Boek 45: De scheepsjongen

Schrijver: John Boyne
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Arena, Amsterdam
Vert. Carla Benink
Oorspr. titel: The mutiny on the Bounty (Doubleday, London, 2008)

Een prachtig boek. Het was niet het eerste boek van John Boyne dat ik heb gelezen, maar wel het boek, dat ik het mooiste vond. Er moet een enorme hoeveelheid studie aan het schrijven vooraf zijn gegaan en daarna was er nog veel voorstellingsvermogen voor nodig, om zich zo te verplaatsen in de gedachten van de scheepsjongen John Jacob Turnstile. Je bent bijna aan boord van de Bounty, het schip, waarvan de bemanning aan het muiten sloeg, nadat voorrechten, die ze hadden, werden ingetrokken. De kapitein en een aantal volgelingen werden van boord gezet en moesten zien te overleven in een kleine sloep, tot ze ergens land vonden, eten en drinken en uiteindelijk vervoer terug naar Engeland. Je voelt de ontberingen, je leeft mee met de mannen. Je trekt partij voor de een en krijgt een grondige hekel aan de ander.
Als je dat voor elkaar krijgt, is een boek vijf sterren waard.

Boek13: Het victoriaanse huis

Schrijver: John Boyne
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Boekerij, Amsterdam
Vert.: Mechteld Jansen
Oorspr. titel: This house is haunted (Transworld, London, 2013)

Het dertiende boek dat ik deze maand las voor de Challenge was een spookroman. Hoe toepasselijk.
Dat is ook gelijk het meest positieve dat ik hierover kan schrijven.
Zeker: John Boyne kan schrijven. De twee andere boeken die ik eerde van hem las, behoren tot mijn favorieten. Ook nu schrijft hij over kinderen, hun gevoelens en over hun verzorgers. Vooral de invloed die verzorgers op hen hebben.
Het spookgedeelte ging me echter te ver: geen moment geloofde ik er in. Het was dan misschien wel griezelig, maar zo ongeloofwaardig. Dus helaas: maar twee sterretjes op Goodreads en Hebban.

Boek 6: De jongen op de berg

Schrijver: John Boyne
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Boekerij, Amsterdam
Vert. Bert Meelker
Oorspr. titel: The boy at the top of the mountain (Doubleday, Londen, 2015)

Wat een tempo! Als je begint te lezen kijk je pas weer op uit dit boek, wanneer je al halverwege bent. Je voelt je betrokken bij de hoofdpersoon Pierrot, het jongetje van zeven, dat opgroeit in Frankrijk met zijn Franse moeder en Duitse vader. Hij blijft alleen achter als beiden zijn overleden. Familie heeft hij niet. De moeder van zijn beste vriend kan of wil hem niet in huis nemen. Zij zoekt een plaats voor hem in een weeshuis.
Dan krijgt hij bericht van zijn tante Beatrix, de zuster van zijn vader. Zij vraagt hem bij haar te komen wonen, in het huis op de berg in de Beierse Alpen. Ze is daar huishoudster. Hitler en Eva Braun komen er geregeld. Er heerst een gespannen sfeer. Pierrot verandert langzaam maar zeker van een bedeesd Frans jongetje in een machtsbeluste knaap, die onderdeel uitmaakt van Hitler's wereld.

Na het lezen van een eerder boek van Boyne, De jongen in de gestreepte pyama, verwacht je even een soortgelijk boek te lezen over een jongetje in een oorlog, waar hij niet veel van begrijpt, maar dit is heel anders. Het beschrijft, wat macht met mensen kan doen, hoezeer oude banden schijnbaar eenvoudig verbroken kunnen worden, alleen maar om nog meer macht te verwerven of soms alleen maar omdat iemand in de weg liep of iets onwelgevalligs deed.

Veel stof om over na te denken. Het boek is snel gelezen, maar zal iedereen lang bij blijven.

Boek 69: De jongen in de gestreepte pyjama

Schrijver: John Boyne
Uitg. Arena, Amsterdam
Jaar van publicatie: 2006
Oorspr. titel: The Boy in the Striped Pijamas
Audioboek, voorgelezen door Jeroen Spitzenberger

Er was weer eens tijd voor een luisterboek.
Dit boek leende zich er ook prima voor.
Eigenlijk is het een jeugdboek, waarin de onbegrijpelijke gruwelen van WO II een beetje voelbaar worden gemaakt.

Bruno, een jongetje van 9 jaar oud, woont met zijn ouders en zijn zusje van 12 in een mooi, groot huis in Berlijn. Hij heeft vriendjes, houdt van zijn omgeving en zijn familie.
Dan wordt zijn vader commandant van het kamp Auschwitz en alles verandert. De familie verhuist. Al Bruno's bezittingen worden ingepakt door het dienstmeisje, dat mee verhuist. Het bevalt hem niet in zijn nieuwe woonplaats. Hij heeft geen vriendjes, niets te doen en hij beleeft niets. Overal zijn soldaten, zelfs in zijn eigen huis en zijn vader ziet hij zelden. Hij heeft geen idee waarmee vader het zo druk heeft.
Vanuit zijn raam kijkt hij op een merkwaardige verzameling barakken, waar veel mensen schijnen te werken. Wonen ze er ook? Hij weet het niet. Het valt hem op, dat iedereen dezelfde gestreepte pyjama draagt.
Bij een van zijn tochten ontmoet hij een jongetje aan de andere kant van het hek. Ze raken met elkaar in gesprek en sluiten een soort vriendschap. Bruna neemt nu en dan wat eten voor zijn vriend mee. Wat de jongen hem allemaal vertelt? Dat kan toch niet waar zijn. Hij gelooft het niet, begrijpt het niet.
Tot alles hem duidelijk wordt.