Boek 33: De nieuwe zijderoutes

Schrijver: Peter Frankopan
Jaar van publicatie:2018
Uitg. Spectrum

(Het is er dagenlang niet van gekomen op te schrijven wat ik zoal gelezen heb, dus hopelijk ben ik nu weer bij)

Het vorige boek van de Britse schrijver Frankopan over de Zijderoute, behandelde het verleden van deze wereldberoemde route. Het verscheen in 2015 en ik las het in datzelfde jaar. Toen ik zag, dat er een vervolg op was verschenen was ik toch wel heel benieuwd naar de inhoud. In de afgelopen vier jaar is er het een en ander gebeurd: politieke beslissingen werden teruggedraaid, afspraken niet nagekomen. De invloed van het westen neemt steeds meer af. De macht van de landen, die vroeger aan de zijderoute lagen, wordt steeds groter. Vooral China, dat was minder bot opereert dan de Amerikaanse regering, waar volgens de schrijver eerst geschoten en daarna pas gepraat wordt, krijgt steeds meer invloed. Het moet een geweldige klus geweest zijn om al deze feiten op een rijtje te zetten. Het lezen ging niet snel, er waren te veel zaken, die je al lezende ook even moest verwerken en proberen te begrijpen. Boeiend was het echter wel. De kranten zullen de komende tijd met heel andere ogen gelezen worden.

Boek 80: The Nix

Schrijver: Nathan Hill
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Alfred A. Knopf, New York

Het kostte me moeite in dit boek te beginnen: het was te dik. De bladzijden waren te dicht bedrukt met te kleine lettertjes.
Omdat ik zoveel enthousiaste verslagen had gelezen en gehoord van anderen, besloot ik toch door te zetten. Daar ben ik nu blij om.
Samuel Andresen-Anderson is professor aan een klein plaatselijk college. Toen hij nog jong was is zijn moeder Faye plotseling verdwenen. Hij heeft nooit meer iets van haar gehoord. Dan verschijnt er een bericht in het nieuws: een vrouw heeft stenen gegooid naar een presidentskandidaat. De gebeurtenis, die eigenlijk niet zo veel voorstelde, wordt breed uitgemeten op de televisie en in de kranten. Er staan weer spoedig verkiezingen op het programma.
Samuel, die het moeilijk heeft met zijn leerlingen (op beeldende wijze wordt verteld, hoe een leerlinge, die een opdracht niet volgens de regels heeft uitgevoerd, hem voor gek zet), besteedt zijn vrije tijd met het spelen van een computerspel. Iedere avond ontmoet hij in de digitale wereld medespelers, die hij nooit heeft gezien en alleen kent bij de naam, die ze in het spel hebben gekozen. Samuel heeft het gevoel, dat hij meer met zijn leven zou moeten doen, en nu besluit hij zijn moeder te gaan zoeken. Zij blijkt namelijk de stenen gooiende vrouw te zijn. Samuel beseft, dat hij eigenlijk niets van haar weet. Alleen dat ze hem heeft verteld over de Nix, een mythologisch paard, dat kinderen meelokte op zijn rug, ze daar veel plezier liet beleven, dan een aanloop nam richting de zee en van de rotsen afsprong, het water in. Alle kinderen verdronken daarbij. De les die daaruit viel te leren was, dat dat- of diegene die je het meeste plezier verschafte, je daarna in het diepste ongeluk zou drijven. Faye hoorde dat verhaal van haar vader, die uit Noorwegen naar Amerika was geëmigreerd. Ook zij wist weinig van zijn leven in Noorwegen.
De hoofdstukken spelen afwisselend in 1968 en 2011, de jeugdjaren van Faye en Samuel. Hun ontmoetingen met de meest uiteenlopende personen zijn boeiend om te lezen. Hun karakters zijn hier en daar op te maken uit de lengte van de zinnen waarmee ze geportretteerd worden. Zo bestond een hoofdstuk van elf bladzijden lang uit één enkele zin. Moeilijk te lezen, maar het gaf goed de gejaagdheid en de twijfel van de betreffende persoon weer.
Zowel Samuel als Faye gaan op zoek. Zij hopen eindelijk van de Nix verlost te worden en rust te vinden, evenals de mensen, die ze op hun tochten hebben ontmoet.
Het boek is grappig, spannend en vaak ontroerend. Bij een aantal mensen voel je ergernis, bij andere be- of verwondering. Maar koud laat het je allemaal niet.

