Boek 35: De weg naar Little Dribling

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Atlas Contact
Vert. Peter Diderich
Oorspr. titel: The road to Little Dribling (Doubleday, London, 2015)

Dit was het eerste boek van Bryson, dat ik in het Nederlands las. Tot nu toe had ik steeds de Engelstalige versies. Misschien lag het daaraan, dat ik dit werk niet zo kon waarderen. Niet dat de vertaling slecht was, maar het eeuwigdurende gemopper ging me in mijn eigen taal nog meer tegenstaan, dan in het Engels het geval is. Komt het door het ouder worden, dat de schrijver steeds knorriger lijkt te worden?
Hij gaat opnieuw een reis maken door Groot Brittannië. 22 jaar geleden deed hij dat ook en beschreef die reis in Een klein eiland. Dat heb ik niet gelezen.
Hij wil zien, of hij alles in zijn nieuwe vaderland nog steeds zo geweldig vindt, maar eigenlijk weet hij al van tevoren, dat alles achteruitgaat: er is meer rommel overal, zoals hij in ongeveer ieder hoofdstuk beschrijft, alles is duurder geworden - en Bryson krijgt steeds meer hekel aan het uitgeven van geld. Attracties die niets kosten hebben zijn voorkeur.
Hij wandelt veel.
De treinen zijn vol, slecht en duur. Ze rijden zelden op tijd.
Bussen zijn slechts sporadisch aanwezig, rammelen, zien er niet uit, zitten slecht.
Mensen heeft Bryson ook liever niet, enkele uitzonderingen daargelaten. Je ontkomt er niet aan af en toe in de lach te schieten bij zijn beschrijvingen van een en ander. Maar vaak volgt al snel enige irritatie, vooral wanneer je verder in het boek komt en er werkelijk niets of niemand deugt.
Hoewel: juist in het laatste deel, waarin hij het noorden van Engeland en Schotland bereist, weet hij nog wel iets te waarderen. Gelukkig maar. Hij is daar ook meestal alleen en er is niemand die hem kan storen.
Bryson doet altijd veel onderzoek voor zijn boeken. Hij verzamelt een enorme hoeveelheid feiten en schrijft die ook allemaal op. het resultaat is veel. Heel veel. Het duurt heel lang om dat alles op te nemen. Toch staan er altijd dingen in zijn boeken, waarvan je niet wist, dat je het graag wilde weten: O ja? Is Madagascar echt groter dan GB?
Ik was een groot Bryson fan, maar dit boek viel me tegen.

Boek 25: Het verloren continent

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Pandora
Vert. Jean Schalekamp
Oorspr. titel: The lost continent (Secker & Warburg, London (1989)
Eerder uitgegeven door Amber, Amsterdam (1989)

Een aantal boeken van Bill Bryson behoren tot mijn favorieten. Het verloren continent hoort daar niet bij.
Wanneer zijn vader overlijdt reist Bryson terug naar zijn geboorteland Amerika. Hij reist door een groot aantal staten en probeert uit te vinden of alles nog zo is, als het in zijn herinnering is opgeslagen. Dat moest ook wel bijna op een teleurstelling uitdraaien. Bryson, zesendertig jaar oud, moppert, klaagt, zeurt en mekkert als een ouden kerel. Hoewel hij af en toe wat goed vindt (en dan is het meteen ook geweldig!), valt dat nauwelijks op tussen al zijn geklaag.
Ook storend is zijn voorliefde voor het geven van idiote namen aan van alles, namen, die vaak met seks of geslachtskenmerken te maken hebben. Eerst lijkt dat mee te vallen en hoewel je er niet meteen om brult van het lachen, lijkt het soms nog wel grappig. Dat gaat snel over.

De beschrijvingen zijn zo nu en dan zo saai, dat je er bij in slaap valt (letterlijk!) of in elk geval moeite hebt om de aandacht erbij te houden.

De uitvoering van het boek werkte ook al niet mee: zulke kleine letters, dat het alleen bij heel veel licht te lezen was en slordigheden (zoals benzine panken i.p.v. tanken, en dat een paar keer op een bladzijde)

Een beetje een teleurstelling dus.

