Boek 41: De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje

Schrijver: Jonas Jonasson
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Signatuur, Utrecht
Vertaling: Corry van Bree
Oorspr. titel: Analfabeten som kunde räkna (Stockholm, Piratförlaget, 2013)

Hoe krijgt iemand het voor elkaar om de meest absurde gebeurtenissen zo te beschrijven, dat alles heel logisch lijkt. Even geestig als het boek over de 100-jarige man. Veel achtenswaardige opmerkingen, tussen de regels door, als terloops. Het lezen zeer waard.

Boek 4: De zomer van Kim Novak

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. De Geus
Vert. Edith Sybesma
Oorspr. titel: Kim Novak badade aldrig i Genesarets sjö (uitg. Bonniers, Stockholm, 2005)


Voor de verandering een boek van Nesser, dat geen deel uitmaakt van een serie.

Twee jongens, Erik en Edmund, brengen de zomer door in het vakantiehuis van de familie van Erik. Zijn moeder ligt in het ziekenhuis en is stervende. Erik kent Edmund nauwelijks. Hun vaders zijn collega's. Beide jongens kunnen goed met elkaar opschieten.
Aan het eind van het schooljaar hadden ze een tijdeljke lerares, die sprekend lijkt op de filmster Kim Novak. Alle jongens zijn verliefd op haar.
De broer van Erik, Henry, journalist, brengt de zomer ook in hetzelfde huis door. Hij krijgt een verhouding met Ewa, de mooie lerares.
Als haar verloofde vermoord wordt gevonden, wordt Henry verdacht. Hij wordt weer vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs.
Jaren later gaat Erik op onderzoek uit. Hij wil eindelijk weten, wat er toen echt is gebeurd.

Boek 45: Schaduw

Schrijver: Karin Alvtegen
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. De Geus
Vert. Edith Sybesma
Oorspr. titel: Skugga (Natur, Stockholm, 2007)

In de meeste Zweedse thrillers die ik de laatste tijd heb gelezen, gebeurt niet echt veel. Toch is er beslist spanning. Paren, al dan niet echt, kunnen zo slecht met elkaar opschieten, dat je je afvraagt, of er in Zweden nog stellen bestaan, die dat wel kunnen en elkaar niet naar het leven staan, of op de vlucht willen.
De familie Ragnerfeldt, die Altvegen beschrijft, is daar wel een groot voorbeeld van. Wat een contactgestoord stel. Je zou er depressief van worden. Alcohol heeft een heel grote rol, bij zo goed als alle personages.
De lange zinnen, met filosofische gedachten, beginnen je tegen te staan door al deze narigheid.
Niet mijn boek.

Boek 44: De slager van Klein Birma

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. De Geus
Vertaling: Ydelet Westra
Oorspr. titel: Styckerskan från Lilla Birma (Albert Bonniers Verlag 2012)

In dit voorlopig laatste deel van de Barbarotti serie staat huiselijk geweld centraal.
De slager van Klein Birma is een vrouw, die haar man heeft doodgeslagen en daarna in stukken verdeeld en in het bos verborgen heeft. Echt opgelost is de zaak niet, maar de vrouw heeft gevangen gezeten voor de moord, is nu weer vrij, woonde samen met een andere man, maar die is nu verdwenen. Alleen zijn bromfiets is gevonden in een moeras. Ellen Bjarnebo, 'de slager', wordt meteen verdacht, maar bewijzen zijn er niet.
Als Barbarotti begint te graven in het verleden, vooral in de eerste zaak, blijkt, dat de eerste man van Ellen haar systematisch mishandelde. Met de buren, die op Groot Birma woonden, en waarvan de man een neef was van de man van Ellen, was het contact slecht. Op Groot Birma gingen de zaken beter. Het land was beter, het uitzicht mooier en de financiën wat minder schaars.
Ellen heeft ook een zoon. Die is zo bang van zijn vader, dat hij nooit spreekt. Wat weer de woede en nieuwe mishandelingen van zijn vader oproept.
Intussen probeert Barbarotti zijn privéleven op orde te krijgen. Er is nogal veel gebeurt, en het kost hem moeite.
Ook Eva Backman is niet in staat hem uit zijn misere te helpen. Zij werkt aan een andere zaak, van een vermoorde lokale politicus, en overleg zit er nauwelijks in.
Als na lang speuren Ellen opduikt en verhoord kan worden, blijken de zaken toch iets anders te liggen, dan gedacht.
Een echte Nesser, met relaties, die slecht zijn, onverwachte wendingen en veel spanning, hoewel er niet echt veel gebeurt.
De gesprekken met God, de vele bijbelteksten en de gesprekken met overledenen van Barbarotti, beginnen wat storend te worden.

