor wat anders. Ze leert een man kennen, die zegt, dat ze in Stockholm in een restaurant kan gaan werken. Daarmee zou ze kapitalen gaan verdienen. Ze gelooft hem.
Dan begint haar lijdensweg.
De man blijkt een mensenhandelaar te zijn. Dorte wordt nog in Litouwen op gruwelijke manier verkracht, daarna doorverkocht aan een pooier in Noorwegen. Angst beheerst haar leven. Ze durft met niemand meer te praten, vertrouwt niemand meer.
Gefingeerde gesprekken met haar overleden vader houden haar op de been.
Aangrijpend.

dinsdag 29 september 2009

Boek 47: De sneeuwman



Schrijver: Jo Nesbø
Jaar van verschijnen: 2009
Uitgever: De Bezige Bij, Amsterdam
Oorspronkelijke titel: Snømannen (Uitg. Aschehoug, Oslo)
Vertaling (uit het Noors): Annelies de Vroom

Noorse schrijvers maken hun verhalen net iets gruwelijker, lijkt het, dan andere. En dit boek kan er in dat opzicht wat van. Kippenvelbezorgend. Voor mij af en toe en beetje teveel van het kwade. Toch was ook dit weer een van die boeken, die je in een ruk uitleest.
Het gaat weer over inspecteur Harry Hole, net als het vorige boek van Nesbø. Zijn geliefde heeft hem verlaten voor een arts. Hij stort zich op zijn werk en dat dient zich in ruime mate aan. Ieder jaar, wanneer de eerste sneeuw valt, verdwijnt een vrouw. Hole probeert die verdwijningen, en waarschijnlijk moorden, op te lossen. Opvallend bij al die verdwijningen is, dat steeds een sneeuwpop is gemaakt op de plaats waar de vrouwen verdwenen.
De ene puzzel volgt op de ander. Steeds als lijkt, dat alles is opgelost, komt er weer een nieuw raadsel.
Tot het gruwelijke, griezelige einde.
Wat zitten mensen toch soms ingewikkeld in elkaar.
Maar spannend was het zeker, tot en met de laatste bladzijde.

dinsdag 22 september 2009

Boek 46: Zes seconden te laat



Schrijver: Jo Nesbø
Jaar van verschijnen: 2005
Uitgever: Signature, Utrecht
Vertaling: Annelies de Vroom
Oorspronkelijke titel: Sorgenfri (Oslo, Aschehoug, 2005)

Wraak is het voornaamste thema van dit boek. Maar ook nu zijn er weer veel verschillende verhaallijnen, die het boek extra boeiend en spannend maken. Spannend is het zeker.
Een bankovervaller geeft de filiaalchef 25 seconden de tijd om de betaalautomaat te legen. Hij heeft daarvoor echter zes seconden meer nodig. De bankovervaller haalt (dus) de trekker over. Inspecteur Harry Hole wordt op de zaak gezet. Hij kwam ook al voor in een vorig boek van Nesbø. Ik heb dat nog niet gelezen, maar dat is voor het begrip van dit boek geen probleem, hoewel ik denk, dat het beter is zijn werk op volgorde van verschijnen te lezen.
Harry roept de hulp in van de zigeuner Raskol, een mysterieuze bankovervaller, die zichzelf heeft aangegeven.

In Scandinavië zagen we deze zomer veel zigeuners. We hadden er geen idee van, dat de zigeunergemeenschap in Scandinavië zo groot is. Daarom vond ik dit aspect van het boek ook interessant.

Alweer een Scandinavisch, Noors dit keer, boek dus. En alweer een groot succes. Hoewel al die boeken die je in een ruk wil uitlezen wel heel veel tijd gaan kosten! Die je ook kan gebruiken voor nuttige dingen.

Daarom ben ik alvast maar begonnen met het laatste boek van Nesbø: De Sneeuwman.

