Boek 41: Jas van belofte

Schrijver: Jan Siebelink

Jaar van publicatie: 2019

Uitg. CPNB

93 blz. 

*

Het lukt niet erg, dit jaar, met de witte Nederlandse mannelijke schrijvers. Het boek van de een irriteert me nog meer dan dat van de ander. Als de CPNB, die bedoeld is voor het stimuleren van het lezen en de verkoop van Nederlandstalige boeken, en die voor dat doel jaarlijks een boekje, speciaal voor de boekenweek geschreven, cadeau geeft aan de lezers, dan verwacht je op zijn minst een boek, dat door velen gewaardeerd en begrepen kan worden.
Helaas: geen van beide was het geval bij dit werkje van Siebelink. Ik begreep het niet of nauwelijks en waardering kon ik er al helemaal niet voor opbrengen. Wat een corvee om die paar bladzijden die het telde uit te lezen. Wat een zeurende oude man. Had hij de dingen wel goed gedaan in zijn leven? Beetje laat om daarover op je sterfbed na te denken. En ach, die beeldspraak met die jas... Niet aan mij besteed. Helaas.

Boek 26: Gezien de feiten

Schrijver: Griet op de Beeck
Jaar van publicatie: 2018
Uitg. Stichting CPNB
Boekenweekgeschenk 2018
94 blz.

Een geslaagd boekenweekgeschenk. Het is zo knap om in zo'n kort bestek personages tot leven te laten komen en dat is hier beslist goed gelukt. Vooral hoofdpersoon Olivia is een vrouw om van te houden. Ze heeft gedaan wat ze moest doen: gezorgd voor haar dochter en voor haar vervelende, saaie man, die haar niet zag staan, waar ze ook niet erg van hield. Dit in tegenstelling tot haar dochter, die groot verdriet toont na het overlijden van haar vader, de man van Olivia. Die voelt zich bijna een beetje schuldig over de opluchting die ze voelt. Nu kan ze eindelijk doen, waar ze zin in heeft. Haar dochter, de egocentrische en egoïstische Roos, neemt haar dat kwalijk. 'Wij zijn er voor u', zegt ze, de gebruikelijke stoplap in dit soort gevallen, maar ze bedoelt het tegengestelde: Je hoort er voor mij te zijn in mijn grote verdriet.
Als Olivia dan echt vertrekt, gunt Roos haar geen nieuw leven, en zeker geen nieuwe liefde.
Knap en helaas zeer herkenbaar.

Boek 77: Makkelijk leven

Schrijver: Herman Koch
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. CPNB
Boekenweekgeschenk 2017

Voor het eerst, zover ik me kan herinneren, waren we te laat in de boekwinkel om een boekenweekgeschenk op papier te krijgen. Geen nood: we kregen et als e-boek.

De inhoud:
Tom heeft een zelfhulpboek geschreven over makkelijk leven. De regels die hij hiervoor heeft opgesteld, staan achterin het boekje. Het boek is goed verkocht: het geld stroomt binnen en voor Tom en zijn vrouw kan een periode van makkelijk leven geen probleem zijn. Hoewel...

Leuk boekje, leest snel, Herman Koch schrijft boeken, die ik graag lees. Dit was geen uitzondering.

Boek 51: Broer

Schrijver: Esther Gerritsen
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
Productie De geus b.v.
Boekenweekgeschenk 2016

In het boekenweekgeschenk van dit jaar beschrijft Esther Gerritsen hoe familieleden langs elkaar kunnen leven. Ze kunnen denken, dat ze elkaar goed kennen na al die jaren samen, maar als dan iets onverwachts gebeurt, blijkt dat soms toch ingrijpender te zijn dan verwacht.
De broer van Olivia belt haar op, vlak voor een aandeelhoudersvergadering van het bedrijf waar zij financieel directeur is. Met broer Marcus had ze nauwelijks contact en als ze elkaar zagen maakten ze ruzie. Marcus deelt mee, dat hij op het punt stond de operatiekamer in te gaan, waar hij zijn been zou verliezen. Olivia is in shock en zowel op haar werk als in haar gezin blijken alle dingen toch niet helemaal zo te zijn als ze altijd had gedacht.
Het boek is niet lang, maar ik heb het in een adem uitgelezen. Knap geschreven.

Boek 19: De zomer hou je ook niet tegen

Schrijver: Dimitri Verhulst
Jaar van publicatie: 2015
Boekenweekgeschenk 2015

Met enige aarzeling begin ik altijd aan een boek van Verhulst en als ik het heb gelezen, bedenk ik altijd, dat ik het met plezier gelezen heb. Ook dit korte boek, uitgegeven als boekenweekgeschenk 2015, was lezenswaardig.

Pierre ontvoert de gehandicapte zoon van zijn grote liefde. Hij neemt hem mee naar een bergtop in de Provence en vertelt hem het verhaal van zijn liefde voor Sonny's moeder. Praten kan de jongen niet, dus Pierre kan rustig de tijd nemen voor zijn verhaal en wordt niet gestoord.

Het taalgebruik van Verhulst vind ik prachtig. Wat een mooie zinnen schrijft hij. Steeds weer kom ik in de verleiding om citaten op te schrijven. Dat is voor mij de belangrijkste reden, dat ik vier sterren geef aan dit korte verhaal.

