Boek 20: Novemberval

Schrijver: Helene Tursten
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. De Geus, Breda
Vert. Lia van Strien
Oorspr. titel: Den krossade tanghästen

Rechercheur Irene Huss en haar collega's onderzoeken de oorzaken van de dood van de zeer rijke Richard von Knecht. Hij is van zijn balkon gevallen. Of werd hij geduwd? Steeds meer raadselachtige zaken komen aan het licht.

Het wilde maar niet spannend worden. De dialogen duurden en duurden, de herhalingen bleven elkaar opvolgen. Het aantal personages was zo groot, dat de namen niet uit elkaar te houden waren. De plot viel tegen.
Wat de uitvoering van het boek betreft: ik las dit in de Nederlandse vertaling en die was op zijn minst onzorgvuldig. Grammaticale fouten, woorden teveel of te weinig (er waren nogal wat overbodige of weggelaten lidwoorden), maakten het lezen voor mij beslist minder prettig. Bijna pakte ik het rode potlood erbij. Zoiets leidt af van het verhaal.
Als zo'n boek dan 478 bladzijden telt, wordt het lezen een opgave. Natuurlijk waren er wel goede, spannende stukken. Maar als op de kaft staat, dat het zo spannend is en over drugs en Hells Angels zal gaan en geen van beide is nog voorgekomen als je al halverwege bent, dan werkt dat niet stimulerend. De eerste helft van het boek is helemaal saai.
Jammer.

Boek 52: De IJskoningin

Schrijver: Alice Templeton
Jaar van publicatie: 1996
Uitg. Luitingh-Sijthoff, Amsterdam
Vert. Hedi de Zanger
Oorspr. titel: Last act of all (Constable, 1995)

Niet eerder had ik iets gelezen van deze schrijfster, sterker nog: ik had eigenlijk nooit eerder van haar gehoord. Ik had dan ook geen idee wat ik kon verwachten.
Op de achterflap stond, dat ze zich kan meten met detectiveschrijfsters als Ruth Rendell, Elizabeth George en P.D. James, en dat maakte, dat ik toch wel wat verwachtte.
Ik werd niet teleurgesteld: Het boek deed me zelfs ook aan Agatha Christie denken. Het was super Engels, met een dorp, waar iedereen alles van iedereen wist, en ervoor zorgde, dat verder niemand iets te weten kwam. Met een lelijk landhuis, waar een wat vreemde familie huisde, maar waar een nog vreemdere familie introk, nadat et verkocht was. De vrouw des huizes zat gevangen, omdat ze haar ex-man zou hebben vermoord. Het boek begint, wanneer ze haar straf heeft uitgezeten en door haar tweede man, vorig bewoner van het landgoed, bij de gevangenispoort wordt opgehaald.

De politiebrigadier, die indertijd mede het onderzoek had gedaan, twijfelt aan de schuld van Helena, de hoofdpersoon. Ze neemt contact met haar op en gaat met een paar mensen praten. De ex-man van Helena blijkt vele vijanden gehad te hebben. die allemaal tot de moord in staat kunnen worden geacht.
Zo ongeveer het hele dorp is verdacht, en zeker is, dat de spanning in het dorp om te snijden is. Wat weet iedereen,. en waarom vertelt niemand wat?

Boek 36: Fever of the bone

Schrijver: Val McDermid
Jaar van publicatie: 2010 (oorspr. uitg. 2009)
Uitg. Shere, London
Deel 6 van de serie over Tony Hill en Carol Jordan
Van de schrijfster zijn inmiddels 25 boeken verschenen. Ze heeft veel (internationale) prijzen gewonnen.

