Boek 81: De gevaren van joggen

Schrijver: Maarten 't Hart
Jaar van publicatie: 1999
Uitg. Arbeiderspers
279 blz

Een boek met columns, die na september 1995 verschenen in bladen van de Geassocieerde Pers Diensten. Niet heel recent dus, maar wel een echte Maarten 't Hart. Op zijn eigen, wat knorrige manier beschrijft hij actuele (of minder actuele) zaken om hem heen. Vaak zijn dat de bekende dingen: zijn hekel aan reizen, zijn liefde voor zijn moestuin, de wrok tegen de rij-examinatoren die hem de mogelijkheid ontzegd hebben, een auto te besturen. Hoewel hij daarmee zo af en toe een beetje dankbaar voor lijkt te zijn.
En nog zo het een en ander. Ik heb het, zoals gewoonlijk, weer met plezier gelezen en vele dingen herkend.

Boek 37: Magdalena

Schrijver: Maarten 't Hart
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Singel Uitgeverijen

Wat kan Maarten 't Hart toch magistraal mopperen. En altijd is het onderwerp gelijk. Deze keer beschrijft hij het leven van zijn moeder. Dat was tenminste het uitgangspunt van dit boek. Opnieuw is het echter een woordenstrijd tegen het gereformeerd geloof, waarvan zijn moeder een fervent aanhangster was. De beklemmende sfeer, de achterdocht tussen de diverse geloofsrichtingen, ook binnen de familie, het bekrompen denken - het is weer een geliefd onderwerp voor de schrijver.

Toch las ik het grootste deel van het boek met plezier. Alleen het eind, waarin zin voor zin de geloofsbelijdenis en het Onze vader werden ontleed en veroordeeld, had van mij niet zo gehoeven. Het is wel erg gereformeerd, om over ieder woord, iedere zin, iedere punt of komma te vallen, (twee gereformeerden kunnen volgens de schrijver ruzie krijgen over het feit, of de duivel een kwastje aan zijn staart had of niet! Hier gedraagt Maarten zich weer erg gereformeerd), maar dit was me toch wat al te veel, te letterlijk, te ongenuanceerd en een herhaling van zetten.

Boek 20: Een vlucht regenwulpen

Schrijver: Maarten 't Hart
Jaar van publicatie: 1978, deze versie  november 2014
Uitg. De Arbeiderspers, deze versie: Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse boek

Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat ik Een vlucht regenwulpen had gelezen, kort nadat het was uitgekomen. Toen het als cadeau in de bibliotheekactie Nederland Leest werd uitgedeeld, besloot ik het toch nog maar eens te lezen. Volgens mij had ik me vergist: er kwam me niets bekend voor in het boek.
Het is niet echt een opwekkend boek. De sombere, eenzame Maarten, die erg lijkt op de schrijver, is niet bepaald het zonnetje in huis. Alleen bij het zien van vogels leeft hij duidelijk op. Alleen in de natuur voelt hij zich prettig.
Als jongen was hij al eenzaam, op school werd hij gepest. Op de hbs werd hij verliefd op Martha, het onbereikbare meisje, dat later ging trouwen met iemand anders. Tijdens een reünie komt hij haar weer tegen en wisselt een handdruk en een paar zinnen met haar.
Succes heeft Maarten in zijn werk als celbioloog. Hij bezoekt congressen, zoals dat in Bern, wat beschreven wordt. Adrienne, een andere biologe op het congres, kan hem bekoren, maar helaas: ook zij blijkt onbereikbaar voor hem.
Hij heeft er vrede mee.

Ook hier blinkt 't Hart weer uit met prachtige zinnen en scherpe waarnemingen. Het eind had voor mij wel iets korter gemogen.

Boek 7: Dienstreizen van een thuisblijver

Schrijver: Maarten 't Hart
Jaar van publicatie: 2011
Uitg. De Arbeiderspers, Amsterdam

Het is algemeen bekend: Maarten 't Hart houdt niet van reizen. Als je dan plotseling beroemd wordt in diverse verre buitenlanden, dan kan je er wel eens niet omheen. Hij doet verslag over de verschrikkingen, die daar voor hem aan vastzitten. Op zijn eigen, wat knorrige manier, die vaak heel geestig is. Met zo hier en daar een venijnige uithaal naar collega-schrijvers, naar uitgevers, die hem op 'Lesereise' willen sturen, naar bewonderaars, die zich wat vreemd gedragen.
Al eerder schreef ik, dat ik niet zo dol ben op 'grappige boeken'. De Dienstreizen vormen geen grappig boek. Hierbij zat ik echter hardop te lachen, wat maar zelden voorkomt. Ook kon ik het niet laten fragmenten voor te lezen aan de familie en ze te adviseren, toch vooral ook dit boek te lezen. Hoewel ik al eerder boeken van deze schrijver heb gelezen, kan ik me niet herinneren zo van zijn werk genoten te hebben.