Boek 26: Route du soleil

Schrijver: Suzanne Vermeer
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Bruna Fictie, Utrecht

Jaren terug las ik All-Inclusive van dezelfde schrijfster. Het boek beviel me niet en nooit meer las ik een tweede van haar. Nu liet ik me toch weer verleiden om te beginnen in Route du soleil. Al snel had ik spijt.
Wat een stereotiepe hoofdpersonen. Wat een onnozele figuren.
Marit is intercedente. Je zou verwachten, dat ze daarbij enige mensenkennis wel kon gebruiken. Ze zegt ook zelf in het boek, dat ze die heeft. Helaas: niets van te merken'Ze blijft moeder van twee kleine kinderen, ook als ze op vakantie gaat met haar 'vriendin', die ze toch al een paar weken kent. De lifter is een griezel, maar Marit merkt daar niets van. Fiona wel, maar die merkt andere voor de hand liggende dingen weer niet op.
Gebeurtenissen, die spanning moeten opwekken, maken je alleen geïrriteerd.
Ik laat de andere boeken van Vermeer maar liggen in boekwinkel en bibliotheek.

Boek 15: De Suite

Schrijver: Suzanne Vermeer
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Bruna, Utrecht

Nadat ik een vorig boek gelezen had van Suzanne Vermeer, had ik me vast voorgenomen om deze ervaring niet te herhalen: ik vond er echt helemaal niets aan.
Zeker: het boek was snel uit en las gemakkelijk. Maar ik kon niet zeggen, dat het ergens over ging. De personen stelden niets voor en waren zo plat als dubbeltjes, het verhaal was zo mager als wat.
Dit boek kwam een keer mee uit de bibliotheek en ach, toen las ik het toch maar even.
'Even' is hier ook het goede woord: dit weekend las ik De Suite. Het was uit voor ik er erg in had. Ook dit boek ging nergens over. Als ik er geld voor zou hebben uitgegeven, zou ik me bekocht gevoeld hebben.
Het leek wel een duplicaat van het andere boek dat ik las (All inclusive), alleen speelde het verhaal zich nu af op het eiland Tenerife. De directrice van een hotel wordt gechanteerd door de Russische maffia. Nou ja - veel tijd kostte het lezen in elk geval niet.