Boek 49: Het wonderlijke leven van Jackie Fontanel

Schrijver: Kasper van Kooten

Jaar van publicatie: 2011

Uitg. Querido

****

207 blz

Lief boekje over een jongetje en zijn opa. Ze zijn dol op elkaar. Opa vertelt verhalen, al sinds Klaas zich dat kan herinneren. Vaak gaan ze over de avonturen van Jackie Fontanel. Een jongen, die opa tijdens zijn jaren op zee - hij was lid van de bemanning van SS Rotterdam - had ontmoet. Opa was een positieve geest: alles was altijd het mooist, leukste beste en ga zo maar door, dat hij ooit had gezien of beleefd.
Maar opa is oud en besluit, dat hij niet verder wil leven. Het jongetje, Klaas, krijgt van hem het advies dingen te gaan zien en beleven. Klaas, die net aan een opleiding aan de toneelschool is begonnen, besluit daarmee te stoppen en vertrekt naar de andere kant van de oceaan. Daar beleeft hij genoeg voor zijn eigen verhalen.
Fijn positief verhaal over familiebetrekkingen, waarin iedereen voor de verandering eens niet met elkaar overhoop ligt, maar van elkaar probeert te houden.

Boek 54: Die Töchter der Tuchvilla

Schrijver: Anne Jacobs
Jaar van publicatie: 2017
Uitg.Blanvalet, München
732 blz

Dit was het tweede deel van een trilogie. Het eerste deel heb ik (nog) niet gelezen.

In 732 dichtbedrukte bladzijden vertelt Anne Jacobs het verhaal van de familie Melzer, textielfabrikanten, in de jaren 1916-1920. Het leven is moeilijk voor zowel de leden van de rijke familie: vader, moeder, dochters Elizabeth en Kitty, zoon Paul en diens vrouw Marie, maar ook voor de leden van het personeel. Paul moet het leger in, zijn vader heeft net een hartaanval gehad en kan zijn bedrijf maar met moeite draaiende houden. Grondstoffen zijn niet te koop: er is geen wol of katoen meer. De fabricage van papieren garens en stoffen is nodig.
Elizabeth en vooral Marie gaan zich met de bedrijfsvoering bemoeien, hoewel vader zowel als moeder zich daartegen verzet.
Het perspectief wisselt voortduren tussen de belevenissen van de welvarende familieleden in Augsburg, de gevoelens en gebeurtenissen van de personeelsleden en van de mannen op het slagveld.
Het zijn niet alleen de gevechten op dat slagveld die de gemoederen bezighouden: de hele wereld lijkt op zijn kop te staan. Vrouwen gaan werken, ze kleden zich anders, gedragen zich anders (of luist niet), kapitalen verdwijnen soms plotseling, mannen komen niet, of zwaar gewond thuis. Echtparen zijn uit elkaar gegroeid, mannen en hun kinderen kennen elkaar niet.
Op een aangrijpende manier wordt dit alles verteld. Je leeft mee, alsof de hoofdpersonen goede bekenden zijn geworden. Niet weg te leggen: zo goed gedaan! 

Boek 52: A spool of blue thread

Schrijver: Anne Tyler
Jaarvan publicatie: 2017
Uitg. Chatto & Windus, London
357 blz

Het duurde even voor ik kon genieten van dit boek. Ik vond het saai, kon alle namen en tijden niet uit elkaar houden, de lettertjes waren te klein en de bladzijden te vol. Het duurde zo lang voor een paar bladzijden gelezen waren.
Toen, plotseling, kreeg het verhaal me te pakken en alle genoemde bezwaren leken in een keer verdwenen, het boek was zo uit, mijn waardering groot. Geen vijf sterren, want het moeizame begin verhinderde dat.
Het verhaal gaat over een huis en de drie generaties die het bewoonden. Junior, de bouwer van het huis, en zijn vrouw Linnie, hun zoon Red en zijn vrouw Abby en hun kinderen. Het is hier snel opgeschreven, maar de gebeurtenissen worden niet bepaald in chronologische volgorde beschreven. Eerst maakt dat dat het moeilijk te begrijpen is, maar deze vorm maakt het verhaal spannend en verrassend, het einde onverwacht. Erg goed gedaan.