Boek 36: De vrouw van de theeplanter

Schrijver: Dinah Jefferies
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Promeheus, Amsterdam
Vert. Erica van Rijsewijk en Bonella van Beusekom
Oorspr. titel: The tea planter's wife (Penguin Books, London, 2015)

De negentienjarige Gwendolyn Hooper reist naar Ceylon, om zich daar te voegen bij haar man Laurence, die theeplanter is. Ze vindt haar man echter afstandelijker dan in de tijd, die ze samen in Londen doorbrachten. Ze vraagt zich af, of dat komt door de aanwezigheid van de aantrekkelijke Christina, een Amerikaanse, die duidelijk meer voor Laurence is dan zomaar een vriendin. Of misschien ook door de aanwezigheid van zus Verity, die niet weg te krijgen is van de plantage en duidelijk jaloers is op Gwen.
De sfeer is vol geheimzinnigheid. Hoe is de eerste vrouw van Laurence, Caroline, aan haar eind gekomen? Wie is er begraven in het bos, op een verlaten, overwoekerde plek? Het is een kindergrafje, met de naam Thomas op de steen. Gwen komt er niet achter wat dit te beteken heeft.
Een Singalese man, Savi Ravasinghe, is vriendelijk voor haar en helpt haar bij haar aankomst in Ceylon. Laurence lijkt een hekel aan hem te hebben.
De afstand tussen de Engelsen en de inheemse bevolking is groot. Die bevolking is goed als huisbediende, of om thee te plukken, maar als Engels persoon ging je daar niet mee om.
Gwen kan het allemaal niet aanzien: ze probeert te helpen, wanneer ze iemand ziet, die ziek is, of hulp nodig heeft. Van diverse kanten wordt dat niet gewaardeerd. Ze wordt steeds ongelukkiger, hoe mooi ze het land, waarin ze leeft, ook vindt.
Dan wordt ze zwanger en de problemen stapelen zich nog meer op.
De dilemma's waarvoor ze komt te staan zijn bijna onmenselijk.
Prachtig boek, goed geschreven. Jammer, dat ook nu weer de autocorrectie bij de uitgave niet alle teveel gebruikte of weggelaten woorden heeft gevonden. Dat maakte het lezen weer net wat onplezieriger.

Boek 35: De dochters van Cavendon Hall

Schrijver: Barbara Taylor Bradford
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Harper Collins, Amsterdam
Vert. Monique de Vré
Oorspr. titel: Cavendon Hall (Harper Collins Publishers, London, 2014)

Dit was inderdaad helemaal 'Downton Abbey revisited'. Een adellijke, rijke familie in een groot landgoed, personeel, dat zich zeer betrokken voelt bij 'de familie', een dochter, die ongewenst zwanger raakt. De dochters zijn allemaal oogverblindend mooi natuurlijk. Iedereen is gehuld in zijde en kant, ook de heren dragen kamerjassen van zijde.
Als WO I uitbreekt moeten een paar vleugels van het landgoed veranderen in ziekenzalen voor gewonde soldaten, de dames moeten die verzorgen en doen dat natuurlijk, net zo goed als de jongens, die natuurlijk dienst nemen om voor volk en vaderland te vechten.
Toch heb ik ook dit boek van Barbara Taylor Bradford weer met plezier gelezen, hoewel dan misschien toch met wat minder plezier dan vorige boeken die ik van haar las. Er werd veel herhaald, het verhaal kwam erg bekend voor en dan zijn 460 bladzijden wel erg veel.

