Posts tonen met het label Ken Follett. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ken Follett. Alle posts tonen

zondag 17 december 2017

Boek 104: Het eeuwige vuur

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. De Boekerij
Oorspr. titel: A Column of Fire
Vert. Joost van der Meer en William Oostendorp
Serie Kingsbridge #3
864 blz

Soms eet een mens te veel en misselijkheid is de daarop volgende straf. Ken Follett lezen heeft iets weg van teveel eten: in dit ernstige geval van teveel lezen word je als lezer ook een beetje misselijk. Al die haat, al die machtswellust , het was af en toe erg deprimerend. 
Het verhaal speelt zich af in zestiende eeuws Engeland. Opnieuw is Kingsbridge de plaats waar het begint, maar al snel verplaatst het zich naar andere plaatsen in Engeland en ook naar Spanje en Frankrijk. De beide laatste landen zijn katholiek en dat wil men daar ook graag zo houden. In Engeland is Bloody Mary echter opgevolgd door haar protestante zuster Elizabeth en de machtsverhoudingen zijn daardoor veranderd. Priesters moeten het land binnengesmokkeld worden en houden nu in het geheim hun diensten. Ze doen hun best om het regime van Elizabeth omver te werpen. 
Families worden verscheurd door de spanningen die de godsdiensttwisten veroorzaken. 
De protestanten zetten iets op dat lijkt op de eerste geheime dienst. Ze zijn zo hun tegenstanders telkens een stap voor.
Interessante lectuur, boeiende, goed beschreven hoofdpersonen, heel veel narigheid, wantrouwen en ellende, een overdaad aan intriges, schurken, die alleen maar heel erg schurkachtig waren en verdedigers van het goede, die wel als heel goed werden beschreven.
Toch, ondanks de dikte van het boek en de deprimerende inhoud, kon ik het maar moeilijk wegleggen.

maandag 18 mei 2015

Boek 16: Nacht van het kwaad

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2012
Uitg, Unieboek?Het Spectrum
Oorspr. titel: Winter of the world

Tot mijn verbazing had ik dit boek nog niet beschreven. Het is het tweede deel van de Century trilogie en ik las het grootste deel ervan in de caravan, tijdens ons verblijf in Callantsoog.

Ongelofelijk dat een boek, waar je de afloop van kent, zo spannend kan zijn, dat je de bladzijden blijft omslaan. Ook al zijn dat er zoveel als bij de boeken uit deze serie.
Hierin wordt de tweede wereldoorlog en de periode er vlak voor en na behandeld. De families uit het eerste deel worden verder gevolgd en aan de hand van hun belevenissen komen alle gruwelijkheden van die periode voorbij.
Door het verhaal van de geschiedenis te verbinden aan de geschiedenis van deze bekende personages, komen de gebeurtenissen heel duidelijk binnen, ook al wist je nog zo veel van de gebeurtenissen in deze periode.
Follett is een geweldig verteller.
 

Boek 15: Edge of Eternity

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Penguin Group New York

Het derde deel van de Century trilogie was erg dik (1007 blz) en het kostte ook wel wat tijd om het uit te krijgen. Het verhaal besloeg een tijdperk, dat ik min of meer bewust heb meegemaakt: de tijd waarin ik afstudeerde, ging werken, trouwen, kinderen kreeg en dus van de toestanden in de wereld het een en ander miste.
Toch voelde het, of Follett met reuzenstappen door de geschiedenis heen ging. De Amerikaanse presidenten en presidentskandidaten volgden elkaar met een enorme gang op, politieke achtergronden, die voor een niet-Amerikaan niet altijd bekend waren, werden nauwelijks voldoende beschreven. Maar ja: er waren ook maar ruim duizend bladzijden.
De bekende 'grote gebeurtenissen' die niemand in die tijd kon missen kwamen voorbij, zoals de moorden op de Kennedy's en op Martin Luther King. De Cuba-crisis, rassenscheiding in de VS, de bouw en val van de Muur in Berlijn, verschillende machthebbers in Rusland en het verdeelde Duitsland.
De uit de vorige delen bekende families speelden weer een hoofdrol en natuurlijk bekleedden zij of een van hun nazaten altijd posities, die hen tot intimi van de machthebbers maakt. Soms deed dat wat gekunsteld aan.
Dat is de reden van 'maar' vier sterren. Toch heb ik met veel plezier ook dit deel gelezen en toen het uit was had ik moeite om aan een ander boek te beginnen. Deze serie had me zoveel tijd beziggehouden.

zondag 26 april 2015

Boek 14: Val der titanen

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Van Holkema & Warendorf
Vert. Joost van der Meer en Bill Oostendorp
Oorspr. titel: Fall of Giants
Deel 1 van de Century trilogie

Oorlogsboeken lees ik normaal liever niet. Toch krijgt dit boek van bijna 1000 bladzijden vijf sterren: ik kon het maar moeilijk wegleggen.
Het is het eerste deel van de trilogie over de twintigste eeuw en beschrijft de jaren net voor, tijdens en net na de eerste wereldoorlog. Hoofdpersonen zijn een aristocratische familie in Engeland (Fitz), een mijnwerkersfamilie in Wales, (Ethel en Billy), twee jongens in Rusland (Grigory en Lev), een familie in Duitsland (Walter) en een in de VS (Gus)
De levens van deze personen en hun verwanten kruisen elkaar voortdurend en zo wordt een beeld geschetst van het leven in diverse kringen en landen tijden de eerste drie decennia van de twintigste eeuw.
Geen opwekkende lectuur, wel meeslepend.
Deze man kan een verhaal vertellen!