Boek 23: The House we grew up in

Schrijver: Lisa Jewell
Jaar van piblicatie: 2013
Uitg. Century, London
Deze versie: Arrow Books, London, 2014

Een leven in puin - de hoofdpersoon van 'The house we grew up in' zou in dit tv-programma voor kunnen komen. Ze kan niets weggooien, nergens afstand van doen en wordt een gevangene in haar overvolle en vieze huis. Een voor een verliest ze haar gezinsleden en andere mensen, van wie ze houdt. Hulp weigert ze.
De levens van haar gezinsleden worden hierdoor ook beïnvloed. Ze hebben allemaal een eigen manier om te overleven gevonden. Pas als moeder sterft ontmoeten ze elkaar weer.
De manier waarop de personen beschreven zijn, sprak me zeer aan.
Verbazingwekkend, dat de schrijfster dit moeilijke thema met zoveel humor kan beschrijven.
Ik heb vaak mijn bedenkingen, als op de achterflap staat, dat het boek een 'page-turner' zou zijn, maar in dit geval was daaraan niets teveel gezegd.

Boek 18: Negen levens

Schrijver: Robert Anker
Jaar van publicatie: 2005
Ondertitel: Een dorp als zelfportret
Uitg. Querido, Amsterdam

Alweer een boek, dat ik wilde uitlezen, om te zien wat er allemaal verder nog verteld zou worden, maar erg boeiend werd het niet.
De schrijver vertelt over zijn jeugd in het dorp Oostwoud. Het dorp dat ik ook goed ken en waar ik de beschreven mensen en situaties ook kende. Het is een opsomming van feiten en feitjes, of liever dat, wat Anker ervoer als feiten. Hoe gelukkig is hij, dat hij zich aan zo'n achterlijk dorp heeft ontworsteld. Hoe veel verder heeft hij zich ontwikkeld dan al die mensen, die hij nu beschrijft.
Wat een arrogantie spreekt er uit zijn verhaal. Akelig om te lezen.
Hij heeft zelfs de moed, om zijn ouders te beklagen: de stakkers hebben altijd maar in zo'n dorp gewoond. Zielig gewoon.
De schrijfstijl was hier en daar wel goed, maar te vaak herhaalt de schrijver zichzelf of begint aan een zin, die eindigt met zaken, die met dat begin niets te maken hebben.
Nee, een vervelend boek.

Boek 13: Balancing Act

Schrijver: Joanna Trollope
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Black Swan, London

Joanne Trollope schrijft over familierelaties, die in de loop van de tijd veranderen. Kinderen zoeken hun eigen plaats, ouders moeten een stapje terug doen, loslaten. Dat geeft spanningen.
Susie is oprichtster en managing director van een aardewerkfabriek. Haar drie dochters en haar schoonzoon werken voor het bedrijf. Haar man en andere schoonzoon zorgen voor het huishouden en de kinderen.
Jasper, de man van Susie, wil wat van zijn oude leven terug. Hij was rocker in een band.
De dochters willen allemaal meer invloed en een betere beloning voor hun werk.
Dan komt plotseling de vader van Susie naar Engeland. Hij is met zijn vrouw, Susie's moeder, vertrokken naar verre oorden en Susie heeft nooit wat van hem gehoord en hem al helemaal nooit gezien. Zijn komst brengt de nodige onrust teweeg.
Prettig leesbaar boek, met stof tot nadenken.

