Boek 26: Gezien de feiten

Schrijver: Griet op de Beeck
Jaar van publicatie: 2018
Uitg. Stichting CPNB
Boekenweekgeschenk 2018
94 blz.

Een geslaagd boekenweekgeschenk. Het is zo knap om in zo'n kort bestek personages tot leven te laten komen en dat is hier beslist goed gelukt. Vooral hoofdpersoon Olivia is een vrouw om van te houden. Ze heeft gedaan wat ze moest doen: gezorgd voor haar dochter en voor haar vervelende, saaie man, die haar niet zag staan, waar ze ook niet erg van hield. Dit in tegenstelling tot haar dochter, die groot verdriet toont na het overlijden van haar vader, de man van Olivia. Die voelt zich bijna een beetje schuldig over de opluchting die ze voelt. Nu kan ze eindelijk doen, waar ze zin in heeft. Haar dochter, de egocentrische en egoïstische Roos, neemt haar dat kwalijk. 'Wij zijn er voor u', zegt ze, de gebruikelijke stoplap in dit soort gevallen, maar ze bedoelt het tegengestelde: Je hoort er voor mij te zijn in mijn grote verdriet.
Als Olivia dan echt vertrekt, gunt Roos haar geen nieuw leven, en zeker geen nieuwe liefde.
Knap en helaas zeer herkenbaar.

Boek 42: Gij nu

Schrijver: Griet op de Beeck
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Prometheus, Amsterdam

De afbeelding op de kaft geeft goed weer waar dit boek over gaat. Beschadigde mensen, die toch proberen weerbaar te zijn: een hand in het verband, om de andere en bokshandschoen. Alleen drukt de houding van het jongetje allesbehalve weerbaarheid uit. Hij neigt wat naar de gekwetste kant, zijn ogen staan droevig en wat wantrouwend.
Alle hoofdpersonen in de verhalen zijn ook op een of andere manier gekwetst. Ze proberen ertegen te vechten, niet altijd met evenveel succes.
Geen boek om vrolijk van te worden, maar wel erg goed geschreven. Ondanks mijn afkeer van korte verhalen las ik dit achter elkaar uit. Mooie zinnen, goed geobserveerd, op een rustige manier de woeste golven in het binnenste van de hoofdpersonen beschreven. Knap.

Boek 32: Kom hier dat ik u kus

Schrijver: Griet op de Beeck
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Prometheus

Het leven van Mona wordt beschreven in drie episodes: als elfjarige, als 23-jarige en nog weer zo'n tien jaar later.
Al van haar jongste jaren probeert ze het iedereen naar de zin te maken. Haar moeder is een koude, harteloze vrouw, die haar bij een vermeend vergrijp opsluit in de donkere kelder. Dan doe je ook je best als kind, om daarvoor niet in aanmerking te komen.
Vader is tandarts en vlucht in zijn werk en, meer fysiek, in zijn spreekkamer. Mona en haar broertje zien hem niet vaak.
Dan komt moeder om bij een auto ongeluk.
Niet lang daarna komt Marie in het gezin, als stiefmoeder. Ze voelt zich hoog verheven boven iedereen en wil altijd aandacht en haar zin hebben. Opnieuw moet Mona op haar tenen lopen. Als haar zusje wordt geboren is het haar taak om haar te verzorgen. Marie voelt zich daar niet toe in staat.
Ook in de relaties die Mona zelf krijgt, is ze volgzaam, onderdanig, maar bovenal eenzaam.
Als haar vader ziek wordt, krijgt ze eindelijk contact met hem. Mede daardoor ziet ze haar eigen situatie onder ogen. Eindelijk neemt ze de loop van haar eigen leven in eigen hand. Dat gaat ze in elk geval proberen.
Mooi boek, met herkenbare personages en situaties.