Boek 55: Lyssa

Schrijver: Tom Hofland
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Em. Querido's Uitgeverij, Amsterdam

Mooie prestatie van een debuterende schrijver. Het boek ademt de sfeer van de boeken van grote Russische schrijvers. De ik-figuur is een jonge man, die in dienst moet, maar liever journalist zou zijn. Hij heeft zomerverlof en gaat daarom terug naar de plaats waar hij een opleiding tot journalist volgde en hoopte bij de plaatselijke krant werk te vinden. Hij mag in zijn vakantie artikelen schrijven en het werk van andere beginnende schrijvers redigeren.
Bij het verlaten van de trein ontmoet hij een mooie vrouw. Hij raakt met haar in gesprek en wordt verliefd op haar, zonder dat eerst zelf te merken. Zij blijkt de vrouw te zijn van de directeur van de krant, waar hij wil werken. De man is onbekend, maar heeft een slechte naam. Hij zou een bruut en een mensenhater zijn, die bij duels al velen heeft gedood.
Gaspar, de hoofdpersoon,  en zijn vriend ontmoeten hem bij toeval en na allerlei ongelukkige toevalligheden raken ze bevriend. Gaspar wordt zelfs uitgenodigd op het landgoed van Victor en zijn vrouw, de mooie Lyssa. Ook Aleksei woont daar, de man, die het renpaard van Victor berijdt op de race, die jaarlijks in hun woonplaats Mestopes wordt gehouden.
Door de gevoelens die Gaspar koestert voor Lyssa is de spanning om te snijden. Maar naast zijn liefde koestert hij ook zijn vriendschap met Victor en Aleksei.
Heen en weer getrokken door tegenstrijdige emoties verloopt de tijd. De emoties doen Russisch aan: groot en meeslepend. Het beschreven landschap en landgoed lijken bekend uit vorige Russische boeken. De tegenstelling tussen de boeren en de rijke bevolking is groot. De keizer heeft nog altijd veel macht, maar er begint wat verzet te ontstaan.
Het eind van het boek vond ik wat minder. Het kwam een beetje te afgeraffeld over en de oplossingen bevielen me ook niet zo.
Toch benieuwd naar een volgend werk van Tom Hofland.

Boek 17: De vroedvrouw van Sint-Petersburg

Schrijver: Linda Chjaikin
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Kok, Kampen
Vert. Lia van Aken
Oorspr. titel: The midwife of St. Petersburg (Colorado Springs, WaterbrookPress, 2007)

Heel veel Russische geschiedenis, heel veel Russische namen, heel laag tempo: het was niet eenvoudig om in het verhaal te komen en de eerste helft was even doorzetten. In de tweede helft ging het tempo wat omhoog, de namen kwamen bekend voor en er kwam zowaar enige spanning in.
Karina is een jong meisje, dat als kind al met haar moeder meeging, die als vroedvrouw werkt in het dorp waar ze wonen. Haar stiefvader beheert een landgoed in de buurt van Kiev, haar broer Sergej heeft zich aangesloten bij de bolsjewieken. De eerste wereldoorlog dreigt er aan te komen.
Het leven is onzeker: iedereen wordt bespioneerd. De tsarina is onder de invloed van Raspoetin en ook andere adellijke dames laten zich door deze dronken boer, zoals anderen hem zien, volkomen inpakken.
Kolonel Aleksandr Kronstadt is zo goed als verloofd met het nichtje van Karina, Tatjana, de verwende dochter van generaal Roskov, die hem net bevorderd heeft tot kolonel. Het is een gearrangeerde verloving, want veel voelen ze niet voor elkaar.
Karina heeft maar één wens: ze wil haar moeder opvolgen als vroedvrouw en daarvoor moet ze toegelaten worden tot Keizerlijke Academie voor Geneeskunst. Telkens weer krijgt ze een afwijzend antwoord op haar aanvraag voor inschrijving, waarschijnlijk mede vanwege haar joodse afkomst. De jodenhaat groeit steeds meer en vormt een bedreiging voor de familie van Karina.
De activiteiten van broer Sergej brengen de hele familie in groot gevaar. Ze raken hun landgoed kwijt en vluchten naar Sint Petersburg. Maar of ze daarmee ver genoeg zijn?

Boek 59: Het Oog van de Rode Tsaar

Schrijver: Sam Eastland
Jaar van publicatie: 2011
Uitg. Anthos, Amsterdam
Vert. Irving Pardoen
Oorspr. titel: Eye of the red tsar (Faber & Faber, Londen 2010)
Deel 1 van een serie over de Finse inspecteur Pekkala

Als je net een boek hebt gelezen, waarover je nogal enthousiast bent, valt het vaak niet mee, om in een nieuw boek te komen. Dat was met Het oog van de rode tsaar niet het geval: vanaf het eerste moment raakte het verhaal je.
Inspecteur Pekkala, de hoofdpersoon, is geboren als Fin, in plaatsen, die ik toevallig zelf heb bezocht. Als alle Finnen houdt hij van de Kalevala, het Finse boek met mythische verhalen, waaruit we tijdens onze Finse vakantie ook veel hoorden.
Pekkala wordt vertrouweling van de tsaar, maar deze vraagt hem te vluchten als het gevaar te groot wordt tijdens de februarirevolutie. Op het station wordt Pekkala echter gearresteerd en uiteindelijk afgevoerd naar Siberië. Velen denken, dat hij dood is, maar daarvoor blijkt hij teveel een overlever. Hij krijgt bezoek van zijn (eveneens) dood gewaande broer Anton, die hem het bevel van de 'Rode Tsaar' Stalin overbrengt: Hij moet de moordenaar van de Romanovs vinden.
Hij krijgt het teken terug, dat de tsaar hem ooit gaf: het smaragden oog, herkenningsteken voor iedereen, en teken, dat iedereen hem overal moest toelaten.
Een spannend boek, met historische feiten, vermengd met hoe het had kunnen gaan.

