Boek 29: Midzomernacht

Schrijver:Asa Larsson (de hoofdletter voor åsa kon ik niet vinden op het toetsenbord)
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. Anthos, Amsterdam
Vertaling: Jasper Popma
Oorspr. titel: Det blod som spills (Bonniers, Stockholm, 20050

Het was al lang geleden, dat ik een Scandinavische thriller gelezen had, en deze lag er al een tijdje.
Ik wil niet zeggen, dat ik het boek in een adem heb uitgelezen, daarvoor was het te dik, maar het scheelde weinig.Het boeide me vanaf de eerste bladzijde.
Nader onderzoek wees uit, dat dit het tweede deel was van een serie van vijf boeken. Allemaal met als hoofdpersoon de advocate Rebecka Martinsson. Gelukkig was het boek prima zelfstandig te lezen.
Van VN krijgt het maar twee sterren in de Detective en thrillergids van 2005, maar daar wordt het ook een 'verdienstelijk godsdienstdrama' genoemd. Inderdaad: er wordt een predikante gedood, maar niet zozeer uit godsdienstige drijfveren, maar omdat ze zich teveel bemoeide met de gang van zaken in het Zweedse oord, waar dit zich allemaal afspeelt. Ze werd te populair bij de vrouwen, de mannen voelden zich bedreigd.
De personages gaan vrij snel leven. Zoals gebruikelijk in Scandinavische thrillers hebben de politiemensen ook gewoon een leven, met hun eigen zorgen. Heel plezierig.
Van de serie zijn er geloof ik maar twee in het Nederlands verschenen en drie in het Engels. Toch eens op zoek gaan naar de andere titels. In Zweden zijn ze zeer populair.

Boek 6: Een andere voorkeur

Schrijver: Karin Fossum
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Anthos, Amsterdam/Manteau, Antwerpen
Oorspr. titel: Den dom elsker noe annet (Cappelen, Oslo, 2007)
Engelse titel: The water's edge
Vert. uit het Noors door Annemarie Smit

Dit boek lag al een poosje te wachten om gelezen te worden. Het was een van de door de bibliotheek afgeschreven boeken. Zodra ik begon, wist ik, dat ik het al had gelezen. Het bleek, dat ik de Engelse versie had gelezen.

Toch maar opnieuw, want ik was benieuwd, of ik de loop van het verhaal nog echt wist. Ja dus.
Een echtpaar wandelt iedere zondagmiddag in het bos, tot aan het meer. Op een dag zien ze daar een wat schichtige man het bos uitkomen. Hij loopt moeilijk en ziet er volgens de vrouw uit als Hans Christiaan Andersen. Even later vinden ze het lijk van een jongetje, dat dudelijk is misbruikt. Ze bellen de politie.

Omdat dit het achtste deel is in de reeks over inspecteur Sejer, komt hij dus in actie. Ik had gehoopt één van de andere delen van deze serie te hebben, want ik vond dit de eerste keer dat ik het las goed genoeg om meer van deze schrijfster te lezen.

Een tweede jongetje verdwijnt. Veronderstelt wordt, dat dezelfde dader hier aan het werk is. Hoewel ik wist wat er kwam, was het toch weer spannend genoeg om achter elkaar uit te lezen.

PS: Ik zag net, dat ik ook de eerste keer dit boek (in 2011) in het Nederlands heb gelezen.

Boek 33: De Schim

Schrijver: Jo Nesbø
Jaar van publicatie: 2011
Uitg. Cargo, Amsterdam
Oorspr. titel: Gjenferd
Oorspr. uitg. Aschehoug, Oslo, 2011
Vertaling: Annelies de Vroom

Het was al lang geleden dat ik het vorige boek las, waarin inspecteur Harry Hole optrad. Dat was De Sneeuwman. Nu is Harry terug uit Hongkong en China, waarheen hij na die avonturen vertrokken was.
De zoon (Oleg) van zijn toenmalige vriendin (Rakel)  is gearresteerd voor de moord op zijn drugsvriend Gusto. Harry kan niet geloven dat de jongen ook werkelijk de dader is en hij begint zijn speurtocht. De politie helpt daarbij voor het overgrote deel niet echt, want Harry wordt door hen met argwaan bekeken.