Boek 101: De wraak van Vondel

Schrijver: Frank van Pamelen
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Ambo/Anthos

Het kostte me moeite dit boek uit te lezen. Misschien dat er mensen zijn, die genieten van al die vaderlandse- kunst- en literatuurgeschiedenisverhalen en -citaten. Ik hoor er niet bij. Vooral niet wanneer er allerlei zaken bij gehaald worden, die onwaarschijnlijk en ongeloofwaardig voorkomen.
Hier en daar is een bladzijde, die nog wel te pruimen valt, maar ze zijn schaars.
Bovendien maakt het grote aantal zeer korte hoofdstukjes dat het boek niet echt plezierig te lezen is.
Spannend wilde het niet worden, waarschijnlijk ook vanwege die van de hak op de tak springerij in die korte hoofdstukjes.
Snel vergeten, dit boek.

Boek 90: Het Oerboek van de Mens

Schrijver: Carel van Schaik en Kai Michel
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Balans
Vert. uit het Duits: Marten de Vries
Oorspr. titel: The Good Book of Human Nature. An Evolutionary Reading of the Bible

Vanuit evolutionair perspectief beschrijven Van Schaik (gedrags- en evolutiebioloog, hoogleraar biologische antropologie in Zürich) en Michel (historicus en wetenschapsjournalist) de Bijbel.
Dat levert een buitengewoon lezenswaardig boek op. Vooral het gedeelte, dat het Oude Testament behandelt, is boeiend. Hoe zijn de verhalen tot stand gekomen? Hoe zag de wereld er uit, waarin de mensen leefden, toen deze verhalen verteld en, later, opgeschreven werden.
De taal waarin dit geschreven werd, maakte, dat deze toch moeilijke materie heel goed te lezen was. Ik las het bijna als een roman.
Maar toen ik bij het Nieuwe Testament gekomen was, vond ik het allemaal toch wat lang worden. Mijn gedachten bleven afdwalen en er kwamen  meer wetenschappelijke termen en afkortingen en (nog) meer namen voorbij. Logisch natuurlijk: er moesten afsluitende conclusies getrokken worden. Maar het boek was dik en de tekst werd daar wat droger.
Toch een erg interessant boek.

Boek 62: De zijderoutes

Schrijver: Peter Frankopan
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. Unieboek/Het Spectrum bv.
Vert. George Pape
Oorspr. titel: The Silk Roads (Bloomsbury Publishing, 2015)

Een ambitieuze poging van 750 bladzijden lang om de wereldgeschiedenis te beschrijven vanuit een ander gezichtspunt dan het gebruikelijke westerse. In de meeste van onze geschiedenisboeken is het, alsof de wereld draait om het westen: Amerika en Europa. Maar de oudste geschiedenis speelt zich af in het midden Oosten: de zijderoute is een goed voorbeeld van landen en culturen, gelegen aan de drukste handelsroute uit de oudheid die grote invloed hebben gehad op het verloop van de geschiedenis.
Frankopan neemt dit als voorbeeld voor zijn geschiedschrijving. Wat volgt is een beschrijving van hebzucht, politieke spelletjes om macht en economische voorspoed.
Toen ik dit boek uitzocht, verwachtte ik verhalen over volkeren en hun cultuur. Hun prachtige kunstuitingen, die tegen de verdrukking in van oorlogen en geweld, nog altijd geproduceerd worden.
Niets van dat alles. Het gaat over list en bedrog, over oorlogen die gevoerd worden met mensen, die even later weer als bondgenoot gezien worden.
Het was een interessant boek. Het was verfrissend om de samenhang van verschillende gebeurtenissen eens anders opgeschreven te zien. Vooral de eerste helft van het boek vond ik heel goed.
In de tweede helft, met daarin de nieuwere geschiedenis, tot aan de huidige tijd, geeft de schrijver luid en duidelijk zijn mening: het westen heeft alles verkeerd gedaan. De gevolgtrekkingen die hij maakt, kan ik niet altijd in hun geheel volgen, al lijkt het geschrevene wel erg op wat de waarheid kan zijn. Vrolijk word je er niet van: de oorlogsindustrie en de benodigdheden daarvoor, bepalen wat je 'vrienden' zijn, en wat als waarheid naar buiten wordt gebracht. Beangstigend.
Vooral naarmate het boek vorderde vond ik de krampachtige verdeling in 'routes' wat vervelend. Bedoeld worden de geld- en goederenstromen, die bepalen wie de macht heeft. Het is te hopen, dat er zo hier en daar een zijweggetje in de routes gevonden wordt.

