Jaar van publicatie: 2009
Uitg. De Arbeiderspers, Amsterdam
Het schilderij op de kaft is 'Gezicht op Amersfoort'. Het boek begint met het verhaal van schilder Matthias Withoos, die geholpen door zijn kinderen en leerlingen dit schilderij maakte, in opdracht van de stad Amersfoort.
Een van zijn dochters, Alida, werkt ook mee en is verliefd op een van de leerlingen, Jasper van Wittel.
Uitgebreid wordt beschreven, hoe geschilderd werd, hoe kleuren werden samengesteld en zo meer. Zo erg zelfs, dat ik de indruk had, dat wat in een ander boek 'couleur locale' zou zijn, hier tot hoofdzaak werd gemaakt.
In het rampjaar 1672 moet de familie Amersfoort ontvluchten. Zij gaan naar Hoorn, en voor mij was de beschrijving van Hoorn het hoogtepunt van het boek. Ook hier had de schrijfster weer veel research gepleegd en je zag Alida en Jasper en de overige familieleden bijna rondlopen langse de Hoornse haven.
Jasper vertrekt echter naar Italië, zoals zoveel schilders uit die tijd. Hij sluit zich aan bij de Bentveugels, een Nederlands-Vlaamse schildersvereniging in Rome. Hij wordt daar beroemd als Gaspare Vanvitelli.
Wanneer hij eindelijk terugkomt in Nederland, krijgt Alida de teleurstelling van haar leven.
Ze sluit vriendschap met zelfbewuste vrouwen als Agnes Block en Maria Sybilla Merian en wordt zelf ook een gewaardeerd schilderes.
Een boeiend thema, maar de hoofdpersonen wilden maar niet echt tot leven komen. Beetje saai en teveel opsomming van feitjes.