Het is weer een boek met veel geweld. Het bloed vloeit rijkelijk. Maar spannend is het wel en ook wel verrassend. Er gebeurt veel. De ruim 500 bladzijden werden steeds sneller omgeslagen! Ik zou de Sneeuwman eigenlijk moeten herlezen - ik was er teveel van vergeten.

Boek 24: Misterioso

Schrijver: Arne Dahl
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. De Geus
Vertaling: Tine P.G. Jorissen-Wedzinga
Oorspr. titel: Misterioso (Stockholm, Bra Böcker, 1999)

Na alle enthousiaste verslagen over dit debuut gelezen te hebben. moest ik het ook maar even lezen. Vaak vind ik Scandinavische schrijvers de moeite waard om gelezen te worden.
Het viel een beetje tegen: teveel namen, teveel personages in een keer, teveel testosteron.
Een team van politiemensen, die allemaal 'iets'uit hun verleden' met zich meedragen, moet de serie moorden op bekende Zweedse zakenmannen oplossen. Ze vormen voor de gelegenheid het 'A-team'.

De moorden worden steeds met een dag tussenruimte op dezelfde tijd in de avond gepleegd. Maar na de derde moord stopt het. Hoewel: na enige tijd is er toch ook een vierde moord.

Op de plaats van het misdrijf vindt de groep een bandje met muziek van Monk: Misterioso heet het nmmer.

Langzaam maar zeker komt er een verdachte in beeld.

Hoewel alle leden van het team goed beschreven worden, wat het lezen boeiender maakt, is Paul Hjelm de hoofdpersoon. In volgende boeken van deze serie komt hij weer voor. Misschien probeer ik er nog weer eens een.

Boek 5: Noorderveen

Schrijver: Arnaldur Indridason
Jaar van publicatie: 2003
Uitg. Signature, Utrecht
Oorspronkelijke titel: Mýrin (Uitg. Edda, Media and Publishing, Reykjavik, 2002)
Vertaling: Paula Vermeyden

Al lang was ik van plan om in mijn serie Scandinavische thrillers ook eens iets te lezen van de populaire IJslandse schrijver Arnaldur Indridason. Ik zag zijn boeken echter nooit in de bibliotheek. Dat kwam, omdat ik op de verkeerde plaats zocht. Ze staan op schrijversnaam niet bij de I, maar bij de A. In IJsland hebben de mensen geen achternaam, maar gebruiken patroniemen, zoals vroeger ook in Nederland gebruikelijk was. De schrijver heet dus Arnaldur, en was zoon van Indrida.

De namen van de personen in dit boek vormden ook gelijk het struikelblok bij het lezen. Ze leken zo zeer op elkaar en waren zo vreemd voor Nederlandse (mijn) ogen, dat ik moeite had de personen uit elkaar te houden. De leider van het onderzoek naar de moord waarover het boek gaat, heet Erlendur. Hij werkt samen met Sigurdur en Elinborg. Een kind heet Audur, een vrouw Elin, een man Einar. Houd het maar uit elkaar.

Toch lukte dat uiteindelijk wel, want het verhaal was boeiend. Langzaam maar zeker wordt het geheim ontrafeld en ondertussen is er ook, net als in de meeste Scandinavische thrillers het geval is, oog voor de huiselijke omstandigheden van hoofdcommissaris Erlendur.
Bij het oplossen van het raadsel speelt DNA-onderzoek een belangrijke rol.
De schrijver is journalist, net als veel van zijn collega's. Ik merk, dat ik die journalistieke manier van schrijven wel kan waarderen.