Boek 15: Paddy Clarke Ha Ha Ha

Schrijver: Roddy Doyle
Jaar van publicatie: 1993
Uitg. Nijgh & Van Ditmar
Oorspr. titel: Paddy Clarke Ha Ha Ha (Uitg. Secker & Warburg, London, 1993)
Vert. Rob van Moppes

Paddy Clarke is 10 jaar. Hij woont met zijn ouders, zijn jongere broertje en twee jongere zusjes in Dublin. Daar haalt hij kattenkwaad uit met zijn vriendjes, hoewel: kattenkwaad is soms meer een schoolvoorbeeld van hoe jongetjes in pesters veranderen en er totaal geen kwaad in zien. Ergens beweert Paddy ook, dat je wel mee moet doen, want dan vinden de anderen je leuker, en dan is de door jou bewonderde jongen meer jouw vriend.
Hij pest vooral zijn broertje Francis, die Paddy altijd Sinbad noemt, vanwege de bolle wangen die hij had als (nog) kleiner jongetje.

Paddy is dol op zijn ouders, vooral op zijn moeder. Wanneer hij door begint te krijgen, dat de ruzies tussen zijn ouders steeds erger worden, probeert hij daar wat aan te doen. Om de familie in stand te houden moet het ophouden, vindt hij en hij probeert de hele nacht wakker te blijven, zodat hij tussenbeide kan komen als er weer eens ruzie ontstaat. Als hij dan naar beneden gaat en om een glaasje water vraagt, houdt de ruzie vaak op.
In families van zijn vrienden heeft hij gezien, hoe het gaat wanneer een van beide ouders weg is. Overleden of weggelopen. Dat wil hij voorkomen.
Het lukt hem niet.
Paddy is een jongetje met een klein hart, ondanks de streken die hij uithaalt.

De school en de kerk spelen een grote rol in het boek en bij de kinderen. De dingen, die ze leren over het geloof, roepen meer vragen op dan antwoorden. De leerkrachten op school zijn er, om voor de gek te houden en achter de rug van de meester gekke dingen te roepen of dingen te doen, die niet mogen. Maar als Paddy op school in slaap valt boven zijn atlas, is het de meester, die hem voorzichtig de klas uitdraagt en op twee stoelen laat slapen in de lerarenkamer.

Het boek was in mijn ogen al snel een beetje saai, maar het gaf wel een aardig beeld van het leven van een 10-jarige jongetje in Dublin.

Boek 14: The wicked wager

Schrijver: Anya Wylde
Jaar van publicatie: 2012
Kindle boek

Amazon heeft de plezierige gewoonte dagelijks boeken goedkoop aan te bieden (The Daily Deal), dus dit kocht ik 'even' met de beroemde of beruchte 'one-click-order'.
Groter verschillen tussen twee boeken dan tussen dit en het Duitse boek dat ik net heb gelezen, is nauwelijks voor te stellen. Dat was aan de moeilijke kan en makkelijker dan dit wordt het waarschijnlijk niet.
Toch las ik het wel met plezier. Misschien wel dankzij het verschil.

In de verslagen op Goodreads en Shelfari over dit boek las ik  onder andere, dat dit boeken deed denken aan Woodhouse: het speelt zich af in adellijke Engelse kringen, er komen allerlei verwikkelingen, vaak komisch, in voor. Klopt allemaal.
Hetzelfde zou je kunnen zeggen over Agatha Christie: ook hier adellijke Engelse kringen, een groot huis, met veel mensen erin, gesloten deuren en een moord. Wie heeft het gedaan?

Verliefde stellen, die (nog) niet kunnen trouwen, omdat er veel tijd nodig is om toestemming van alle familieleden die daarover gaan, te krijgen, dan snel moeten trouwen, vanwege compromitterende toestanden.  Het loopt natuurlijk ook goed af, anders zou het niet in deze sector 'mysteries & romances' thuishoren.