Val McDermid had ik niet eerder als schrijfster ontdekt, maar nu ga ik zekere meer van haar lezen. Ik wil niet zeggen, dat ik het boek in een adem heb uitgelezen, daarvoor zijn 500 bladzijden echt wat teveel, maar wegleggen kon ik het toch echt moeilijk. Voor mij een teken, dat ik het een goed en spannend boek vond.
Vooral de psychologische insteek vond ik interessant. Een van de hoofdpersonen, Tony, is psycholoog en geeft adviezen aan de politie, bij het zoeken naar daders van misdrijven. Zelf is hij ook een wat gehavend persoon, want hij heeft zijn vader nooit gekend en haat zijn moeder.
De andere hoofdpersoon in dit boek en in de serie, die inmiddels verschenen is, is DCI Carol Jordan. Zij en haar team onderzoeken naast pas geleden gepleegde misdrijven, ook z.g. 'cold cases'. Zelf gaat ze op zoek naar de vader van Tony. Hij wil echter niets weten over de man, die hem voor zijn gevoel in de steek heeft gelaten.
Sam, een van de leden van het onderzoeksteam, heeft intussen een çold case' zo goed als opgelost.
Paula, een van de andere onderzoeksters, vindt eindelijk iemand om een relatie mee te beginnen.
Stacey is de computernerd van het team. Ze is stiekem verliefd op Sam, maar heeft nauwelijks tijd en aandacht voor iets anders dan haar computers.
Zo heeft iedereen zijn eigen gedachten en beslommeringen. Aardig is ook de komst in het team van een politieman uit een ander district, Alvin Ambrose. Hij is een man, die zelfstandig kan denken.
Tim Parker daarentegen, de psycholoog, opgeleid op de politieacademie, heeft die gave niet. Zijn adviezen worden door Carol als waardeloos ervaren.
Niets anders dus, dan psychologie, ook bij de beschrijving van de speurders.

Het verhaal zelf? Iemand vermoord systematisch jongeren van 14 jaar. Het gebeurt op dezelfde manier: verstikking en verminking na de moord. De dader is moeilijk te vinden. Het ziet ernaar uit, dat de moordenaar opnieuw zal toeslaan.

Boek 31: 7 Days

Schrijver: Deon Meyer
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. Hodder & Stoughton, London
Oorspr. titel: 7 dae
Oorspr. uitg.: Human & Rousseau, Kaapstad, 2011

Met de nodige moeite las ik dit boek uit. Dat wil dus zeggen, dat ik er niet enthousiast over was, en dat mijn 'gids' bij het lezen van spannende boeken, de VN thrillergids (over een maand komt hij weer uit!), niet altijd geloofd moet worden. Vorig jaar stond Meyer bovenaan in de beoordelingen, weliswaar met de voorganger van 7 Days.

Eerst even de inhoud in het kort. De politie in Kaapstad onderzoekt een 'cold case', de moord op een jonge, knappe advocate, nadat er een e-mail is binnengekomen. Daarin dreigt de afzender, dat hij politiemensen zal neerschieten, als ze de dader van deze moord, die ze volgens deze persoon kennen, niet onmiddellijk arresteren.
De sluipschutter begint inderdaad politieagenten neer te schieten. Eerst alleen in de benen, dan een treffer met dodelijke afloop. Pers en politiek bemoeien zich ermee, want de e-mails komen ook bij de pers binnen.
Benny Griessel leidt het onderzoek. Zijn leven is nogal gecompliceerd, na een scheiding en nadat hij verslaafd was aan de drank. Nu is hij al geruime tijd van de drank af, maar  bezwijkt steeds bijna voor de verleiding. Zijn vriendin, Alexa, was ook verslaafd. Zij zal weer gaan optreden, maar de zenuwen daarvoor maken, dat ze toch weer naar de fles grijpt. Benny heeft het te druk met het onderzoek en kan niet genoeg tijd aan Alexa besteden.