Boek 50: Springstof

Schrijver: Liza Marklund
Uitg. De Geus
Jaar van verschijning: 2002
Oorspronkelijke titel: Sprängaren (Stockholm, Ordupplaget, 1998)
Vertaling: Ina Sassen
Wat een verschil met het vorige boek, dat ik las, ondanks ook de vele overeenkomsten: beide boeken zijn door een Zweedse vrouwelijke auteur geschreven, beide spelen zich af in Stockholm. Maar dit verhaal was spannend vanaf de proloog, en bleef dat tot het eind.
Het speelt zich af bij de redactie van een avondblad. Annika Bengtzon, chef misdaadredactie wordt vlak voor Kerst uit bed gebeld. Er is een bom ontploft in het olympisch stadion, waar de voorbereiding van de Spelen in volle gang is.
Met veel kennis van de krantenwereld beschrijft Marklund hoe Annika worstelt met wat ethisch gezien gepubliceerd kan worden, de spanningen tussen werk- en thuissituatie, vooral zo vlak voor de feestdagen, de tegenwerkingen van jaloerse collega's. die graag zelf hoofd van de misdaadredactie zouden zijn geweest en intussen wordt het verhaal steeds spannender en beklemmender.
Goed boek.

Boek 49: Verwrongen levens

Schrijver: Mari Jungstedt
Jaar van verschijnen: 2008
Uitg. Signatuur, Utrecht
Oorspronkelijke titel: Den döende dandyn
Uitg. 'in agreement with' Salomonsson Agency, 2005
Vertaling: Neeltje Wiersma

Als je een aantal boeken hebt gelezen, waar je heel enthousiast over bent, is het moeilijk om in een nieuw boek, van een nieuwe auteur te komen en het werk te waarderen. Dat is me bij dit boek niet gelukt. Het wist me maar niet te boeien. Op de achterkant stond dan wel, dat je pas aan het einde van het verhaal weer kunt ademhalen, maar daarmee had ik geen enkele moeite, integendeel: ik viel er doorlopend bij in slaap.

Op het eiland Gotland is een moord gepleegd. Die moet opgelost worden en in de tussentijd worden er nog een paar mensen vermoord. Alles speelt zich af in de kunstwereld, en daar moet de lezer dus ook alles van weten. Vooral ook, hoe alle straten, pleinen en bruggen heten, waar een en ander gebeurt.
Ook de homoscene in Stockholm speelt een belangrijke rol. Niet interessant geschreven.

De zaak wordt opgelost, de rechercheurs kunnen weer verder met hun ruzietjes (die ook al niet interessant willen worden) en de journalist, die ook in andere boeken van Mari Jungstedt voorkomt, raakt zijn verloofde kwijt en daarmee ook zijn dochtertje. Kan weer mooi bij elkaar komen in een volgend boek. Gaap.

Gauw vergeten maar.

Boek 47: De sneeuwman

Schrijver: Jo Nesbø
Jaar van verschijnen: 2009
Uitgever: De Bezige Bij, Amsterdam
Oorspronkelijke titel: Snømannen (Uitg. Aschehoug, Oslo)
Vertaling (uit het Noors): Annelies de Vroom

Noorse schrijvers maken hun verhalen net iets gruwelijker, lijkt het, dan andere. En dit boek kan er in dat opzicht wat van. Kippenvelbezorgend. Voor mij af en toe en beetje teveel van het kwade. Toch was ook dit weer een van die boeken, die je in een ruk uitleest.
Het gaat weer over inspecteur Harry Hole, net als het vorige boek van Nesbø. Zijn geliefde heeft hem verlaten voor een arts. Hij stort zich op zijn werk en dat dient zich in ruime mate aan. Ieder jaar, wanneer de eerste sneeuw valt, verdwijnt een vrouw. Hole probeert die verdwijningen, en waarschijnlijk moorden, op te lossen. Opvallend bij al die verdwijningen is, dat steeds een sneeuwpop is gemaakt op de plaats waar de vrouwen verdwenen.
De ene puzzel volgt op de ander. Steeds als lijkt, dat alles is opgelost, komt er weer een nieuw raadsel.
Tot het gruwelijke, griezelige einde.
Wat zitten mensen toch soms ingewikkeld in elkaar.
Maar spannend was het zeker, tot en met de laatste bladzijde.

