Boek 69: Het slechte pad

Schrijver: Robert Galbraith (= J.K. Rowling)
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Meulenhoff Boekerij bv., Amsterdam (2016)
Vert. Sabine Mutsaers
Oorspr. titel: Career of Evil (Sphere, Great Britain)

Dit jaar lees ik extra veel boeken en om de een of andere reden worden mijn armspieren daar behoorlijk door belast: de boeken, voor zover ik ze niet als e-boek lees, zijn allemaal nogal gewichtig. Het Slechte Pad, deel drie van de serie over Cormoran Strike en zijn assistente (partner?) Robin Ellacott, telde 575 bladzijden en woog als lood. Reden om het boek zo snel mogelijk uit te willen hebben. Maar dat was niet de enige reden: ook dit deel was weer enorm spannend.
Robin ontvangt op kantoor een pakket, aan haar gericht. Inhoud: een vrouwenbeen. De zoektocht naar de afzender en dus ook naar de moordenaar van de vrouw, van wie dit been was, levert gevaarlijke situaties op en veel media aandacht. De politie is niet blij: ze voelen zich, alsof ze met Cormoran moeten wedijveren. Hij heeft ze al een paar keer te kijk gezet, omdat zij op een verkeerd spoor zaten. Op één politieman na, Wardle, wil de politie niet met hem samenwerken, integendeel: hij krijgt de verordening om uit de buurt van hun onderzoek te blijven.
Robin bereidt intussen haar huwelijk met Matthew voor. Veel zin lijkt ze er niet in te hebben en je blijft je steeds afvragen of ze niet toch voor Cormoran gaat kiezen. Maar Hij heeft een relatie met de knappe Elin. Hoewel: of daar de vonken nu helemaal van af spatten?
De seriemoordenaar slaat nog een paar keer toe en het wordt heel griezelig. Hij nadert Robin steeds meer. Cormoran probeert haar uit de buurt te houden, maar dat ervaart Robin als beledigend. Ze gaat haar eigen gang.
Er zijn een aantal verdachten, uit het verleden van Cormoran afkomstige heren, die allemaal de dader kunnen zijn. Spannend tot het eind.

Boek 57: Zijderups

Schrijver: Robert Galbraith (pseudoniem van J.K. Rowling)
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Boekerij, Amsterdam
Vertaling: Sabine Mutsaers
Oorspr. titel: The silkworm (Sphere, London, 2014)

Misschien verwachtte ik teveel van dit boek: het vorige vond ik heel goed en verwachtte nu minstens hetzelfde of meer.
Misschien kwam het ook, omdat het boek zo dik was. Er waren stukken, die van mij best wat korter gekund hadden. Er waren toch wat gedeelten, waarin wat herhalingen voorkwamen. Bovendien was het ook een letterlijk zwaar boek: het begon op gewichtheffen te lijken. Voortaan toch maar als e-boek lezen?
Toch heb ik er wel weer van genoten. Het was prettig om Strike weer tegen te komen, met zijn assistente Robin. Ze geloven niet, dat de schrijver van wat obscure boeken door zijn vrouw is vermoord. Ze gaan op onderzoek, ondanks, opnieuw, de tegenwerking van de politie. Zoals dat hoort is iedereen verdacht en stapelen de vragen zich op. Wie heeft wat wanneer gedaan? Het is niet eenvoudig, vooral in het begin, om alle namen van personages uit elkaar te houden.
Ook zoals het hoort: het einde is verrassend.

Boek 34: Koekoeksjong

Schrijver: Robert Galbraith (J.K. Rowling)
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Meulenhoff Boekerij bv. Amsterdam
Vertaling Sabine Mutsaers
Oorspr. titel: The Cuckoo's Calling

De schrijver gebruikt het pseudoniem Robert Galbraith, maar er zit een sticker op het boek, waarop vermeld staat, dat het eigenlijk geschreven is door de auteur van de Harry Potter boeken, J.K. Rowling. Voor dit bekend werd, was dit boek al een succes, maar de kritieken werden nog lovender, nadat de waarheid aan het licht kwam. Ik werd benieuwd.

De Harry Potter boeken konden me niet zo bekoren, Een Goede Raad, ook van Rowling, vond ik wel geslaagd, maar dit heb ik echt in één keer uitgelezen, ondanks de dikte. Het lezen leek weer op gewichtheffen.

Een bekend fotomodel heeft zelfmoord gepleegd. Haar broer twijfelt daaraan, en schakelt een privédetective in (Strike, zoon van een bekend artiest en een drugsverslaafde 'supergroupie', oud-strijder uit Afghanistan, mist een deel van zijn been en wil dat eigenlijk niet zo publiek maken)
Strike heeft net de relatie met zijn vriendin verbroken en woont nu op zijn kantoor. Hioj zit aan de grond. Zijn detectivebureau heeft geen opdrachten.
Robin is zijn tijdelijk secretaresse, gestuurd door een uitzendbureau. Samen graven ze in de geheugens van verdachten, proberen de politie te overtuigen, dat het toch waarschijnlijk geen zelfmoord was, kijken en luisteren en denken na.
Het blijft spannend tot de laatste bladzijden.

Boek 1: The Casual Vacancy/Een goede raad

Schrijver: J.K. Rowling
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. Little Brown, London

Verdergelezen op Sony e-reader in het Nederlands:
Titel: Een Goede Raad
Vertaling: Carolien Metaal en Sabine Mutsaers

Barry Fairbrother is dood. In het dorp Pagford geeft dat de nodige beroering. Hij was lid van de dorps/deelraad. Pagford maakt deel uit van een grotere gemeente en verzet zich altijd tegen 'grote broer': de stad Yarvil. Ze proberen de invloed van de stad zoveel mogelijk te beperken.
Vooral de nieuwbouwwijk 'The Fields' is een doorn in het oog van velen. Yarvil heeft grond opgekocht in Pagford en hun nieuwbouw sluipt op die manier om de berg heen, waar Yarvil zo lekker rustig verstopt zat. In de raad was Barry een voorvechter voor de inwoners van The Fields. Dat waren vaak mensen aan de onderkant van de samenleving, verslaafd aan van alles, asociaal, slecht zorgend voor hun kroost. De sociaal werksters hadden er een dagtaak aan.
De voorzitter van de dorpsraad is een man, die het goed met zichzelf getroffen heeft. Ook zijn vrouw voelt zich verheven boven iedereen. Samen hebben ze een delicatessenzaak. Zij zijn felle tegenstanders van The Fields, willen, dat het helemaal onder het bestuur van Yarvil komt (dan kost het Pagford tenminste niets meer), dat het drugscentrum gesloten wordt.
De dood van Barry scherpt deze tegenstellingen nog meer aan en verdeelt het dorp in twee kampen.
Intussen is iedereen vol goede bedoelingen, zo goed, dat de mensen, die hulp nodig hebben tussen de wal en het schip vallen. Iedereen is bezig met zijn eigen overtuigingen, ideeën, problemen.

Het boek hield me bezig. Vooral de problemen op de school en de strijd, die mensen als Barry leverden, om ook leerlingen van The Field te betrekken bij de schoolse dingen, boeiden me. En ook: wat weten mensen, die samenleven, van hun kinderen? Van hun ouders? Van hun omgeving? Hoe ziet iedereen die?
Ik vond het een erg goed boek.

Omdat ik ziek was in de periode dat ik het las, en het boek gewoon te zwaar vond om vast en open te houden, las ik het op de e-reader verder in het Nederlands.