Boek 56: The Rotter's club

Schrijver: Jonathan Coe
Jaar van publicatie: 2003
Uitg. Vintage
***
415 blz

De boeken van Jonathan Coe heb ik tot nu toe altijd graag gelezen. The Rotter's Club stond dan ook hoog op mijn te lezen lijstje. Omdat Storytel het in het bestand had, begon ik te luisteren naar dit verhaal over een groep jongeren, die proberen zich in een voor hen verwarrende wereld staande te houden. Daar is het mooiste meisje van de klas, de schrijver van de schoolkrant, de maker van minder geslaagde grappen.
Wat me niet was opgevallen, was, dat dit een verkorte voorgelezen versie was. Daar kwam bij, dat ik weinig tijd had om te luisteren, zodat ik er vaak geen touw aan vast kon knopen.
Luisterboeken blijken toch niet helemaal mijn ding te zijn.
Misschien had ik het boek in de papieren of e-versie beter gewaardeerd, nu vond ik er weinig aan.

PS: Bij nader inzien waren het nog een paar boeken meer, die ik deze maand gelezen heb. Susan Wiggs en Jojo Moyes las ik met het meeste plezier, over de door de mannen geschreven boeken was ik deze maand aanzienlijk minder enthousiast.

Boek 28: Verwarring

Schrijver: Elizabeth Jane Howard
Jaar van publicatie: 2018
Uitg. Atlas Contact
Vert. Inge Kok
Oorspr. titlel: Confusion
The Cazalets #3
Storytel

Het is nog steeds oorlog. De kinderen Cazalet groeien op. Rupert is vermist in Frankrijk en niemand behalve zijn dochter Clairy gelooft nog, dat hij levend terug zal komen. Zijn vrouw heeft een Amerikaan ontmoet, op wie ze verliefd is geworden. Hij kan de spanningen en emoties van de oorlog niet meer aan.
Louise is getrouwd met Michael en voert strijdt met haar schoonmoeder. Ze heeft geen of nauwelijks belangstelling voor haar kind, dat ze laat verzorgen en opvoeden door een kindermeisje.
En ook verder kabbelt het leven van de familie voort, met de nodige spanningen. Op gezette tijden komt iedereen weer samen in Home Place, bij de Generaal en de Baronie. 
Ook naar dit deel luisterde ik. Een heel prettig luisterboek, met een goede voorleesstem gelezen.

Boek 12: Voor jou

Schrijver: Jojo Moyes
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. De Kern
Vert. Anna Livestro
Oorsr. titel: Me before you
416 blz.


Will, gekluisterd aan een rolstoel omdat hij na een ongeluk in een rolstoel is beland, heeft een oppas nodig. Hij leidde een vrolijk, druk leven, verdiende veel geld, had veel vrienden en rijke ouders. Nu kan hij niets meer en heeft al een zelfmoordpoging gedaan. Daarom durven zijn ouders hem niet alleen te laten. 
Louisa Clark heeft net haar baan verloren. Ook haar vader dreigt zijn baan te verliezen. Haar zus woont met haar zoontje bij haar ouders en zus in, in hun kleine, krappe huisje. Tenslotte woont ook opa in. Louisa wil graag werk vinden, maar dat blijkt moeilijk.
Dan is er Wiil. Zij wordt zijn verzorger. Medische handelingen worden door een verpleger uitgevoerd, zij moet hem bezighouden en afleiden en verdere verzorging voor haar rekening nemen. Het is niet eenvoudig.
Will wil niets weten van wie of wat dan ook. Hij is depressief en weigert daar iets aan te veranderen. 
Voor de vrolijke Louisa zwicht hij echter. Zij haalt hem uit zijn schulp, maakt hem zelfs aan het lachen. Ze gaan elkaar steeds meer waarderen. Louisa hoopt Will van zijn plan af te brengen om naar een kliniek voor levensbeëindiging in Zwitserland te gaan. Ze verzint allerlei dingen om hem weer van het leven te laten genieten.
Het einde is ontroerend.
Een goed geschreven boek over dilemma's, keuzes, standsverschillen, en vooral over liefde.

Ik had dit boek als luisterboek. Storend was het, dat de mevrouw die voorlas de klemtonen af en toe zo verkeerd plaatste, dat de betekenis van een zin veranderde. Verder deed ze het prima, maar dat zou niet mogen voorkomen. 

Boek 6: Phileine zegt sorry

Schrijver: Ronald Giphart
Jaar van publicatie: 2004
Uitg. Podium bv.
Luisterboek

Dit was de eerst keer, dat ik een heel luisterboek heb 'gelezen'. Eerder probeerde ik het eens met een boek van Arthur Japin, maar erg ver kwam ik niet. Ik zal eens zoeken, waar dat gebleven is, want onder het breien is het toch een heel aangenaam vermaak.

Phileine zegt sorry is het soort boek, dat ik niet zou uitlezen in papieren vorm. Nu het door de schrijver werd voorgelezen ging het meer aanspreken, hoewel het eind nogal tegenviel. Het is het verhaal van een meisje, Phileine, die haar naam niet zomaar heeft gekregen. Ze is 'vilein': boosaardig, gemeen. Ze zet zich af tegen alles en iedereen. Heeft de meest gruwelijke benamingen voor iedereen in haar omgeving en kritiek uit haar mond is nooit van de lucht. Ze zegt, dat ze zeer voor geweld is, maar laat dat toch volgen door de opmerking, dat niemand daaronder zou moeten lijden. Dat is immers niet de bedoeling.
Zij zelf al zeker niet. Als haar vriendje vertrekt naar New York, omdat hij daar mee mag spelen in een experimenteel toneelstuk, volgt ze hem al snel. De mensen bij wie hij inwoont bevallen haar al evenmin als de spelers van het toneelstuk. Het toneelstuk zelf is voor haar niet te verteren. Ze grijpt in op een wel heel demonstratieve manier. Max is van haar en iedereen zal het weten.

 Heel humoristisch, erg cynisch en tot bijna het eind leuk.

Boek 6: Schone lakens en Couchsurfen

Auteur: Arnon Grunberg
Luisterboek, Uitg. Rubinstein, Amsterdam, 2006

Dit is het eerste luisterboek, dat ik helemaal heb afgeluisterd. Heerlijk, onder het breien.

De boeken van Arnon Grunberg kan ik meestal wel waarderen, en ook deze twee korte verhalen waren de moeite waard. Hij begon in 2006 met een serie reportages genaamd Onder de mensen. Op deze cd staan de verhalen Schone lakens en Couchsurfen. Ze worden voorgelezen door Barry Atsma, die een prettige stem heeft om naar te luisteren.

Grunberg probeert als een soort reporter verslag te doen van het leven van 'gewone' mensen. Zij moeten hem voordoen hoe leven nu eigenlijk moet.
Daarvoor werkt hij in een hotel in Beieren als kamerjongen, onder de naam Anton Morsink. Al werkende leert hij deze Anton steeds beter kennen.
Of het reclame voor het hotel is moet ik betwijfelen. Lakens worden niet verschoond voor nieuwe gasten, als ze er nog redelijk schoon uitzien, broodjes, die er ongebruikt uitzien, gaan weer terug in de broodjesvoorraad voor de volgende maaltijd. En ga zo maar door.

In Couchsurfen probeert Grunberg (met succes) een week lang te slapen bij vreemden. Hij vertelt waar hij terecht komt en waarom deze mensen een wildvreemde gast in hun huis opnemen.

Deze twee perioden ziet Grunberg zelf als mede de gelukkigste perioden uit zijn leven.