Boek 46: Zes seconden te laat

Schrijver: Jo Nesbø
Jaar van verschijnen: 2005
Uitgever: Signature, Utrecht
Vertaling: Annelies de Vroom
Oorspronkelijke titel: Sorgenfri (Oslo, Aschehoug, 2005)

Wraak is het voornaamste thema van dit boek. Maar ook nu zijn er weer veel verschillende verhaallijnen, die het boek extra boeiend en spannend maken. Spannend is het zeker.
Een bankovervaller geeft de filiaalchef 25 seconden de tijd om de betaalautomaat te legen. Hij heeft daarvoor echter zes seconden meer nodig. De bankovervaller haalt (dus) de trekker over. Inspecteur Harry Hole wordt op de zaak gezet. Hij kwam ook al voor in een vorig boek van Nesbø. Ik heb dat nog niet gelezen, maar dat is voor het begrip van dit boek geen probleem, hoewel ik denk, dat het beter is zijn werk op volgorde van verschijnen te lezen.
Harry roept de hulp in van de zigeuner Raskol, een mysterieuze bankovervaller, die zichzelf heeft aangegeven.

In Scandinavië zagen we deze zomer veel zigeuners. We hadden er geen idee van, dat de zigeunergemeenschap in Scandinavië zo groot is. Daarom vond ik dit aspect van het boek ook interessant.

Alweer een Scandinavisch, Noors dit keer, boek dus. En alweer een groot succes. Hoewel al die boeken die je in een ruk wil uitlezen wel heel veel tijd gaan kosten! Die je ook kan gebruiken voor nuttige dingen.

Daarom ben ik alvast maar begonnen met het laatste boek van Nesbø: De Sneeuwman.

Nesbø volgens de tekst achterop het boek: voormalig profvoetballer, beurshandelaar, nu musicus (muziek speelt een grote rol in zijn werk), componist en auteur.
Alleskunner zo ongeveer, dus.
Hij won verschillende prijzen voor zijn thrillers.

Boek 44: Mannen die vrouwen haten

Schrijver: Stieg Larsson
Oorspronkelijke titel: Män som hatar kvinnor
Verschenen in Zweden bij Norstedts Förlag, Stockholm, 2005
Ned. Uitgever: Signatuur, Utrecht
Jaar van verschijning: 2008
Vertaling: Tineke Jorissen-Wedzinga

Dit boek stond al zoveel weken bovenaan de bestsellerslijsten, dat ik nieuwsgierig werd. Het kreeg bovendien nog zoveel lovende kritieken, dat ik de verleiding niet kon weerstaan en de dikke pil mee naar huis nam.
Het is duidelijk, dat de schrijver journalist was. Het begin van het boek bestaat uit veel beschrijvingen: over de hoofdpersonen, Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander, en over hun omgeving. Die beschrijvingen zijn beslist nodig, om het boek te kunnen begrijpen, maar pas in de tweede helft gebeuren er dingen, die maken, dat dit weer zo'n boek is, dat je onmogelijk weg kunt leggen.

Het thema is niet vrolijk: vrouwenmishandeling. Het komt in diverse vormen voor in het verhaal. 'Het verhaal' is misschien geen goede naam: het zijn verhalen, in verhalen, in verhalen. En juist dat maakt het zo'n knap geschreven, fascinerend boek.

Een korte inhoud staat achterop het boek: Mikael wordt benaderd door oud-zakenman Henrik Vanger. Veertig jaar geleden is de zestienjarige Harriët Vanger op mysterieuze wijze verdwenen en vermoedelijk vermoord. De zaak is echter nooit opgelost en inmiddels verjaard. Toch wil Henrik Vanger graag dat Mikael zich hier nog eens op stort. Aanvankelijk lijkt het onderzoek nergens op uit te lopen. Totdat Mikael met hulp van Lisbeth op een spoor stuit dat rechtstreeks naar een zeer duister en bloedig familiegeheim voert...

Voor mij kwam er nog als extraatje bij, dat het verhaal zich afspeelt op plaatsen in Zweden, waar we deze zomer waren.
Al met al een geweldig boek. Deel 2 en 3 liggen al klaar!