Boek 16: Een mooie jonge vrouw

Schrijver: Tommy Wieringa
Jaar van publicatie 2014
Uitg. Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
Boekenweekgeschenk 2014

Nooit eerder iets van Tommy Wieringa gelezen. Beetje bevooroordeeld: ik dacht niet, dat zijn werk me zou bevallen.
Daarin werd ik aan het begin van deze novelle gesterkt: het kon me niet zo boeien.
Maar toch: het midden van het boekje vond ik bij vlagen wel heel goed. De wanhoop van de wat oudere man met zijn jongere vrouw (maar ook het moedergedrag van die jongere vrouw en haar wanhoop) was goed voelbaar.
Het eind vond ik weer minder geloofwaardig: een persoon als Edward laat zich niet zomaar uit zijn met hard werken verdiende luxe huis jagen. Gaat niet slapen op kantoor. En trekt al helemaal niet in bij zijn verfoeide, lanterfantende zwager met zijn onopgevoede, verwaarloosde zoontje.\

Opvallend mooie schutbladen voor en achter.

Boek 9: Heldere Hemel

Schrijver: Tome Lanoye
Jaar van publicatie: 2012
Uitg.: Stichting Collectieve propaganda van het Nederlandse Boek t.g.v. Boekenweek 2012

Tot nu had ik nog nooit iets van Tom Lanoye gelezen en omdat het al bijna weer boekenweek is, werd het toch echt tijd om deze novelle even te lezen. Een dik boek is het niet, dus het was snel te doen.

Een onbemand Russisch MIG-vliegtuig dringt het westerse luchtruim binnen. De piloot van het vliegtuig is boven Polen uit zijn toestel gesprongen. Iedereen is in paniek. Waar zou het vliegtuig heen gaan? Wat zou zijn lading zijn?
Een paar Amerikaanse jagers begeleiden het Russische vliegtuig. Ze durven het echter niet uit de lucht te schieten, uit angst voor de gevolgen voor de relatie met Rusland.

Intussen volgen we de gebeurtenissen van een echtpaar met relatieproblemen. Ook met de zoon is de verstandhouding wat moeilijk.

In de Navo-bunker volgen een paar hooggeplaatsten de gebeurtenissen met het vliegtuig. De fransen hebben zelf al een paar toestellen in de lucht, voor als Frankrijk het doel van de spook-MIG mocht zijn.

Als de brandstof op is, moet het vliegtuig neerstorten.

Weer een boek met een aardige, goed gelukte vorm en met een mooi taalgebruik.

Boek 22: Verder alles goed

Het mag nauwelijks een boek genoemd worden, dit korte werkje van Nico Dijkshoorn.
Het was het essay, speciaal geschreven en uitgegeven in het kader van de boekenweek 2012.
Ook hier was het thema dus vriendschap.
Een wat knorrige, eigenaardige man brengt tijd door in het buitenland en schrijft brieven aan verschillende mensen. Aan zijn vriend, zijn vriendin, zijn dochter en aan zijn slager. Ook Henk Westbroek, van het lied 'Vriendschap is een illusie', krijgt een brief.
Dijkshoorn gelooft niet zo in vriendschap. Hij vindt het wel een aardig gegeven, maar echt binden wil hij zich niet.
Van zijn dochter houdt hij. Maar dat is geen vriendin.
Verschil moet er zijn.

Boek 14: Duel

Schrijver: Joost Zwagerman
Boekenweekgeschenk 2010
Uitg. De Arbeiderspers, Amsterdam

Als je net een boek hebt gelezen, waarover je heel enthousiast bent, dan is het valt een volgend boek vaak tegen.
De recensies van het boekenweekgeschenk Duel, van Joost Zwagerman, waren meestal goed. Misschien dat de verwachtingen daarom ook wat hooggespannen waren.
Het was ook wel een aardig verhaal.
Maar ik houd niet zo van moderne kunst, vind het vaak een wat hoog 'nieuwe-kleren-van-de-keizer gehalte hebben en in dit boek kan iemand, de hoofdpersoon Verhooff, hoogdravend en lyrisch spreken over een modern schilderij. Wat geweldig toch allemaal.
Toegegeven, de 'installaties' waar de moderne kunst ook zo goed in is, en waarmee je wordt overvoerd tijdens tentoonstellingen, werden ook hier niet al te positief beschreven. Zwagerman had echter graag zelf goed willen kunnen schilderen. Misschien dat hij daarom zo lovend over een rood, geel en blauw schilderij kan schrijven.Het wilde me maar niet echt boeien. Misschien ook ben ik niet voldoende geïnteresseerd in de centrale vraag van dit boek: wat is (nog) echte kunst?
Daar komt dan de supervlakke tekening van Verhooff bij. Geen tijd voor een vrouw: hup! Weg ermee. Twee zonen? Geef ze wat geld en een paar skates om mee door de museumgangen te gaan en klaar ben je.
Wonen in een museum? Hoe dan? Hoe organiseer je dat? Welke problemen kom je tegen?
De restaurator (Olde Husink) en de kunstenares (Emma Duiker) komen wat beter uit de verf (ha, ha).
De reis naar Slovenië kwam bij  mij redelijk ongeloofwaardig over. Zou iemand, die bij zijn volle verstand is, echt zo reageren? Je bent toch niet zomaar museumdirecteur. Dan ga je toch niet in zee met een stel boefjes? Hoop ik.
Het boek leest vlot en is wel onderhoudend, net als de andere Zwagermannen, die ik ooit heb gelezen.

Van de bibliotheek kreeg ik een 'Boekenweek cv Joost Zwagerman' cadeau. Hierin een biografie en een bibliografie van Zwagerman. Leuk om erbij te hebben.