Het verhaal is vast wel spannend, maar het Engels, dat te pas en te onpas doorspekt werd met Afrikaanse kreten, of woorden in een inheemse taal, maakte het lezen voor mij geen genoegen. Misschien was het minder storend in het originele werk, dat in het Afrikaans is geschreven.
De vele namen vielen bijna niet uit elkaar te houden. Iedereen werd door iedereen weer anders genoemd: bij de voornaam, bij de achternaam, bij de rang of met een bijnaam, die ook niet altijd dezelfde hoefde te zijn. Te ingewikkeld voor mij helaas.
De verhoudingen binnen politieke organisaties en de spanningen tussen de rassen in Afrika zijn mij niet voldoende bekend, om alles te begrijpen wat hier beschreven is.
Zo waren er nog een aantal kleine of grote irritaties.

Zoals gezegd: ik was niet enthousiast.

Boek 53: Death of a cozy writer

Schrijver: G.M.Malliet
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Midnight Ink, Llewellyn Publications
A St. Just Mystery
Gelezen op de Kindle.

De tweederangs schrijver van speurdersromans, Sir Adrian Beauclerk-Fisk nodigt zijn vier verwende kinderen, allemaal verwend en volwassen, en zijn ex-vrouw uit voor een diner ter gelegenheid van zijn geplande huwelijk. Geen van allen had een idee van deze plannen en geen van allen is er enthousiast over: het kost hen een deel van de erfenis.
Zo is daar de oudste zoon Ruthven, net zo meedogenloos als zijn vader, specialist in het 'saneren' van bedrijven, door de werknemers te ontslaan en het bedrijf met winst door te verkopen, en zijn vrouw Lilian, die aan niet kan denken dan haar society bestaan. Meestal vindt ze moord maar lastig.

De enige dochter is Sarah, te dik en ongelukkig, schrijfster van kookboeken.

Albert, de jongste zoon, is mislukt acteur en dronkenlap. Hij probeert Sarah te beschermen.

George, deugt nergens voor, drugsgebruiker, ondernemer, playboy, erg tevreden met zichzelf, komt met zijn nieuwe vriendin Natasha naar het feest. De anderen vragen zich af, wat ze in hem ziet.

Chloe, de ex-vrouw, besluit toch maar niet op het feest te komen.

Mrs. Romano, de huishoudster, is de enige, die nog met Sir Adrian kan opschieten, maar het bericht van zijn huwelijksplannen overvalt ook haar.

Haar zoon Paulo is eigenlijk butler, maar hij laat het werk graag aan zijn moeder over. Hij luistert graag aan deuren.

Tenslotte is daar Violet, de aanstaande bruid. Haar verleden blijkt enige geheimen te bevatten.

De politiemannen, die de moorden die gepleegd worden moeten oplossen, hebben wel erg suggestieve namen (hoe geestig nu weer - net als de rest van het boek: ha-ha...): Porter, Fear, Malenfant en de bijna geniale St. Just.

Zoals al opgemerkt: het boek was me net wat te grappig. Alle cliché's van speurdersromans werden gebruikt. Wel opzettelijk als cliché, maar toch, of misschien wel daarom, erg vervelend. Het moest ook wel erg ingewikkeld gemaakt worden en de lezer werd geacht, daardoor op het verkeerde been gezet te worden. Ach ja.

Boek 50: P staat voor Pijngrens

Schrijver: Sue Grafton
Jaar van publicatie: 2001
Uitg. De Boekerij, Amsterdam
Vert. Wim Holleman
Oorspr. titel: P is for Peril (Putnam, New York, 2001)
Deel 16 van de serie over de privé detective Kinsey Millhone

De Engelse versie hiervan blijk ik een aantal jaren geleden gelezen te hebben, maar ik herinnerde me er helemaal niets meer van. Vreemd, meestal weet ik na de eerste bladzijde al, dat ik een boek eerder heb gelezen.
In elk geval vond ik het weer een heel plezierig boek om te lezen, net als de andere boeken uit deze serie, die ik gelezen heb. Toen ik het nakeek, zag ik, dat dat er eigenlijk helemaal nog niet zo veel zijn. Grafton is al bijna door het alfabet heen, ik nog lang niet. Dit was een afgeschreven boek bij de bibliotheek en ook het volgende deel, de Q, stond daartussen. Ze gingen natuurlijk mee naar huis: goed voor een zomers stukje leeswerk.