Boek 43: Het boek Karna

Schrijver: Herbjørg Wassmo
Oorspronkelijke titel: Karnas arv (1997)
De uitgave van De Geus die ik las is van 2000 en heeft een andere afbeelding op de kaft dan die van het boek op de afbeelding hiernaast. Voor zover ik weet is die uitgave niet meer verkrijgbaar.
Vertaling: Paula Stevens

Dit deel, het laatste uit de Dina trilogie, was echt niet weg te leggen: het moest bijna in een keer uit. Ik vond het veel beter dan het tweede deel, over Benjamin. Dit ging over zijn dochter Karna, met wie hij teruggekeerd is naar Reinsnes. Ook Dina komt weer terug naar noord-Noorwegen. Wassmo is echt beter in het beschrijven van vrouwenlevens. De mannen komen er in haar boeken toch al niet al te gunstig af. Ze zijn vrij zwak en laten zich leiden door hun lusten en verlangens. De vrouwen houden het hoofd koel en zijn zakelijk.
Maar allemaal kampen ze met schuld. Wanneer ben je schuldig aan iets. Waarom? Hoe lang? Kan je er over praten of verzwijg je alles wat je zo bezighoudt?
In het boek ook een schets over de invloed van moderne tijden op het leven zo ver in het noorden. Zeilschepen worden stoomschepen. Alleenstaande boerderijen, met hun vele bijgebouwen en hun altijddurende drukte verliezen hun belang en aan de kust ontstaan dorpen, met scheepshellingen en winkels. Het verkeer gaat nog altijd over het water, hoewel er al even sprake is van een weg die verbeterd moet worden. Het einde van de negentiende eeuw nadert.

Dit alles beschreven in de prachtige taal van Wassmo. Ze weet een spanning op te roepen, die maakt dat je blijft lezen.

Boek 42: Het boek Benjamin

Schrijfster: Herbjørg Wassmo
Uitg. De Geus
Jaar van publicatie: 2000
Oorspronkelijke titel: Lykkens sønn
(Uitg. Gyldendal, Oslo, 1992)
Vertaling: Paula Stevens
Omslagillustratie: Edvard Munch

In dit tweede deel van de Dina-trilogie zien we Benjamin, de zoon van Dina, opgroeien. Op zijn elfde jaar ziet hij, hoe zijn moeder haar geliefde doodschiet. Zo leeft hij met dezelfde traumatische gevoelens, die ook zijn moeder had. Beiden voelden zich min of meer schuldig aan de dood van een naaste. Beiden hebben moeite daarmee te leven. Voor Benjamin komt daar het verlies van zijn moeder nog bij. Want Dina vertrekt en laat niets meer van zich horen. Hij blijft achter op Reinsnes, de boerderij van de familie, met de mannen, die allemaal een beetje vader voor hem zijn. De dode Jacob, zijn officiële vader, Anders, zijn stiefvader en de knecht Thomas.
Benjamin gaat naar Kopenhagen om daar geneeskunde te gaan studeren. Als student maakt hij kennis met de liefde, maar steeds is het Dina naar wie hij op zoek is.
Als Dina dan uiteindelijk naar Kopenhagen komt, verloopt de ontmoeting weer niet zoals Benjamin graag gewild had. Hij vertrekt met zijn dochtertje Karna van een paar maanden oud, terug naar Reinsnes in Noorwegen. De moeder van Karna is bij de bevalling overleden. Ook hierover voelt Benjamin zich schuldig.

Het boek was weer een plezier om te lezen, maar toch vond ik dit deel wat minder dan het eerste. Dat kwam vooral door de ellenlange theologische en filosofische discussies en verhandelingen die erin voorkomen. Vooral de stukken over de filosoof Kierkegaard gingen me wat boven de pet. Het was moeilijk om daar de aandacht bij het boek te houden.
Maar daarnaast waren er briljante stukken, waarin beschreven wordt, hoe gebeurtenissen uit het verleden het gedrag van mensen bepaalt, vooral het (on)vermogen om echt kontakt met anderen te maken, of om anderen echt te kennen en te begrijpen. En dat veroorzaakt weer gebeurtenissen, die van invloed zijn op toekomstig gedrag...

Nu op naar deel drie, dus: over Benjamin's dochter Karna.