Boek 57: Meine weissen Nächte

Schrijver: Lena Gorelik
Jaar van publicatie: 2004
Uitg. SchimerGraf, München

De Russische Anja vertrekt met haar familie uit haar woonplaats Sint Petersburg, zodra de perestrojka dat mogelijk maakt: alle russische joden mogen vertrekken naar een land, dat hen wil opnemen.
Anja gaat naar Duitsland.
De problemen die ze ondervindt bij de aanpassing, beschrijft ze op een heel geestige manier in dit boek. Ook haar herinneringen aan Rusland en het leven daar, beschrijft ze.
Als ze haar eerste liefde, de Russische Ilja, weer ontmoet, komt haar relatie met de Duitse Jan in gevaar.
Vooral boeiend vond ik het, om te lezen hoe de levensomstandigheden in Rusland waren, nog maar zo'n vijftien jaar geleden. De lege winkels en de lange rijen daarvoor: er kon toch nog wel eens wat te koop zijn. Het rode behang, waarmee je blij moest zijn: het was immers toch behang! Dat de kleuren rood niet allemaal hetzelfde waren - daar moest je creatief mee omgaan...

Boek 54: De Russische vriend

Schrijver: Kajsa Ingemarsson
Uitgever: De Kern, Baarn
Jaar van publicatie: 2009
Oorspronkelijke titel: Den ryske vännen (Stockholm, Forum, 2005)
Vertaling: Corry van Bree

In de tijd van de koude oorlog gingen dit soort thrillers over de goede westerlingen en de boze Russen met hun vreselijke spionnen. Nu is het allemaal net even anders, maar even griezelig.
Een jonge Zweedse vrouwelijke minister, Katja, wil hulp geven aan een Tjetsjeens kindertehuis, maar dat heeft niet de instemming van de Russische regering. Dat wordt niet met zoveel woorden gezegd, maar de hulp wordt gesaboteerd. De minister riskeert haar baan. Ze stuurt een van haar ambtenaren, Henrik Hamrén, naar Rusland met een heleboel geld, het tweede deel van de beloofde zending. Het eerste deel is verdwenen, evenals de man, die de kontakten onderhield namens het kindertehuis.
De vrouw van Henrik, Maria, krijgt bezoek van een Russische 'vriend' van haar man. Ze wordt deskundig ingepalmd. Katja, Henrik en Maria beseffen pas heel laat, dat ze worden gebruikt door de Russische geheime dienst.

De schrijfster werkte ooit zelf bij de Zweedse geheime dienst.
Het boek was boeiend, maar de vrouwen zijn wel heel erg onnozel zo nu en dan. En ik ben niet echt een liefhebber van politieke thrillers als deze. Door de aktualiteit hierin was het toch het lezen waard.

Boek 39: Granny Dan

Schrijver: Danielle Steel
Uitgever: Dell Publishing
Jaar van publicatie: 2000 (Oorspronkelijke uitgave 1999)

• Soms valt het op, dat je boeken uitkiest, die veel met elkaar gemeen hebben, zonder dat je dat bewust doet.
  Als ik het boek 'Granny Dan' vergelijk met het vorige boek 'Dina', dan zijn er diverse parallellen:

• beide hoofdpersonen zijn sterke vrouwen. De een klein, elegant en Russisch (Danina), de ander groot, struis en Noors (Dina - zelfs de namen zijn bijna gelijk!)
• beide hoofdpersonen hebben al jong hun moeder verloren. De moeder van Danina door ziekte, de moeder van Dina door een ongeval.
• beide vaders vonden, dat ze niet zelf voor hun dochter konden zorgen. Danina gaat op 7-jarige leeftijd naar de balletschool in Leningrad, Dina moet gaan werken op een boerderij.
• beide hoofdpersonen hebben een Russische minnaar, die hun aandacht trekt met de gedichten en boeken van Poesjkin.

Daarmee houdt de vergelijking wel zo'n beetje op. Granny Dan kon me niet blijven boeien. Het was een aardig boek voor in de trein, waar ik begon met lezen: makkelijk, luchtig en niet te zwaar van gewicht. Nog even verder de korte inhoud:

De kleindochter van Granny Dan heeft spijt, dat ze niet meer weet van het leven van haar grootmoeder voor die naar Vermont in de VS kwam. Aan de hand van brieven, die ze in de nalatenschap vond, reconstrueert ze het leven van haar grootmoeder in Rusland. Grootmoeder Dan(ina) was een beroemd en gedreven ballerina, die bevriend was met de familie van de tsaar. Na de revolutie gaat ze weg van haar geliefde balletschool, weg uit Leningrad en weg uit Rusland. Naar een land waar ze de taal niet van spreekt en waar ze niemand kent. Ze heeft nooit met haar kleindochter gesproken over haar Russische jaren.

Er staat veel lezenswaardigs in dit boek, over de Russische geschiedenis in de tijd van, en kort voor de revolutie. Ook het spartaanse leven van een ballerina wordt goed beschreven. Maar vaak waren passages te uitgebreid en er waren wat veel herhalingen naar mijn zin. Daarom mijn oordeel: een prettig tussendoortje.