Boek 60: Suiker

Schrijver: Onno Wesseling
Jaar van publicatie: 2016
Uitg. De Geus, Breda

Eind negentiende eeuw: Lennart wordt geboren als bastaard van een Duitse graaf. Zijn vrouw dwingt haar man om het kind door te laten gaan als een kind van haar en haar man. Lennart wordt dan wel opgenomen in het gezin van de graaf, maar wordt gekleineerd door zijn vader en getreiterd door zijn twee halfbroers. Zijn van oorsprong Engelse moeder vertelt hem veel verhalen over haar jeugd in Engeland en brengt hem liefde voor Engelse literatuur bij. De uren die hij met haar doorbrengt zijn de beste tijden van de dag. Verder vlucht hij naar de keuken, waar hij veilig is voor het gepest van zijn vader en broers.
Dat laatste neemt zulke vormen aan, dat Lennart moet vluchten, omdat zijn leven in gevaar komt. Zijn gezondheid is al genoeg beschadigd: hij lijdt vaak aan oorontstekingen en zijn gehoor is slecht.
Op zijn vlucht ontmoet hij een Zwitserse patissier, die een winkel heeft in Venetië. De man is op reis met zijn dochter, zijn vrouw is ziek en is achtergebleven in Venetië. Ze zoeken een opvolger voor de bakkerswinkel. Lennart gaat bij de Zuckerbäcker in de leer.
Het is interessant om te lezen, wat hij zoal moet doorstaan om het vak te leren. Maar of leraar en leerling elkaar nu genoeg vertrouwen? Lennart vertelt niet over zijn gehoorproblemen en zijn meester leert hem voor zijn gevoel niet alles wat hij moet weten om de zaak over te nemen.
Intussen is Madlaina, de dochter van de bakker, verliefd geworden op Lennart. Zij is al getrouwd, dus Lennart laat zijn oog vallen op Tamara, dochter van een gondelbouwer. Achterdocht, jaloezie, geheimen: het liefdesverhaal zit er vol mee. Ook dit deel is goed geschreven, maar boeide me toch minder dan het verhaal van de Zuckerbäckerei.

Boek 56: De Borgia's

Schrijver: Tom Fontana
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. Karakter Uitgevers, Uithoorn
Vert. Jan Steemers
Oorspr. titel: Les Borgia (Michel Lafon Publishing, 2011)

Hebzucht, jaloezie, intriges, corruptie, machtswellust - het leven van de Borgia's was er vol van, net als dit boek. Je moet ervan houden, en dat doe ik bepaald niet. Met moeite kreeg ik het boek uit.
Alles hebben de Borgia's (vader Rodrigo, zijn zonen Juan en Cesare en zijn dochter Lucretia) ervoor over om wat zij als hun doel zien te bereiken. In het geval van Rodrigo is dat het pausschap. Hij koopt mensen om, belooft iedereen van alles, om dat terug te draaien zodra hij paus is. Er wordt gemoord en verkracht, en dat alles wordt verteld op zo'n afstandelijke, saaie, droge manier, dat lezen bijna onmogelijk wordt. Het is een opsomming van wat er achtereenvolgens gebeurde, een lange lijst namen van personen die al dan niet gehaat werden op een bepaald moment en als pionnen op een schaakbord heen en weer geschoven werden.
Als kinderen een opstel schrijven, doen ze dat aanvankelijk veel met gebruik van en toen, en toen, en toen. Dat ontbrak er hier net nog aan, verder was het een saai soort opstel, dat helaas erg veel tijd kostte om te lezen.