Boek 42: De Eenzamen

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. De Geus
Vert. Ydelet Westra
Oorspr. titel De Ensamma (Bonnier Group Agency, Stockholm, Sweden, 2010)
Inspecteur Barbarotti reeks, deel 4

Opnieuw een verhaal over drie stellen. Deze zes mensen trekken tijdens hun studietijd veel met elkaar op. Ze kopen samen een bus en trekken met elkaar door oost-Europa.
Een paar jaar later, als een van hen predikant is geworden, komen ze op diens pastorie bij elkaar. Ze gaan paddenstoelen zoeken. Maria, een van de drie dames, valt van een rots en is dood.
Vijfendertig jaar later valt haar toenmalige partner, Germund, te pletter van dezelfde rots.

Barbarotti en inspecteur Backman vertrouwen het niet en onderzoeken beide sterfgevallen.
De vrouw van de predikant, Anna, ligt op sterven. Rickart, haar man, is geen predikant meer, maar werkt bij een uitvaartverzorger. Thomas en zijn vrouw Gunilla wonen in een duur, luxe huis in de stad.

Het verhaal springt van de tegenwoordige tijd steeds terug naar de gebeurtenissen van 35 jaar geleden. Ook nu gebruikt Nesser dagboekfragmenten van Maria om haar kijk op de gebeurtenissen te laten zien. Ze noemt zichzelf De Mus. Nadat ze als kind van de schommel is gevallen, is ze wat vreemd. Ze heeft een hekel aan haar broer Thomas, die altijd is afgeschilderd als het perfecte kind. Zij werd thuis hooguit gedoogd.

De relaties zijn weer moeizaam. Er is van alles mis. Wat precies wordt niet duidelijk.

Anna heeft kanker en ligt op sterven. Thomas is zoveel hij kan bij haar.

Barbarotti is gelukkig met zijn Marianne en zijn grote samengestelde gezin. Dan krijgt Marianne een beroerte en ligt plotseling in het ziekenhuis.
Backland woont alleen en zorgt om de week voor haar zoons.

Het eind is redelijk verrassend, hoewel je, na het lezen van een paar Nesser boeken, zoiets wel verwachtte.
Zo hier en daar beginnen de gesprekken van Barbarotti met God een beetje vervelend te worden, evenals de uitweidingen met Marianne en Backman.
Daarom deze keer toch maar drie sterren.

Boek 41: Het tweede leven van meneer Roos

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2013
Vert. Anna Ruighaver en De Geus
Oorspr. titel: Berättelse om herr Roos (Bonnier Group Agency, Stockholm, 2008)

Als je wilt weten, hoe het verder gaat met inspecteur Barbarotti en de zijnen, dan moet je geduld hebben, want in de eerste helft van het verhaal komen ze niet voor. We maken wel kennis met meneer Roos. Een saaie man, waarover iedereen wel zijn opvattingen heeft, maar niemand kent hem echt. Ook zijn vrouw Alice en zijn stiefdochters niet.

Nesser gelooft niet zo in goede relaties: in de boeken, die ik tot nu toe van hem heb gelezen, gaat er heel wat mis tussen paren. Ook hier: meneer Roos heeft grondig genoeg van de neerbuigendheid, waarmee Alice hem behandelt. Als hij de voetbaltoto wint, neemt hij ontslag bij het bedrijf waar hij al jaren werkt, koopt een huisje in het bos en vertrekt daar alle dagen naar toe, zonder zijn vrouw hier iets van te vertellen.