Nesbø volgens de tekst achterop het boek: voormalig profvoetballer, beurshandelaar, nu musicus (muziek speelt een grote rol in zijn werk), componist en auteur.
Alleskunner zo ongeveer, dus.
Hij won verschillende prijzen voor zijn thrillers.

zaterdag 5 september 2009

Boek 43: Het boek Karna



Schrijver: Herbjørg Wassmo
Oorspronkelijke titel: Karnas arv (1997)
De uitgave van De Geus die ik las is van 2000 en heeft een andere afbeelding op de kaft dan die van het boek op de afbeelding hiernaast. Voor zover ik weet is die uitgave niet meer verkrijgbaar.
Vertaling: Paula Stevens

Dit deel, het laatste uit de Dina trilogie, was echt niet weg te leggen: het moest bijna in een keer uit. Ik vond het veel beter dan het tweede deel, over Benjamin. Dit ging over zijn dochter Karna, met wie hij teruggekeerd is naar Reinsnes. Ook Dina komt weer terug naar noord-Noorwegen. Wassmo is echt beter in het beschrijven van vrouwenlevens. De mannen komen er in haar boeken toch al niet al te gunstig af. Ze zijn vrij zwak en laten zich leiden door hun lusten en verlangens. De vrouwen houden het hoofd koel en zijn zakelijk.
Maar allemaal kampen ze met schuld. Wanneer ben je schuldig aan iets. Waarom? Hoe lang? Kan je er over praten of verzwijg je alles wat je zo bezighoudt?
In het boek ook een schets over de invloed van moderne tijden op het leven zo ver in het noorden. Zeilschepen worden stoomschepen. Alleenstaande boerderijen, met hun vele bijgebouwen en hun altijddurende drukte verliezen hun belang en aan de kust ontstaan dorpen, met scheepshellingen en winkels. Het verkeer gaat nog altijd over het water, hoewel er al even sprake is van een weg die verbeterd moet worden. Het einde van de negentiende eeuw nadert.

Dit alles beschreven in de prachtige taal van Wassmo. Ze weet een spanning op te roepen, die maakt dat je blijft lezen.

zondag 30 augustus 2009

Boek 42: Het boek Benjamin



Schrijfster: Herbjørg Wassmo
Uitg. De Geus
Jaar van publicatie: 2000
Oorspronkelijke titel: Lykkens sønn
(Uitg. Gyldendal, Oslo, 1992)
Vertaling: Paula Stevens
Omslagillustratie: Edvard Munch

In dit tweede deel van de Dina-trilogie zien we Benjamin, de zoon van Dina, opgroeien. Op zijn elfde jaar ziet hij, hoe zijn moeder haar geliefde doodschiet. Zo leeft hij met dezelfde traumatische gevoelens, die ook zijn moeder had. Beiden voelden zich min of meer schuldig aan de dood van een naaste. Beiden hebben moeite daarmee te leven. Voor Benjamin komt daar het verlies van zijn moeder nog bij. Want Dina vertrekt en laat niets meer van zich horen. Hij blijft achter op Reinsnes, de boerderij van de familie, met de mannen, die allemaal een beetje vader voor hem zijn. De dode Jacob, zijn officiële vader, Anders, zijn stiefvader en de knecht Thomas.
Benjamin gaat naar Kopenhagen om daar geneeskunde te gaan studeren. Als student maakt hij kennis met de liefde, maar steeds is het Dina naar wie hij op zoek is.
Als Dina dan uiteindelijk naar Kopenhagen komt, verloopt de ontmoeting weer niet zoals Benjamin graag gewild had. Hij vertrekt met zijn dochtertje Karna van een paar maanden oud, terug naar Reinsnes in Noorwegen. De moeder van Karna is bij de bevalling overleden. Ook hierover voelt Benjamin zich schuldig.

Het boek was weer een plezier om te lezen, maar toch vond ik dit deel wat minder dan het eerste. Dat kwam vooral door de ellenlange theologische en filosofische discussies en verhandelingen die erin voorkomen. Vooral de stukken over de filosoof Kierkegaard gingen me wat boven de pet. Het was moeilijk om daar de aandacht bij het boek te houden.
Maar daarnaast waren er briljante stukken, waarin beschreven wordt, hoe gebeurtenissen uit het verleden het gedrag van mensen bepaalt, vooral het (on)vermogen om echt kontakt met anderen te maken, of om anderen echt te kennen en te begrijpen. En dat veroorzaakt weer gebeurtenissen, die van invloed zijn op toekomstig gedrag...