Boek 54: De apothekersdochter

Schrijver: Julie Klassen
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Voorhoeve, Kampen
Vert. Lia van Aken
Oorspr. titel: The Apothecary's Daughter (Bethany House Publishers, Grand Rapids, Michigan)

De strijd tussen verschillende gezondheidzorgers in de 19e eeuw: artsen, apothekers, chirurgijnen, kwakzalvers. Het zoeken naar remedies voor allerlei kwalen, die onbehandelbaar leken. Vrouwenemancipatie. De overvloed aan regels in het sociale leven. Dat en meer is het onderwerp van De apothekersdochter.
Ze heet Lilly, is de rechterhand van haar vader, de apotheker en 'wonderdoener', Hij wordt geacht iemand weer tot leven te hebben gewekt, nadat hij al was overleden. Vader's gezondheid is slecht. maar Lilly kan alles zonder probleem overnemen. Alleen: vrouwen mogen dat niet. Bovendien wordt ze door de plaatselijk arts tegengewerkt: hij is bang patiënten aan haar te verliezen (en dus geld).
De moeder van Lilly is spoorloos verdwenen. Op een dag is ze vertrokken en niemand weet waarheen. Lilly zou ook graag avonturen beleven, maar in het dorp in Wiltshire maakt ze niet veel mee.
Haar oom en tante nodigen haar uit om naar Londen te komen en daar Het Seizoen mee te maken. De huwelijksmarkt op, dus. Veel succes heeft dat niet, want zodra de achtergrond van Lilly bekend wordt. verliezen de 'heren' hun belangstelling. Wel blijven een arts en de leerling van Lilly's vader over als bewonderaar.
Interessant en goed gedocumenteerd voor wat betreft de geschiedenis van de apotheker in Engeland. Leuk zijn de citaten, waarmee ieder hoofdstuk begint. Aan het eind wordt het verhaal wat langdradig, teveel uitgesponnen en gerekt.

Boek 47: Water for elephants

Schrijver: Sara Gruen
Jaar van publicatie: 2006
Uitg. Alonquin Books of Chapel Hill
Kindle editie

De kleurige wereld van het circus in het Amerika van de crisisjaren. Jacob, de hoofdpersonen, is wees geworden, nadat zijn ouders zijn omgekomen bij een verkeersongeluk. Hij zou net zijn eindexamen als dierenarts afleggen en daarna in de praktijk van zijn vader gaan werken. Helaas hebben zijn ouders alleen schulden nagelaten, het huis en de praktijk zijn van de bank en Jacob heeft niets meer: geen woonplaats, geen familie, geen werk. Hij vlucht en springt op een rijdende trein, die van een circus blijkt te zijn. Hij wordt als dierenarts in dienst genomen.
Wat volgt is een beschrijving van het leven in dit per trein door het land reizende theater. De beschrijving van de personages is boeiend, de dieren en de artiesten, de harde werkers, die steeds weer de tenten moeten opzetten en afbreken, het standsverschil tussen werkers en artiesten, de liefde voor de dieren en voor het circusleven, de gekte van de bazen, de roofzucht, wanneer een ander circus failliet gaat en de boedel wordt leeggeroofd, de hardheid, waarmee iemand die niet meer nodig is overboord gegooid wordt: alles zie je voor je.
Jacob wordt verliefd op Marlena - een onmogelijke liefde, want zij is getrouwd met een van de bazen, die lijdt aan een vreselijke jaloezie en toch al niet zo'n stabiel karakter heeft. Het wordt een strijd op leven en dood, waarin ook Rosie, de olifant van het circus, een rol speelt.
Tussen de hoofdstukken over het verleden wordt de oude Jacob beschreven. Over de negentig, verkommerend in een verzorgingshuis . Hij krijgt alleen gemalen voedsel, waar hij van walgt, zijn kinderen komen plichtsgetrouw op bezoek, zijn kleinkinderen herkent hij soms nauwelijks.
Dan komt tegenover het verzorgingshuis een circus. Jacob wil er heen. Als hij helemaal klaar zit voor zijn bezoek, krijgt hij te horen, dat zijn zoon hem vergeten heeft en niet kan komen. .Dat is de laatste druppel. Jacob neemt zijn lot in eigen hand.
Wel mooi, maar soms wat erg langdradig, met heel veel namen om uit elkaar te houden. Sommige belangrijke gebeurtenissen worden dan weer in een paar woorden beschreven, zodat je ze bijna mist.
Ik las het boek in het Engels en er kwamen nogal wat circus vaktermen in voor, die me onbekend waren. Dat maakte het lezen moeilijk en traag.