Anna is een jong meisje. Ze is opgenomen in een afkick kliniek, na een verslaving aan diverse soorten drugs. Ze heeft even samengewoond met een dealer, die haar bedreigde: 'ze was van hem'. Nog steeds is ze doodsbang, dat hij in haar leven terugkomt.
Maar de kliniek is ook niet de plaats, waar ze wil zijn. Ze vlucht. Het huisje van meneer Roos staat leeg in het weekend, en Anna breekt in. Ze kan eindelijk even rustig slapen.
Meneer Roos vindt haar een paar dagen later, voelt sympathie en medelijden met het meisje en een soort bondgenootschap. Samen vluchten ze, wanneer de ex-vriend van Anna opduikt.

Barbarotti en zijn collega's gaan op zoek. De twee voortvluchtigen blijven onvindbaar, maar langzaam maar zeker komt meer informatie boven.

Het leven van Barbarotti gaat inmiddels ook verder. Hij is getrouwd met Marianne en samen met een stoet familieleden woont hij in een groot huis met tuin aan een meer.
Eva Backman voelt zich nog steeds niet gelukkig in haar relatie met haar sportverslaafde man en zoons.

Het eind houd je nog wel even bezig.

Boek 40: Een heel ander verhaal

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. De Geus
Vert. Ydelet Westra
Oorspr. titel: En helt annan historia

Natuurlijk wordt een of meer moorden gepleegd, anders zouden inspecteur Barbarotti en zijn collega's geen functie hebben. Eigenlijk gaat het meer over de relaties en spanningen tussen mensen en de gevolgen daarvan. Over hoe weinig we eigenlijk weten van mensen, met wie we alle dagen bijna omgaan.

Vijf Zweden, twee stellen en de alleenstaande Erik, hebben huisjes gehuurd in Bretagne en willen daar hun vakantie doorbrengen. Erik heeft een vreemde opgepikt en hem een slaapplaats aangeboden, bij hem in het huis. Deze zes mensen trekken samen op en houden vakantie. De vreemdeling beschrijft de activiteiten in zijn dagboek. Fragmenten hiervan zijn verdeeld ver het boek weergegeven. Tussen de zes vakantiegangers stijgt de spanning door enkele onverwachte geeurtenissen.

Jaren later wordt Erik vermoord in Zweden. Barbarotti had eerder een brief ontvangen, anoniem, waarin deze moord werd aangekondigd. De moord op de andere leden van het gezelschap uit Frankrijk wordt ook per brief aangekondigd. De politie heeft geen idee waar ze de dader moeten vinden. Vaak is de moord al gepleegd, voor de brieven werden ontvangen.

In het privéleven van Barbarotti speelt zich ook het nodige af: zijn relatie met Marianne, die in deel 1 een beetje begon, ontwikkelt zich verder. Zijn dochjter Sara heeft het huis verlaten en werkt tijdelijk in Londen, waar Barbarotti zich grote zorgen over maakt. Zijn ex-vrouw wil met haar man naar Hongarije verhuizen en stelt voor, dat de twee zoons nu bij Barbarotti komen wonen.

Dan komt het dagboek, met de belevenissen in Bretagne over de post: de moordenaar heeft het werk af en dit moet de afsluiting vormen. Maar dan blijkt plotseling, dat het een heel ander verhaal moet zijn.
Verrassend en spannend.