Boek 23: This is where I leave you

Schrijver: Jonathan Tropper
Jaar van publicatie: 2010
Uig. Orion Books, London

Judd Foxman krijgt in de eerste zin van het boek te horen, dat zijn vader is overleden. Er wordt van hem en van zijn zuster Wendy en van zijn broers Paul en Phillip verwacht, dat ze samen met hun moeder 'shiva' gaan zitten. Dat houdt in, dat ze zeven dagen lang samen moeten doorbrengen, bezoek moeten ontvangen en met elkaar herinneringen aan de overledene gaan ophalen.

Broers en zus hebben nooit goed met elkaar overweg gekund, en probeerden tot nu toe elkaar zoveel mogelijk te ontwijken. De laatste wens van een overleden vader kun je echter niet negeren en zo verschijnen ze een voor een in het ouderlijk huis.
Judd is net bedrogen door zijn vrouw, die hij vond in zijn eigen bed met zijn baas.
Phillip, die altijd alles heeft gedaan, wat normaal verboden is, verschijnt met een veel oudere, en duidelijk rijke, vriendin.
Paul is er, met zijn vrouw Alice, de eerste waarmee Judd ooit sex had.
En Wendy heeft man en drie kinderen mee. Haar man zit voortdurend met zakenrelaties aan de telefoon, de kinderen vragen veel aandacht en de jongste brult doorlopend, wat via de babyfoon goed te horen is.

Een hele serie hilarische momenten volgt. Het is grappig, verteld op een droge manier, maar de droevige ondertoon maakt, dat je, zoals op de kaft van het boek staat, 'huilt van het lachen'.

Erg goed geschreven.

Boek 17: Het Zwijgen van Maria Zachea

Schrijver: Judith Koelemeijer
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Atlas/Plataan
Gelezen als luisterboek.

Maria Zachea kreeg dertien kinderen. Een van hen, Jos, stierf jong, de andere twaalf vertelden hun verhaal aan de dochter van een van hen.
Het verhaal kwam me bekend voor: de familie woonde in Wormer en had tuincentra in o.a. zuid-oost Beemster, een plaats waar velen heen gingen om zich te vergapen aan een nieuwigheid in die dagen, een groot aantal modeltuinen. Ook de kerstshows waren een populair en nieuw fenomeen.

De kinderen werden geboren tussen 1930 en 1953. Nu hun moeder na een hersenbloeding stervende is, zorgen ze om beurten voor haar. Hun herinneringen aan hun jeugd zijn allemaal verschillend. Eigenlijk kenden ze elkaar ook nauwelijks. Gepraat werd er niet of nauwelijks met elkaar.
Vader was streng katholiek en moest niets hebben van alle moderniteiten die zich in die tijd voordeden. Moeder suste en bedekte alles met de mantel der liefde. Niet over praten was haar tactiek. Dat doet ze nu ook niet meer. Maria Zachea zwijgt. Altijd.
Een boeiend boek vol herkenbare dingen.

Boek 3: Hongaarse dansen

Schrijver: Jessica Duchen
Jaar van publicatie: 2009
Uitg.:De Kern, Baarn
Oorspronkelijke titel: Hungarian Dances
Uitg. Hodder & Stoughton, London, 2008
Vertaling: Monique de Vré

Dit is het verhaal van Karina, violiste, wonend in Lewes, vlakbij Londen, met haar echtgenoot Julian en haar zoon Jamie.
Het is ook het verhaal van haar ouders, die na de revolutie in ongarije van 1956 naar Engeland kwamen en zich daar vestigden.
En het is het verhaal van Mimi, haar grootmoeder, dochter van zigeuners, beroemd violiste in haar jonge jaren, en geliefd bij en door vele grote artiesten en van haar beroemde viool, een Amati, waarnaar in de moderne huidige tijd ijverig gezocht wordt.Het is een kostbaar instrument, maar onvindbaar. Zowel ouders als grootmoeder weigeren te praten over hun vlucht uit Hongarije.
Het gaat over muziek.
Tenslotte is het ook het verhaal van de geschiedenis van Hongarije.

Ik vond het een mooi boek. Het is goed geschreven, het verhaal was boeiend, de personages kwamen tot leven en de bladzijden werden steeds sneller omgeslagen.