Boek 45: De scheepsjongen

Schrijver: John Boyne
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Arena, Amsterdam
Vert. Carla Benink
Oorspr. titel: The mutiny on the Bounty (Doubleday, London, 2008)

Een prachtig boek. Het was niet het eerste boek van John Boyne dat ik heb gelezen, maar wel het boek, dat ik het mooiste vond. Er moet een enorme hoeveelheid studie aan het schrijven vooraf zijn gegaan en daarna was er nog veel voorstellingsvermogen voor nodig, om zich zo te verplaatsen in de gedachten van de scheepsjongen John Jacob Turnstile. Je bent bijna aan boord van de Bounty, het schip, waarvan de bemanning aan het muiten sloeg, nadat voorrechten, die ze hadden, werden ingetrokken. De kapitein en een aantal volgelingen werden van boord gezet en moesten zien te overleven in een kleine sloep, tot ze ergens land vonden, eten en drinken en uiteindelijk vervoer terug naar Engeland. Je voelt de ontberingen, je leeft mee met de mannen. Je trekt partij voor de een en krijgt een grondige hekel aan de ander.
Als je dat voor elkaar krijgt, is een boek vijf sterren waard.

Boek 34: Het huis aan de Gouden Bocht

Schrijver: Jessie Burton
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Luitingh-Sijthoff. Amsterdam
Vert. Mieke Trouw-Luyckx
Oorspr. titel: The miniaturist (Ecco, New York, 2014)

Hebzucht, jaloezie, ijdelheid, wreedheid. Dat zijn volgens schrijfster Jessie Burton de kenmerken van de Amsterdammers, die het in de zeventiende eeuw voor het zeggen hadden. Iedere concurrent minder, bood jou weer meer kansen, dus ieder argument was goed om een tegenstander uit de weg te krijgen.
Johannes is koopman en woont in een prachtig huis in de Gouden Bocht van de Herengracht. Hij trouwt op latere leeftijd met Petronella Oortman, een meisje van achttien, uit Assendelft: het platteland.
Zij leert zijn zuster Maren kennen en Cornelia, de dienstbode, die zich vrijpostig  gedraagt volgens de opvattingen die Nella daarover heeft. Ook is er Otto, een gekleurde man, een nieuw verschijnsel voor Nella.

Johannes geeft haar een prachtig poppenhuis cadeau. Het is nog leeg, maar als ze wat miniaturen bestelt om het huis aan te kleden, krijgt ze meer dan wat ze besteld heeft en de vreemde gebeurtenissen volgen elkaar op.

Het is aardig om te zien, hoe een niet-Nederlandse schrijfster de omstandigheden in de Gouden Eeuw beschrijft. Ze weet een goed beeld te schetsen van de stad en de bewoners. Toch is het me wat te eenvoudig. De personages zijn een beetje plat. De figuur van de miniaturenmaakster komt niet echt goed uit de verf. Dat is ook wel de bedoeling van de schrijfster, maar nu blijft het wel erg wazig.

Boek 26: Labyrinth

Schrijver: Kate Mosse
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. Orion, London

Kate Mosse kan schrijven. Ze kan heel goed een verhaal vertellen en heeft een geweldig oog voor detail. De eerste helft van het boek las ik daarom met plezier. Als de middeleeuwse kasteelkeuken werd beschreven hoorde je het gerinkel van de potten en pannen en je rook de geuren van het voedsel dat klaargemaakt werd. De omgeving werd ook zo goed beschreven, dat je alles voor je zag.
Het idee, om het verhaal van de gebeurtenissen in de dertiende eeuw te verbinden aan personen in de tegenwoordige tijd, leek me aanvankelijk erg goed. De levens van de middeleeuwse Alaïs en de hedendaagse Alice lopen parallel. Ook de mensen in hun omgeving hebben hun gelijke in de andere periode. Hun namen leken ook erg op elkaar: Alaïs-Alice, Guilhem-William, enz. Daar lag meteen het eerste probleem dat ik had met dit boek: ik kon de mensen niet meer uit elkaar houden. Dat werd ook veroorzaakt door de vele herhalingen die erin stonden: de gebeurtenissen werden uit twee standpunten beschreven, toen en nu. Bovendien droomde Alice ook nog zo het een en ander: al weer herhaling. Hoe verder ik kwam met lezen, hoe minder geconcentreerd ik was en hoe moeilijker ik alles kon volgen.
Bij de te verwachten ontknoping was mijn belangstelling zeer gedaald en ik was blij het boek te kunnen sluiten.