Boek 38: De man zonder hond

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. De Geus
Vert. Ydelet Westra
Oorspr. titel: Människa utan hund (Albert Bonniers Verlag, 2006)

Nesser is voor mij echt een ontdekking. De man zonder hond is het eerste deel van een nieuwe serie, met inspecteur Barbarotti als hoofd speurder.
In het begin gebeurt er niet zo veel. Je vraagt je af, of dit echt wel een thriller is. Natuurlijk: er wordt wel spanning opgebouwd, wanneer een familie aan de vooravond van een feestje staat, ter gelegenheid van de vijfenzestigste verjaardag van een vader, en de veertigste verjaardag van diens dochter. Niemand heeft er eigenlijk zin in. De diverse echtparen net, omdat hun huwelijk nu niet het toppunt van geluk is, de kleinzoons niet, omdat ze of te klein zijn, of niet lekker in hun pubervel zitten. De ongetrouwde zoon van het oudste echtpaar (broer van de twee zussen), voelt zich ook alniet welkom in de familie: hij was te zien in een real life soap en staat nu in heel Zweden bekend als Robert de Rukker. Wat een blamage voor zijn vader, die net afscheid genomen heeft als onderwijzer en als superpedagoog te boek is komen te staan. Hij ontvlucht binnenkort Zweden, want hij heeft een huis in Spanje gekocht. Ook daarmee is zijn vrouw niet blij.

Dan verdwijnen, kort na elkaar, twee van de familieleden. Barbarotti doet schijnbaar niet zo veel. Hij loopt rond, kijkt en denkt na. Een oplossing lijkt er niet. Tot bijna een jaar later de puzzelstukken op hun plaats lijken te vallen.

Snel door naar de volgende Nesser.

Boek 36: De commissaris en het zwijgen

Schrijver: Håkan Nesser
Jaar van publicatie: 2004 (deze utgave 2011)
Uitg. De Geus, Breda
Vert. Edith Sybesma
Oorspr. titel: Kommissarien och tystnaden (Bonnier, Stockholm, 1997)

De kaft van een boek bestudeer ik meestal niet echt, maar in dit geval fascineerde hij me. Die hand. Voor of achter die mond? Van wie is die hand? Van het meisje zelf, of van iemand anders, die haar wil laten zwijgen?
Dit is precies, waar dit boek over gaat.

Er is een zomerkamp in een afgelegen plaats in Zweden. Het is er mooi. De deelnemers van het kamp zijn allemaal meisjes van 12 jaar en iets ouder. De leiding wordt gevormd door drie, in naturelkleurige gewaden gestoken dames en een wat onduidelijke man, die als geestelijk leider optreedt. Hij heeft het voor het zeggen. Hij werpt zich op als leider van zijn eigen kerk. Of is het een sekte?
Dan verdwijnt een van de meisjes. Op het politiebureau komt een telefoontje binnen van een onbekende vrouw. De leiding van het kamp ontkent, dat een van hun pupillen verdwenen is en ook de meisjes zeggen niets van een verdwenen meisje te weten.
De plaatselijk commissaris is op vakantie en er is een waarnemer. Die roept de hulp in van commissaris Van Vleeteren, die in andere boeken van Nesser voorkomt. Hij roept zijn intuïtie te hulp. Hij denkt na, observeert, probeert met mensen te praten, maar iedereen zwijgt.
Dan wordt het lichaam van een ander meisje gevonden.

Een echte Scandinavische thriller, met een sympathieke commissaris en veel oog voor de gebeurtenissen in de levens van de speurders. Nadat ik een eerste boek van nesser had gelezen en er enthousiast over was, viel dit beslist niet tegen.

Boek 5: De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween

Schrijver: Jonas Jonasson
Jaar van publicatie: 1 februari 2011
Uitg. Signatuur
Vertaling Corrie van Bree
Oorspr. titel: Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann

Erg geestig. De titel geeft precies aan, waar het verhaal over gaat. Natuurlijk: het is allemaal een beetje toevallig, maar je haalt toch maar mooi je hele wereldgeschiedenis, met alle belangrijke personen van de laatste honderd jaar, lekker op.

Boek 54: Linda

Schrijver: Leif G.W. Persson
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Cargo, Amserdam
Vert. Jasper Popma en Wendy Prins
Oorspr. titel: Linda, som i Lindamordet (Piratförlaget, Stockholm, 2005)

Zelden vond ik een hoofdpersoon even onsympathiek als Backström, de hoofdinspecteur uit Stockholm, die de moord op Linda, een aspirant politievrouw, moet helpen oplossen. De moord is gepleegd in Växjö, wat meneer Bäckström maar een achterlijk gat vindt. Hij zal ze wel eens wat laten zien. Dat komt erop neer, dat hij zelf weinig uitvoert, en de andere mensen, die ingeschakeld zijn bij deze zaak, met achterdocht, jaloezie en seksistische gedachten (en ook acties) benadert.