Boek 28: De tijd van de vrouwen

Schrijver: Ignacio Martínez de Pisón
Jaar van publicatie: 2006
Uitg. Signature
Vertaling: Dorothea ter Horst
Oorspronkelijke titel: El tiempo de las mujeras (Barcelona, Anagrama,2003)

Hoe goed ken je je naasten eigenlijk?
Dat zou het thema van dit boek kunnen zijn, waarin het leven beschreven wordt van drie zusters en hun moeder, die, nadat hun vader/echtgenoot ploseling is overleden, in een bordeel nog wel, hun leven weer een beetje op de rit proberen te krijgen.

Wat weten ze eigenlijk van die vader? En van de moeder? Van elkaar?

Ieder hoofdstuk wordt verteld vanuit het gezichtspunt van een van de drie zusters: Maria, Carlota of Paloma. De lezer weet daardoor dingen, die de verteller niet weet.

De gebeurtenissen spelen zich af in de periode, waarin Spanje van een dictatuur overging naar een demoratie en koninkrijk, waarin vrouwen geëmancipeerder probeerden te worden.
Ieder van de zussen heeft haar eigen rol. De moeder kan de situatie niet aan, en verdrinkt zich in de pruimenlikeur. Oudste dochter Maria neemt de moederrol op zich, wat door haar jongere zussen niet altij naar waarde wordt geschat. Carlota is getrouwd, maar haar huwelijk loopt stuk en ze trekt weer in bij haar moeder en zussen. Ze accepteert de leidinggevende rol van Maria beslist niet, tot Paloma op een dag rebelleert. Dan trekt Carlota partij voor Maria.
Rebelleren is de rol van Paloma. Ze loopt weg van huis (maar komt weer terug), doet allerlei dingen, waar de rest van haar familie niet blij mee geweest zou zijn, als ze het zouden hebben geweten.

Boek 52: The Vanishing Act of Esme Lennox

Schrijver: Maggie O'Farrell
Jaar van verschijnen: 2007
Uitg. Headline Review, Londen

Dit boek stond als familieroman in de bibliotheek. Het vorige, van Suzanne Vermeer, bij de thrillers. Maar dit was veel meer een thriller dan het vorige. Stel je voor: een meisje, opgegroeid in het koloniale India en opgevoed met strenge regels van wat hoort en niet hoort (geen stukje bloot been mag te zien zijn tussen rokzoom en laarsje, nooit naar buiten zonder hoed en handschoenen) komt in de jaren '30 naar Edinburgh, met haar ouders en oudere zus. Hun baby-broertje is in India overleden aan tyfus, een traumatische ervaring voor Esme, het jongste meisje, dat op dat moment alleen met hem thuis was, naast het kindermeisje, dat ook door de ziekte was overvallen en eraan overleed.

Esme is onconventioneel, zegt wat ze denkt en zorgt door haar sociaal onaangepast gedrag voor problemen. Ze wil verder leren en niet de huwelijksmarkt op, zoals de gewoonte is voor meisjes 'van stand'. Er moet dus iets gebeuren, om haar haar plaats te wijzen.

Jaren later ontvangt Iris Lockhart een brief, waarin staat dat ze een oud-tante heeft in een psychiatrische inrichting, die binnenkort naar huis mag.

Iris heeft nog nooit gehoord van deze oud-tante en de enige die er meer van zou kunnen weten is haar grootmoeder, Kitty, die echter niet in staat lijkt antwoorden te geven op de vragen van Iris.

Het is een verhaal van jaloezie, van bedrog, van volslagen verstoorde familieverhoudingen. Beschreven op een zo subtiele manier, en daarmee aantonend, hoezeer het verleden invloed kan hebben op het heden. Een geweldig boek, prachtig geschreven.

En hiermee heb ik een waardig boek gelezen om de serie van 52 af te maken! Maar het jaar is nog niet om en we gaan nog even vrolijk verder!