donderdag 20 mei 2010

Boek 19: World without End

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Macmillan, Londen

Deze wereld zonder einde leek ook wel een boek zonder einde: het duurde even voor ik alle 1111 bladzijden had gelezen. Maar toen had ik ook een aantal vrij aangename uren doorgebracht. Hoewel: een beetje korter had wel gemogen. Het aantal wreedheden, bloederige scenes, oorlogshandelingen, intriges, was wel erg groot. Dan heb ik het nog niet gehad over de pest, die heerste in de 14e eeuw waarin dit vervolg op 'The pillars of the earth' zich afspeelt. Wat een ellende.
In onze huidige tijd is er veel te doen over de misstanden in de kerk. Als je dit verhaal leest, denk je bijna, dat het tegenwoordig wel meevalt: de priesters en monniken konden er ook wat van in die dagen. Ook bij de nonnen ging er wel het een en ander fout, maar zij waren over het algemeen betrouwbaarder. Ze moesten wel, want een proces wegens hekserij had je zo te pakken en dat overleefde je niet.
Vrouwen hadden het moeilijk - ze hadden weinig mogelijkheden, anders dan hard werken en mond houden. Maar als ze een man hadden met een vooraanstaande positie, zoals wolhandelaar(ster) Madge in dit boek, en ze werd weduwe, dan mocht ze het bedrijf van haar man voortzetten. Ze mocht zelfs lid van het gilde worden. Maar wanneer een gravin weduwe werd, zocht de koning een nieuwe man voor haar uit. Die had ze maar te accepteren. Zo niet: doodstraf wegens ongehoorzaamheid aan de koning!
De adel was in vele gevallen onbetrouwbaar, geldbelust, corrupt en almachtig. Het interesseerde hen weinig, of hun lijfeigenen in hun onderhoud konden voorzien of niet: ze moesten aan hun verplichtingen voldoen.
De wolhandel, ook al aanwezig in het eerste deel, maakte dit boek voor mij extra interessant. Nu vooral, doordat een van de hoofdpersonen, Caris, na veel uitproberen, een manier vond om wol rood te verven met meekrap. Hoewel ze zelf weinig profijt kon halen uit deze uitvinding, maakte het de stad waarin ze woonde (opnieuw Kingsbridge) tot een welvarende stad, ondanks alle tegenslagen zoals pest.
Merthin, een andere hoofdpersoon, die een tijd in Italië doorbrengt, ontwerpt een weefgetouw naar Italiaans model. Een trapgetouw, waarop veel sneller geweven kon worden en ingewikkelder patronen mogelijk maakte.
Er wordt veel meer verteld, uitgelegd, besproken in dit boek, net als in het vorige. Beetje teveel misschien, maar bij het bewerken van de wol vond ik dat nou net aardig. Een ander houdt misschien van de oorlogsverhalen. Toch zou ik het nog mooier gevonden hebben als er wat minder uitgebreid over zoveel verschillende onderwerpen was geschreven.
De bouwwerken rond de kathedraal vond ik weer wel interessant en toen ik de afgelopen week een paar oude kerken bezocht, uit dezelfde tijd die hier wordt beschreven, bekeek ik ze toch met andere ogen.

donderdag 29 april 2010

Boek 17: Pillars of the Earth

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 1989
Uitg.  Penguin, The Signet group

Dit boek had ik al lang op mijn lijstje staan van ooit te lezen boeken, maar het kwam er nooit van. Nu, met plannen voor een rustige zonvakantie, was het een goede gelegenheid en het lukte me bijna om in die week alle bijna 1000 bladzijden uit te krijgen.
De titel in het Nederlands', tegenwoordig 'Pilaren van de aarde, was lang 'De kathedraal', niet verbazingwekkend, want het boek draait om de bouw van een kathedraal in Kingsbridge. Niet dat dat zo snel gebeurt, want je moet honderden bladzijden lezen, voor er een steen verzet wordt. Dan, tegen het eind van het boek, gaat het opeens supersnel en de kathedraal is tenslotte toch helemaal af. Ik twijfelde daar al aan, en verwachtte, dat ik daarvoor het vervolg zou moeten gaan lezen.

Op zich geen straf, want het boek was een plezier om te lezen. Ondanks de dikte bleef het boeien.

De familie van Tom de Bouwer meldt zich bij de priorij van  prior Philip. Ze hebben honger en er is nergens werk te vinden. De grote wens van Tom is, om ooit een kathedraal te bouwen en ook Philip zou graag een nieuwe kathedraal willen bouwen. Na een brand in de oude kathedraal gaan ze van start.
Ze worden op alle fronten tegengewerkt door de bisschop en door een gewetenloze hertog. Ook andere tegenslagen maken, dat de bouw niet wil vlotten. Het leven in de twaalfde eeuw was vol gevaren.

Follett heeft zich uitgebreid verdiept in deze periode van de Engelse geschiedenis en hij schrijft er met verve over. Dat maakt het boek vaak lezenswaardig, zoals de beschrijving van de manier, waarop de vollers van de wol te werk moesten gaan. Dat was zwaar en moeilijk werk, en het was dan ook een zegen, toen er een manier gevonden werd, om daarvoor een watermolen  te gebruiken. Ook de beschrijving van de wolhandel had natuurlijk mijn interesse.
Op andere momenten wil de schrijver wel erg veel uitleggen. Dat remt het verhaal af en maakt het boek alleen maar nog dikker. Een beetje minder had wel gemogen.

Toch een geweldig boek: ik ben al in het vervolg erop, World Without End, begonnen