Wangslijm moet er afgenomen worden. Veel wangslijm, van heel veel mensen. Ook van hen, die duidelijk niets met de zaak te maken hebben.

De oplossing komt natuurlijk doordat er door de 'minderen' logisch wordt nagedacht en veel werk wordt verricht.

Linda is een dik boek: 525 bladzijden is veel. Als er dan in de eerste honderd bladzijden niet veel meer gebeurt, dan de ergerniswekkende gedragingen van een hoofdpersoon, is de verleiding groot om niet verder te lezen.
Ik ben er slecht in, om dan ook daadwerkelijk te stoppen, want ik ben benieuwd wat er dan toch wel in die volgende vierhonderd bladzijden staat.
Het wilde maar niet komen. Het was saai en dat bleef het. De andere personages bleven wat vaag, er waren wel heel veel namen, die erg op elkaar leken (ook als dat waarschijnlijk niet zo bedoeld werd voor het verhaal, want met een bedoeling speelde de schrijver ook met namen: veel mannen, die Bengt heten. En de racistische collega, het drinkvriendje van B.,  heet niet voor niets Adolf.

Blij dat het uit is. Nu weer een mooi boek, hoop ik.

Boek 52: Augusta's huis

Schrijver: Majgull Axelsson
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. De Geus
Vertaling: Janny Middelbeek-Oortgiesen
Oorspr. titel: Slumpvandring (Bokförlaget Prisma, Stockholm, 2000)

Bij het lezen van de eerste honderd bladzijden bleef ik twijfelen, of ik dit boek wel zou gaan uitlezen. Het was deprimerend, het tempo was laag, ik kon de namen van de hoofdpersonen niet uit elkaar houden, of liever: hun relaties. Wat hadden al deze fragmenten met elkaar te maken?

Op de een of andere manier raakte ik toch geboeid door de levens van Augusta, Olga, Siri, Carina, Angelica en Alice. De laatsten allemaal dochters, kleindochters en, in het geval van Angelica, achterkleindochter van Augusta. De belevenissen van Augusta, Alice en Angelica worden vooral beschreven. Zij maken allemaal gebruik van het huis van Augusta. Het is een vluchtplaats voor ze, wanneer ze het leven niet meer goed aankunnen. Het is deprimerend om te zien, hoe weinig invloed ze hebben op hun eigen leven: ze maken steeds weer de fouten, die vorige generaties ook maakten. Ze vallen voor de verkeerde mannen, worden niet begrepen door hun omgeving, hebben geen of slecht contact met hun ouders. Ze worden bedrogen door hun echtgenoot of mishandeld door een stiefvader. En ze zijn vooral allemaal heel eenzaam.

Boek 24: Misterioso

Schrijver: Arne Dahl
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. De Geus
Vertaling: Tine P.G. Jorissen-Wedzinga
Oorspr. titel: Misterioso (Stockholm, Bra Böcker, 1999)

Na alle enthousiaste verslagen over dit debuut gelezen te hebben. moest ik het ook maar even lezen. Vaak vind ik Scandinavische schrijvers de moeite waard om gelezen te worden.
Het viel een beetje tegen: teveel namen, teveel personages in een keer, teveel testosteron.
Een team van politiemensen, die allemaal 'iets'uit hun verleden' met zich meedragen, moet de serie moorden op bekende Zweedse zakenmannen oplossen. Ze vormen voor de gelegenheid het 'A-team'.

De moorden worden steeds met een dag tussenruimte op dezelfde tijd in de avond gepleegd. Maar na de derde moord stopt het. Hoewel: na enige tijd is er toch ook een vierde moord.

Op de plaats van het misdrijf vindt de groep een bandje met muziek van Monk: Misterioso heet het nmmer.

Langzaam maar zeker komt er een verdachte in beeld.