Kinsey moet de verdwijning onderzoeken van de directeur van een geriatrische kliniek. Zijn eerste vrouw neemt haar in dienst. Ze ontdekt al gauw, dat er in deze kliniek fraude is gepleegd op uitgebreide schaal en andere leidinggevenden proberen de schuld af te schuiven op de verdwenen Dr. Dowan Purcell.
In de tussentijd probeert Kinsey een nieuw kantoor te vinden: wat ze nu huurt, bij advocaat Lonny, is te veel geroddel naar haar zin. Ze vindt de ideale ruimte, maar helaas: haar bijna nieuw huisbazen blijken niet zo betrouwbaar.
Spannend en verrassend, zoals gewoonlijk.

Boek 16: Elementair, mijn beste Sarah

Schrijver: Jô Soares
Jaar van publicatie: 1998
Uitg. Bert Bakker, Amsterdam
Vertaling uit het Porstugees:Elly Sovée
Oorspr. titel: O Xangô de Baker Street (1995)

Voorin het boek staat, dat dit een roman is. Alle personages, ook de historische figuren, worden gepresenteerd als waren zij verzonnen.

Deze opmerking is geen overbodige. Het wemelt van de historische figuren.
Het is 1886 in Rio de Janeiro. De beroemde Franse actrice Sarah Bernhardt is op tournee door Brazilië. Als ze hoort, dat de stradivarius van de geheime vriendin van keizer Pedro II is gestolen, raadt ze de keizer aan om de befaamde detective Sherlock Holmes uit te nodigen, om de zaak op te lossen.
Niets blijft geheim in Rio: de volgende dag al staat dit nieuws uitgebreid in de krant. De geheime liefde van de keizer wordt zo ook bekend en de keizerin is niet blij.
Een aantal mooie meisjes wordt op straat vermoord en verschrikkelijk verminkt door messteken. Sherlock Holmes bedenkt, dat hier een 'serial killer' aan het werk moet zijn, een term, die tot dan toe onbekend was. De moordenaar verbergt iedere keer een vioolsnaar in het schaamhaar van zijn slachtoffer. Ook snijdt hij steeds beide oren af.
Sherlock Holmes doorziet alles, heeft overal verstand van en deduceert er op los. Helaas: de moorden kan hij niet oplossen en met zijn voorgewende kennis valt het ook al niet altijd mee.

De dialogen zijn erg grappig. Op satirische wijze wordt de maatschappij in Rio van die tijd beschreven. Ook Holmes verandert in een karikatuur.
Het eind valt een beetje tegen

Dit was een bestseller in Brazilië: meer dan 57 weken stond het op de bestsellerslijsten, evenals in Italië, Frankrijk, Japan, Duitsland en Argentinië. Het boek is ook verfilmd.

Boek 23: Der dunkle Spiegel

Schrijver: Andrea Schacht
Jaar van publicatie: 2003
Uitg.: Blanvalet, München

Jean de Champol is een jongeman uit Bourgondië, die in de 14e eeuw een leertijd doorbrengt bij de Keulense wijnhandelaar De Lipa. Als hij ziek wordt, worden de begijnen in de buurt verzocht een medicijn te sturen. Almut Bossart, dochter van een aanzienlijk bouwmeester in de stad en begijn, brengt het hem.
Jean wordt nog zieker en sterft. Almut  wordt verdacht. Ze heeft een scherpe tong en laat zich door niemand de wet voorschrijven en ook priesters die vanaf de preekstoel tegen vrouwen tekeer gaan, spreekt ze tegen. Daarom wordt ze van ketterij zowel als van moord beschuldigd.

Pater Ivo, een priester en monnik uit een naburig klooster komt haar te hulp en samen lossen ze de moord op.