Boek 38: Het boek Dina

Schrijver: Herbjørg Wassmo
Uitg. De Geus
Oorspronkelijke titel: Dinas Bok (1989)
Vertaling: Paula Stevens
Jaar van publicatie: 2003

Nog steeds lees ik boeken van Scandinavische auteurs of boeken over Scandinavië - het boeit me nog steeds.
In de vakantie las ik mijn eerste boek van Herbjørg Wassmo en vond het geweldig. (zie: De zevende ontmoeting) Een van mijn reisgenoten adviseerde me ook de trilogie over Dina te lezen. Dit is daarvan het eerste deel.

Ze had gelijk: ook dit boek was maar moeilijk weg te leggen. De schrijfstijl maakt het lezen tot een feest: mooie taal, heldere dialogen met korte, soms afgebeten zinnen, die zo nu een dan een bijna tastbare spanning weergeven.
Het land, waarmee wij dus kortgeleden ook vrij intensief kennismaakten, wordt heel duidelijk beschreven. De enorme afstanden, de ruimte, de kou in de winter, het altijd durende licht in de zomer. Het boek speelt zich af in het midden van de 19e eeuw.
Daar is Dina. Als meisje van vijf veroorzaakt zij haar moeders dood. Dit zal een stempel drukken op haar hele leven. Haar vader meent niet zelf thuis voor haar te kunnen zorgen en stuurt haar eerst naar een boerderij, waar weinig of niets aan haar opvoeding wordt gedaan, haalt haar dan weer naar huis en ze krijgt les van een huisleraar, die haar vooral muziek leert maken. Ze speelt cello en piano. Ook blijkt ze een grote feeling voor getallen te hebben.
Als Dina vijftien is, huwelijkt haar vader haar uit aan een van zijn vrienden, de eigenaar van een landgoed in het noorden van Noorwegen. Daar zal ze de scepter zwaaien. Niemand hoeft eraan te twijfelen wie op Reinsnes, het landgoed, de baas is.
Dina wordt weduwe, zet de zaken van haar echtgenoot voort. Ze is knap en groot, de mannen voelen zich vaak tot haar aangetrokken. Dina gebruikt ze. Ze trekt zich weinig aan van conventies: ze rijdt paard als een man, drinkt met de mannen mee en rookt ook sigaren mee met de heren.
Dan komt de rus Leo naar Reinsnes. Om hem heen hangt een waas van geheimzinnigheid.

De zoon van Dina, Benjamin, is onderwerp van deel twee van de trilogie. Ik heb nog een paar andere boeken liggen, die eerst gelezen moeten worden, maar eigenlijk zou ik in looppas naar de bibliotheek moeten rennen en het onmiddellijk lezen!

Boek 33: De zevende ontmoeting

Schrijfster: Herbjørg Wassmo
Jaar van publicatie: 2001 (Uitg. De Geus)
Vertaling: Paula Stevens

Oorspronkelijke titel: Det sjuende møte (2000)

Dit boek, of misschien moet ik zeggen: deze schrijfster, was een openbaring voor me. Wat een geweldig boek.
Het vertoonde enige overeenkomsten met het boek over de Priemgetallen, dat ik hiervoor las. Ook hier was een van de hoofdpersonen helft van een tweeling, en wel de 'geslaagde' helft. Zij groeit op op een klein eiland in Noord Noorwegen. Na een lange strijd om haar eigen weg te mogen gaan (en hier zag ik weer overeenkomsten met Maggie uit De molen a/d Floss) wordt ze een gevierd schilderes.

De andere hoofdpersoon is een rijkeluiszoontje, die als kind ook zo wordt gezien door zijn leeftijdgenoten. Ook hij trekt zich dus terug. De korte ontmoeting, die ze als 9-jarigen hebben, maakt zoveel indruk, dat ze er altijd aan terug blijven denken. Telkens wanneer ze elkaar weer kort ontmoeten, maakt deze ontmoeting weer veel los, maar lang kunnen deze ontmoetingen niet duren, om allerlei redenen.

Tot de zevende ontmoeting...

Ik zal zeker meer van deze schrijfster gaan lezen. De trilogie 'Het Boek Dina' moet ook mooi zijn, dus daar zal ik eerst maar eens naar op zoek gaan.