Hoewel alle leden van het team goed beschreven worden, wat het lezen boeiender maakt, is Paul Hjelm de hoofdpersoon. In volgende boeken van deze serie komt hij weer voor. Misschien probeer ik er nog weer eens een.

Boek 57: Zeemeermin

Schrijver: Camilla Läckberg
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Anthos, Amsterdam
Oorspronkelijke titel: Sjöjungfru
Oorspr. uitg. Forum, Stockholm, 2008
Vert. Elina van der Heijden en Wiveca Jongeneel

Magnus Kjellner is vermist. Zijn vrouw Cia komt wekelijks naar het politiebureau om te vragen of er al nieuws over zijn verdwijning is, maar steeds krijgt ze te horen, dat er niets te melden is.
Magnus woonde in Fjällbacka. Hij was bevriend met Erik, een wat patserig zakenman, die getrouwd is met de eeuwig dronken Louise en vreemd gaat met iedere vrouw, die hem daar de kans toe geeft, met Kenneth, die Erik slaafs volgt en bij hem in dienst is, en met Christian, die net een boek heeft gepubliceerd: Zeermeermin.
Bij de presentatie van het boek valt Christian flauw na het ontvangen van bloemen, waaraan een kaartje bevestigd is. Het handschrift is gelijk aan dat van dreigbrieven, die Christian al enige tijd ontving.

Magnus wordt gevonden, zijn lijk is vastgevroren in het ijs.
De politie begint met speurwerk naar de moord en naar de dreigbrieven. Duidelijk wordt, dat alle vrienden, behalve Magnus, dreigbrieven hebben ontvangen.

Een superspannend boek. Goed opgebouwd, verteld vanuit het gezichtspunt van de vier vrienden, hun partners en van de politiemensen, die proberen uit te vinden, wat er gebeurd kan zijn in het verleden. De spanning wordt langzaam maar zeker groter, en ook al heb je bij het lezen wel een idee, welke kant het op zal gaan, je blijft doorlezen. Dit is weer zo'n thriller, die niet neer te leggen is. Heerlijk.

Boek 33: Zusje

Schrijver: Camilla Läckberg
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Anthos, Amsterdam
Oorspronkleijke titel: Olycksfågeln (Forum, Stockholm 2006)
Vertaling: Elina van der Heijden en Wiveca Jongeneel.

Al enige tijd wilde ik een boek lezen van Camilla Läckberg, maar het kwam er steeds niet van. Nu zag ik dit in de bibliotheek en nam het mee. Een succes: ik las het achter elkaar uit.

Het is een echte Zweedse thriller. De hoofdpersonen worden niet alleen tijdens hun werk gevolgd, maar hebben ook een privéleven.

De mensen op het politiebureau van Tanumshede hebben het druk. Patrik, hoofdpersoon, en Martin gaan naar een auto ongeluk. De omstandigheden waaronder dit gebeurd is, maken Patrik wat onrustig: hij heeft er vraagtekens bij, zonder duidelijk te kunnen zeggen waarom. Hij gaat dus een en ander uitzoeken.

Tegelijkertijd worden in Tanumshede opnamen gemaakt voor een real life soap. Deelnemers zijn oude bekenden van de Zweedse televisiekijkers: de meesten hebben eerder meegedaan aan andere real life programma's, als Big Brother, enz.
Een van de deelneemsters wordt dood aangetroffen. Ook dat moet uitgezocht worden door Patrik en zijn mensen.

Vooral de kijkjes achter de schermen bij het tv-programma, en wat het zoal teweeg brengt in een plaatsje als Tanumshede, maakten dat het verhaal boeide, en dat maakte het ook anders dan andere Zweedse thrillers die ik tot nu toe las. Ook de problemen, die Patrik had met zijn drukke werkzaamheden, terwijl hij op het punt stond om te gaan trouwen met Erica, zijn vriendin, hielden het verhaal levend.

Een spannend boek, met een niet zo geloofwaardig einde, dat je op een paar kilometers afstand aan zag komen. Toch ga ik meer lezen van Läckberg.