Nu op naar deel drie, dus: over Benjamin's dochter Karna.

maandag 10 augustus 2009

Boek 38: Het boek Dina


Schrijver: Herbjørg Wassmo
Uitg. De Geus
Oorspronkelijke titel: Dinas Bok (1989)
Vertaling: Paula Stevens
Jaar van publicatie: 2003

Nog steeds lees ik boeken van Scandinavische auteurs of boeken over Scandinavië - het boeit me nog steeds.
In de vakantie las ik mijn eerste boek van Herbjørg Wassmo en vond het geweldig. (zie: De zevende ontmoeting) Een van mijn reisgenoten adviseerde me ook de trilogie over Dina te lezen. Dit is daarvan het eerste deel.

Ze had gelijk: ook dit boek was maar moeilijk weg te leggen. De schrijfstijl maakt het lezen tot een feest: mooie taal, heldere dialogen met korte, soms afgebeten zinnen, die zo nu een dan een bijna tastbare spanning weergeven.
Het land, waarmee wij dus kortgeleden ook vrij intensief kennismaakten, wordt heel duidelijk beschreven. De enorme afstanden, de ruimte, de kou in de winter, het altijd durende licht in de zomer. Het boek speelt zich af in het midden van de 19e eeuw.
Daar is Dina. Als meisje van vijf veroorzaakt zij haar moeders dood. Dit zal een stempel drukken op haar hele leven. Haar vader meent niet zelf thuis voor haar te kunnen zorgen en stuurt haar eerst naar een boerderij, waar weinig of niets aan haar opvoeding wordt gedaan, haalt haar dan weer naar huis en ze krijgt les van een huisleraar, die haar vooral muziek leert maken. Ze speelt cello en piano. Ook blijkt ze een grote feeling voor getallen te hebben.
Als Dina vijftien is, huwelijkt haar vader haar uit aan een van zijn vrienden, de eigenaar van een landgoed in het noorden van Noorwegen. Daar zal ze de scepter zwaaien. Niemand hoeft eraan te twijfelen wie op Reinsnes, het landgoed, de baas is.
Dina wordt weduwe, zet de zaken van haar echtgenoot voort. Ze is knap en groot, de mannen voelen zich vaak tot haar aangetrokken. Dina gebruikt ze. Ze trekt zich weinig aan van conventies: ze rijdt paard als een man, drinkt met de mannen mee en rookt ook sigaren mee met de heren.
Dan komt de rus Leo naar Reinsnes. Om hem heen hangt een waas van geheimzinnigheid.

De zoon van Dina, Benjamin, is onderwerp van deel twee van de trilogie. Ik heb nog een paar andere boeken liggen, die eerst gelezen moeten worden, maar eigenlijk zou ik in looppas naar de bibliotheek moeten rennen en het onmiddellijk lezen!

donderdag 9 juli 2009

Boek 33: De zevende ontmoeting


Schrijfster: Herbjørg Wassmo
Jaar van publicatie: 2001 (Uitg. De Geus)
Vertaling: Paula Stevens

Oorspronkelijke titel: Det sjuende møte (2000)
Dit boek, of misschien moet ik zeggen: deze schrijfster, was een openbaring voor me. Wat een geweldig boek.
Het vertoonde enige overeenkomsten met het boek over de Priemgetallen, dat ik hiervoor las. Ook hier was een van de hoofdpersonen helft van een tweeling, en wel de 'geslaagde' helft. Zij groeit op op een klein eiland in Noord Noorwegen. Na een lange strijd om haar eigen weg te mogen gaan (en hier zag ik weer overeenkomsten met Maggie uit De molen a/d Floss) wordt ze een gevierd schilderes.

De andere hoofdpersoon is een rijkeluiszoontje, die als kind ook zo wordt gezien door zijn leeftijdgenoten. Ook hij trekt zich dus terug. De korte ontmoeting, die ze als 9-jarigen hebben, maakt zoveel indruk, dat ze er altijd aan terug blijven denken. Telkens wanneer ze elkaar weer kort ontmoeten, maakt deze ontmoeting weer veel los, maar lang kunnen deze ontmoetingen niet duren, om allerlei redenen.

Tot de zevende ontmoeting...

Ik zal zeker meer van deze schrijfster gaan lezen. De trilogie 'Het Boek Dina' moet ook mooi zijn, dus daar zal ik eerst maar eens naar op zoek gaan.