Een spannende roman, en, zoals de achterkant het stelt: 'snel, dramatisch en kleurig - en vol kostelijke humor'. Geschreven met kennis van zaken, die het boek interessant maakt. De plot is niet het belangrijkste: de moordenaar weet je tijdens het lezen al snel. Maar de levendige beschrijving van het middeleeuwse Keulen maakt het boek zeer de moeite waard.

Boek 32: Verborgen bewijs

Schrijfster: Donna Leon

Jaar van publicatie 2004, uitg. De Boekerij
Vertaling Els Franci-Ekeler

Oorspronkelijke titel: Doctored Evidence

Ook dit was een roman, met speurder Guido Brunetti in de hoofdrol. (Eerder dit jaar las ik A Sea of Troubles), maar dit boek boeide me meer. Misschien had ik meer rust om te lezen.

Ook dit boek speelt zich af in Venetië. Een rijke dame is vermoord. Haar Roemeense huishoudster is de voornaamste verdachte. Als deze echter op de vlucht slaat, komt ze onder een trein terecht en komt om. Ze blijkt een flinke som geld en valse papieren bij zich te hebben. De zaak lijkt duidelijk en wordt gesloten.

Dan ontstaan er twijfels. Commissaris Guido Brunetti besluit, ondanks alle tegenwerking, zelf op onderzoek te gaan en ontdekt nieuwe feiten.

Boek 22: De lankmoedige erfgenaam

Schrijfster: Patricia Wentworth
Jaar van verschijnen als Poema pocket 1998, oorspronkelijke titel: The watersplash (1953)

Als je, zoals ik op het ogenblik, wat veel dingen aan het hoofd hebt, is het prettig om een simpel boek te lezen. Daarom koos ik weer voor een boek uit de Miss Silver reeks. Deze keer was het het elfde deel van de serie: De lankmoedige erfgenaam.

Het woord lankmoedig heb ik maar eens opgezocht in de Van Dale:  'lank·moe·dig bn, bw in staat veel te verdragen vóór boos te worden'

Juist ja. De erfgenaam heeft inderdaad heel wat te doorstaan in dit boek. Toch is dit wel een van de mindere delen uit de serie, vond ik. Het maakt misschien verschil, dat dit een van de oudere delen is en nog langzamer is dan delen dichterbij het eind van de reeks. Maar het plot was ook nogal zwak en vrij doorzichtig.

Boek 15: De verdwenen Oorring

Omdat ik een vrij lange treinreis moest maken, zocht ik even een klein boekje om mee te nemen. Niet te groot en te zwaar, want het moest mee in de tas.

Dat werd dus De verdwenen Oorring, van Patricia Wentworth. Deel 32 uit de Miss Silver serie. Miss Silver is de oudere, breiende dame (dat maakt haar tot een van mijn favoriete hoofdpersonen van zulke series), die de schrijfster bedacht, twee jaar voordat Agatha Christie Miss Marple schiep. De dames lijken vrij veel op elkaar. Schijnbaar moeiteloos lossen ze de meest ingewikkelde problemen en raadsels op.

Frank Abbott, rechercheur bij Scotland Yard, roept graag haar hulp in, en wanneer in dit verhaal vreemde dingen gebeuren in de woonplaats van enkele van zijn familieleden, vraagt hij haar te gaan logeren bij zijn oom en tante en te helpen de raadsels op te lossen. Natuurlijk slaagt zij daarin, terwijl de 'echte' speurders zich nauwelijks raad weten.

Het was een heerlijk tussendoortje om te lezen. Verbazingwekkend hoe traag deze boeken eigenlijk zijn. Ook het leven dat beschreven wordt verloopt uiterst traag. De manier waarop mensen met elkaar omgingen, was in die tijd ook duidelijk wat anders dan tegenwoordig gewoon wordt gevonden. Toch blijft het me wel boeien en ik zal de andere delen die ik nog heb (gekocht in de uitverkoop van afgeschreven boeken in de bibliotheek) vast nog wel eens lezen.