Boek 26: De man uit de bergen

Schrijver: Kjell Eriksson
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. De Geus
Oorspronkelijke titel: Mannen från bergen
(Uitg. Ordfront, Stockholm, 2006)
Vertaling: Tine P.G. Jorissen-Wedzinga (uit het Zweeds)

De meeste Scandinavische thrillers, en zeker die van De Geus, vind ik wel mooi, maar bij dit boek werd ik wat ongeduldig. Het duurde allemaal wat lang, er gebeurde niets, kortom: het was saai.
Het einde was bovendien heel onbevredigend. Meer een kwestie van zoek het zelf maar uit.
Drie broers uit Mexico worden benaderd door 'mannen uit de bergen'. Dat zijn types, die je rijkdom beloven, maar er vandoor gaan met je ziel. Manuel, de oudste, weigert als drugskoerier naar Europa te reizen, de andere broers, Angel en Patrico, kiezen wel voor het geld. Dat kost Angel zijn leven, Patrico belandt in een Zweedse cel.

Manuel zint op wraak en reist af naar Zweden. Daar zoekt hij Patrico op in de gevangenis, en ontmoet ook de mannen uit de bergen opnieuw.

Een aantal andere personen komen langs, zoals het personeel van het restaurant Dakar, een aantal drugsdealers en/of verslaafden en de politiespeurders, onder aanvoering van Ann Lindell.

Voorlopig even niet meer van deze schrijver.

Boek 13: Gerechtigheid

Schrijver: Stieg Larsson
Jaar van publicatie: 2008
Uitg.:Signatuur, Utrecht
Oorspr. titel: Luftslottet som sprändes (Norstedts, Sweden, 2006)
Vertaling: Tineke Jorissen-Wedzinga

De eerste twee delen van deze trilogie kon ik al bijna niet wegleggen, zo spannend vond ik die, maar dit derde deel sloeg alles. Het bleef boeien tot de laatste bladzijde. Bij welk boek van ruim 650 bladzijden heb je dat?
Er lopen zoveel verhaallijnen door elkaar, vervolgen vaak van de eerste twee delen, en je moet wel enige moeite doen, om alle namen en personen uit elkaar te houden.
De hoofdpersonen zijn weer Michael Blomkvist en Lisbeth Salander. Lisbeth was in het laatste deel zwaargewond, nu ligt ze in het ziekenhuis aan het begin van het boek, evenals haar vader, Alexander Zalachenko.
De gang van zaken bij Millennium, het tijdschrift waar Blomkvist werkt, bij de politie, bij de veiligheidsdienst: het wordt allemaal grondig beschreven.
Ook trouwens de manier, waarop bij een ander Zweeds blad wordt gewerkt en waar Erika Berger, voormalig hoofdredacteur van Millennium in dienst treedt. Ze komt in botsing met de hevige macho-cultuur die daar heerst.
De macht van de psychiatrie, van justitie. De onmacht van degenen die ermee te maken krijgen.
En vooral weer de onmacht van vrouwen tegen wat hen vaak wordt aangedaan.

Boek 1: Paradijs

Schrijver: Liza Marklund
Jaar van verschijning: 2000
Uitg. De Geus
Oorspronkelijke titel: Paradiset (Uitg. Piratförlaget)
Vertaling: Ina Sassen

Eigenlijk had ik eerst een vorig boek van Marklund moeten lezen, want daarop werd in dit deel van wat duidelijk een serie is, nogal eens teruggegrepen. Voor het begrip van het verhaal was het niet zo belangrijk, maar het zou leuker geweest zijn.

Ook in dit deel (eerder las ik Springstof) is de journaliste Annika Bengtson de hoofdpersoon. Ze lijdt nog steeds onder het haantjesgedrag van haar collega's, en van de machtsstrijd die op de krant waar ze werkt wordt gevoerd. Ze is gedegradeerd naar de nachtploeg, mag zelf geen verslagen meer  schrijven, maar moet de verslagen van anderen bewerken. Dan wordt ze gebeld door een vrouw, die zegt dat ze bedreigde personen helpt te verdwijnen. Zo kunnen ze dan ontsnappen aan hun achtervolgers. Haar organisatie heet het Paradijs. Het verhaal klinkt aannemelijk en Annika gaat met de vrouw praten. Korte tijd later weer een vrouw aan de telefoon: de wanhopige Bosnische Aida. Annika wil haar helpen en geeft haar het telefoonnummer van het Paradijs.