Boek 11: Down under

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 2000
Uitg. Doubleday, London

Even dacht ik, dat dit Bryson boek me niet zo kon bekoren.
Maar het ging net als met het land dat hij hierin beschrijft: het heeft tijd nodig om er waardering voor te krijgen.
In het begin is het een groot land met allerlei enge dieren en planten. En vooral ook veel 'niets'.
Langzamerhand werd Bryson enthousiaster en de lezer, ik tenminste, ging met hem mee. Het bleef een boek, dat veel tijd vergde, maar waarin weer zoveel echte Bryson-weetjes stonden, zoveel humor ook weer, dus fijn om te lezen.

Boek 8: Shakespeare

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Harper Collins Publications, Londen

Als je een ding onthoudt van wat Bryson schrijft over Shakespeare, dan is het wel, dat er eigenlijk weinig echt vaststaat over zijn leven, over zijn werk (Heeft hij alles wel zelf geschreven? Was hij daartoe wel in staat? Heeft hij het vervolgens wel zo geschreven, als nu aangenomen wordt? Er bestaan nogal wat verschillende versies van ieder werk).

Op zijn eigen Brysoniaanse manier relativeert hij bekendstaande feiten. Hij beschrijft op, alweer, zijn eigen wijze de tijd waarin Shakespeare leefde. Voor mij was dat het boeiendste deel van het boek. Hoe woonde men? Hoe kleedde men zich? De stijfsel had net vanuit Frankrijk Engeland bereikt, wat leidde tot ongemakkelijk zittende modieuze kleding. Mensen bleven dus graag onder afdaken of binnenshuis, zodat de veelvuldig vallende Engelse regen hun gesteven kragen niet kon doen verslappen, of de met niet kleurvaste verf gekleurde stoffen liet uitlopen. Er stonden verbazend veel verwijzingen naar textiel in het boek, wat natuurlijk mijn aandacht trok.

Het laatste deel was geweid aan de eventuele andere auteurs van de bekende teksten. Bryson gelooft daar niet zo in. Hij beschrijft ook hier, hoe verschillende wetenschappers zich stortten op de vele raadsels die Shakespeare omgeven. Echte bewijzen zijn op ieder vlak moeilijk te geven.

Een heerlijk boek.

Boek 5: One summer: America 1927

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 1 augustus 2013
Uitg. Doubleday

Het was al lang geleden dat ik het vorige boek van Bryson las, maar opnieuw smulde ik van zijn manier van vertellen.
In de zomer van 1927 gebeurden er veel belangrijke dingen. Onwillekeurig vergelijk je tijdens het lezen die tijd met de tegenwoordige. We denken zo vaak, dat er meer veranderingen in onze tijd zijn geweest, dan ooit eerder. Als je Bryson leest, merk je, dat ook in de vorige eeuw heel veel nieuwe uitvindingen werden gedaan en dat moedige mensen maakten, dat het aanzien van de wereld veranderde. De eerste transatlantische vlucht kostte veel piloten het leven, voordat Lindbergh erin slaagde naar Parijs te vliegen vanuit Amerika.
Radio en televisie waren nieuw. Stomme film werd vervangen door films met geluid.

Op politiek gebied was er de dreigende crisis en wereldoorlog II.
Rassenhaat en -scheiding waren nog volop aanwezig. Angst voor de 'ander' leefde volop, de KKK bloeide. Ook daarom zouden velen in onze tijd dit boek moeten lezen.

De humor maakt, dat de veelheid aan feiten en anecdotes gelezen worden als een spannende thriller.

Boek 29: A Short History of Nearly Everything

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 2003

Met dit boek was ik al begonnen voor we op reis gingen. Dit is niet echt een boek om in een adem uit te lezen. De inhoud is, wat de titel al zegt: een kleine geschiedenis van bijna alles. En dan gaat het over het ontstaan van de aarde, van alles wat erop leeft en geleefd heeft, waarom de dingen zijn zoals ze zijn. Op de kaft wordt het een 'ruwe gids door de wetenschap' genoemd en ook dat karakteriseert het boek wel.

Het wordt op de echte Bryson manier gedaan: met veel humor. De wetenschappers die beschreven worden, krijgen ook een gezicht. Ze worden niet alleen beschreven als wetenschapper, maar als persoon, met al hun eigenaardigheden. Het boek staat vol met min of meer grappige anecdotes.

Boeiend om te lezen, leerzaam, maar toch ook een hele kluif!