Boek 70: Hotel Evergreen Falls

Schrijver: Kimberley Freeman

Jaar van publicatie: 2014

Uitg. De Fontein, Utrecht

Vert.Mechteld Jansen

Oorspr. titel: Evergreen Falls (Hachette, Australia)

383 blz.

Twee tijdperken, die elkaar afwisselen in het verhaal. In 1926 bestaat het Evergreen Hotel nog in volle glorie: rijken kunnen daar hun tijd doorbrengen in all luxe. Het personeel werkt zich een ongeluk, maar dat hoort natuurlijk ook zo Violet wordt echter verliefd op een van de gasten, en dat is wat minder normaal. Sam is verslaafd aan opium en de gevolgen daarvan worden angstig duidelijk beschreven. De zus van Sam, Flora, moet ervoor zorgen dat Sam ophoudt met het roken van opium, maar dat blijkt niet eenvoudig. Flora is in gezelschap van haar verloofde Tony en een paar van zijn afschuwelijke vrienden.
In 2014 is het hotel vervallen. Lauren werkt in een restaurant vlak bij de ruïne. Er zijn plannen alles te restaureren en Lauren sluit vriendschap met een van de mensen die daaraan werken, de Deense Thomas. In het hotel vinden ze liefdesbrieven en gaan op zoek naar de geschiedenis van de mensen, die die schreven of ontvingen.
Het zijn eigenlijk twee liefdesverhalen, die door elkaar heen spelen. Maar vooral boeiend was de beschrijving van het leven in zo'n luxe hotel in de twintiger jaren van de vorige eeuw, in Australië. Het verhaal van 'Kerst-in-juni', waar het beeld meer voldoet aan de gewone kerstafbeeldingen, was leuk om te lezen. Alle vreemde bomen en dieren die er beschreven werden, maakte duidelijk, dat dit verhaal zich echt in Australië afspeelde. Heel goed gedaan.
De problematiek van de verslaving van Sam, en wat dat voor zijn omgeving betekende, was voelbaar.
En ook weer in dit boek: vrouwen hadden wel heel weinig te vertellen in die tijd.

Boek 108: De dochter van de wijnmaker

Schrijver: Rosalie Ham
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. :Luitingh-Sijthoff
Vert. Inge Boesewinkel
Oorspr. titel: Summer at Mount Hope (Duffy & Snellgrove, Australia, 2006)

Het duurde heel lang voor ik gewend was aan het supertrage tempo van dit boek. Ik werd er ongedurig van. Maar ook toen de zaak een beetje op gang kwam, viel er niet veel te beleven. De zussen Phoeba en Lilith bleven ruzie maken, net als hun moeder Maude dat deed met de buurvrouw, de moeder van vriendin Henriette en van haar broer Hadley. Phoeba wil net als haar vader wijndruiven gaan telen, in tegenstelling tot de vele schapenboeren in de omgeving. Het is crisis en het is droog. Totdat het dan weer teveel regent.
Kommer en kwel.
Zo te lezen lijkt er heel wat te gebeuren, er worden ook een paar huwelijken gesloten en heel veel paarden bereden of ingespannen voor diverse rijtuigjes, maar het kon me niet boeien. Jammer. Een boek van een (achter)naamgenoot had ik graag mooi gevonden.

Boek 11: Down under

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 2000
Uitg. Doubleday, London

Even dacht ik, dat dit Bryson boek me niet zo kon bekoren.
Maar het ging net als met het land dat hij hierin beschrijft: het heeft tijd nodig om er waardering voor te krijgen.
In het begin is het een groot land met allerlei enge dieren en planten. En vooral ook veel 'niets'.
Langzamerhand werd Bryson enthousiaster en de lezer, ik tenminste, ging met hem mee. Het bleef een boek, dat veel tijd vergde, maar waarin weer zoveel echte Bryson-weetjes stonden, zoveel humor ook weer, dus fijn om te lezen.

Boek 17: De roep van de wilde vogels

Schrijver: Lola Irish
Jaar van publicatie: 1985
Uitg. Kadmos, Utrecht
Vertaling: Tess van Dongen
Oorspr. titel: And the wild birds sing (New English Library, London, 1983)

Als je een boek hebt gelezen, waar je erg enthousiast over was, dan valt het volgende boek meestal tegen. Misschien vond ik daarom dit boek zo slecht. Maar waarschijnlijk had ik dat toch wel gevonden: de stijl was slecht, evenals de vertaling, de druk, het grote aantal spel-of drukfouten. De inhoud kwam totaal niet overeen met de tekst op de achterkant van het boek. Het kostte me moeite dit uit te lezen.

Waarom deed k dat dan toch? Ik hoopte steeds, dat het toch nog beter zou worden en bovendien ben ik geïnteresseerd in de geschiedenis van de beginjaren van Australië. Hoe leefden al die verschillende mensen met elkaar, waar leefden ze van en hoe gingen ze met elkaar om?

Daarop geeft dit boek wel een paar antwoorden. Raudi Lorne komt aan in Australië, op een schip vol 'misdadigers' uit Engeland. Velen hebben de reis niet overleefd, onder wie ook de echtgenoot van Laurie. Hij zou gaan werken op de boerderij waar zijn zwager en zuster ook werkten. Nu gaat Raunie er alleen naar toe. Ze ontmoet de eigenaar van de boerderij, Brick O'Shea, grootgrondbezitter, maar gewantrouwd door de gevestigde orde van Engelse bewindvoerders en hoewel hun vrouwen en dochter niet ongevoelig voor zijn charmes waren, wantrouwden ook zij hem.
Raunie voelt zich aangetrokken tot hem, maar vlucht toch weg van de boerderij, waar ze als een slaafje wordt behandeld. Haar leven verandert en verbetert niet veel, wanneer ze trouwt met de zoon van een vooraanstaande Engelsman, Kenneth Merrill. Hij vertrekt als soldaat naar Nieuw Zeeland, om daar oorlog te voeren tegen de Maori's. Al snel is Raunie opnieuw weduwe.

Na vele vernederingen gaat ze in een eigen huis wonen. Nog steeds ziet Brick haar niet staan. Hij gaat veel om met de schoonzuster van Raunie, Barbara Merrill, die als een soort zaakwaarneemster voor hem optreedt op de school, die Brick heeft opgericht voor de arme kinderen. Ook ander liefdadigheidswerk doet Barbara. Dit wordt in het Sydney van 1840 als zeer ongepast gedrag gezien.

Het had een boeiend boek kunnen zijn, maar nu wekte het alleen ergernis, omdat het niet beter was.