Het verhaal van Aida lijkt verband te houden met enkele moorden, die in de haven van Stockholm zijn gepleegd. Op de redactie van de krant wordt hier veel aandacht aan besteed. Ook Annika duikt erin en weet veel gegevens boven water te krijgen. Dan wordt ook Aida vermoord en Het Paradijs lijkt een wat minder betrouwbare organisatie dan eerst gedacht.

Annika ontmoet Thomas, een ambtenaar, die bij een sociale dienst werkt. Hij moet de vergoeding aan Het Paradijs goedkeuren, als Aida daar opgevangen wordt. Tussen Annika en Thomas bloeit iets op.

Een boeiend boek, over Joegaslavische maffia- en oorlogspraktijken, intriges op een krantenredactie in Stockholm.

Boek 58: De vrouw die met vuur speelde

Schrijver: Stieg Larsson
Uitgever: Signatuur
Jaar van publicatie: 2007
Vertaling: Tineke Jorissen-Wedzinga
Oorspronkelijke titel: Flickan som lekte med elden

Ook dit tweede deel van de Millennium trilogie voldeed aan alle verwachtingen. Het was spannend, zelfs zozeer, dat het weer niet weg te leggen was en dat het jammer was, dat een mens af en toe ook andere dingen (zoals slapen) moet doen.

De hoofdpersonen zijn ook nu weer de journalist en uitgever van het blad Millennium, Mikael Blomkvist, maar vooral Lisbeth Salander.

Op een avond worden drie moorden gepleegd. De slachtoffers zijn journalisten die voor Millenium werkten aan een publicatie over mensensmokkel en als derde de voogd van Lisbeth. Haar vingerafdrukken staan op het moordwapen en zij is al snel aangewezen als dader. Mikael is echter overtuigd van haar onschuld.

Het thema is weer vrouwenhandel en -mishandeling. Lisbeth is af en toe zo erg supervrouw, dat het wat ongeloofwaardig wordt. Maar ik kan bijna niet wachten tot ik tijd heb om het derde deel te lezen.

Boek 54: De Russische vriend

Schrijver: Kajsa Ingemarsson
Uitgever: De Kern, Baarn
Jaar van publicatie: 2009
Oorspronkelijke titel: Den ryske vännen (Stockholm, Forum, 2005)
Vertaling: Corry van Bree

In de tijd van de koude oorlog gingen dit soort thrillers over de goede westerlingen en de boze Russen met hun vreselijke spionnen. Nu is het allemaal net even anders, maar even griezelig.
Een jonge Zweedse vrouwelijke minister, Katja, wil hulp geven aan een Tjetsjeens kindertehuis, maar dat heeft niet de instemming van de Russische regering. Dat wordt niet met zoveel woorden gezegd, maar de hulp wordt gesaboteerd. De minister riskeert haar baan. Ze stuurt een van haar ambtenaren, Henrik Hamrén, naar Rusland met een heleboel geld, het tweede deel van de beloofde zending. Het eerste deel is verdwenen, evenals de man, die de kontakten onderhield namens het kindertehuis.
De vrouw van Henrik, Maria, krijgt bezoek van een Russische 'vriend' van haar man. Ze wordt deskundig ingepalmd. Katja, Henrik en Maria beseffen pas heel laat, dat ze worden gebruikt door de Russische geheime dienst.

De schrijfster werkte ooit zelf bij de Zweedse geheime dienst.
Het boek was boeiend, maar de vrouwen zijn wel heel erg onnozel zo nu en dan. En ik ben niet echt een liefhebber van politieke thrillers als deze. Door de aktualiteit hierin was het toch het lezen waard.