Boek 18: Negen levens

Schrijver: Robert Anker
Jaar van publicatie: 2005
Ondertitel: Een dorp als zelfportret
Uitg. Querido, Amsterdam

Alweer een boek, dat ik wilde uitlezen, om te zien wat er allemaal verder nog verteld zou worden, maar erg boeiend werd het niet.
De schrijver vertelt over zijn jeugd in het dorp Oostwoud. Het dorp dat ik ook goed ken en waar ik de beschreven mensen en situaties ook kende. Het is een opsomming van feiten en feitjes, of liever dat, wat Anker ervoer als feiten. Hoe gelukkig is hij, dat hij zich aan zo'n achterlijk dorp heeft ontworsteld. Hoe veel verder heeft hij zich ontwikkeld dan al die mensen, die hij nu beschrijft.
Wat een arrogantie spreekt er uit zijn verhaal. Akelig om te lezen.
Hij heeft zelfs de moed, om zijn ouders te beklagen: de stakkers hebben altijd maar in zo'n dorp gewoond. Zielig gewoon.
De schrijfstijl was hier en daar wel goed, maar te vaak herhaalt de schrijver zichzelf of begint aan een zin, die eindigt met zaken, die met dat begin niets te maken hebben.
Nee, een vervelend boek.

Boek 16: Nacht van het kwaad

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2012
Uitg, Unieboek?Het Spectrum
Oorspr. titel: Winter of the world

Tot mijn verbazing had ik dit boek nog niet beschreven. Het is het tweede deel van de Century trilogie en ik las het grootste deel ervan in de caravan, tijdens ons verblijf in Callantsoog.

Ongelofelijk dat een boek, waar je de afloop van kent, zo spannend kan zijn, dat je de bladzijden blijft omslaan. Ook al zijn dat er zoveel als bij de boeken uit deze serie.
Hierin wordt de tweede wereldoorlog en de periode er vlak voor en na behandeld. De families uit het eerste deel worden verder gevolgd en aan de hand van hun belevenissen komen alle gruwelijkheden van die periode voorbij.
Door het verhaal van de geschiedenis te verbinden aan de geschiedenis van deze bekende personages, komen de gebeurtenissen heel duidelijk binnen, ook al wist je nog zo veel van de gebeurtenissen in deze periode.
Follett is een geweldig verteller. 

Boek 15: Edge of Eternity

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Penguin Group New York

Het derde deel van de Century trilogie was erg dik (1007 blz) en het kostte ook wel wat tijd om het uit te krijgen. Het verhaal besloeg een tijdperk, dat ik min of meer bewust heb meegemaakt: de tijd waarin ik afstudeerde, ging werken, trouwen, kinderen kreeg en dus van de toestanden in de wereld het een en ander miste.
Toch voelde het, of Follett met reuzenstappen door de geschiedenis heen ging. De Amerikaanse presidenten en presidentskandidaten volgden elkaar met een enorme gang op, politieke achtergronden, die voor een niet-Amerikaan niet altijd bekend waren, werden nauwelijks voldoende beschreven. Maar ja: er waren ook maar ruim duizend bladzijden.
De bekende 'grote gebeurtenissen' die niemand in die tijd kon missen kwamen voorbij, zoals de moorden op de Kennedy's en op Martin Luther King. De Cuba-crisis, rassenscheiding in de VS, de bouw en val van de Muur in Berlijn, verschillende machthebbers in Rusland en het verdeelde Duitsland.
De uit de vorige delen bekende families speelden weer een hoofdrol en natuurlijk bekleedden zij of een van hun nazaten altijd posities, die hen tot intimi van de machthebbers maakt. Soms deed dat wat gekunsteld aan.
Dat is de reden van 'maar' vier sterren. Toch heb ik met veel plezier ook dit deel gelezen en toen het uit was had ik moeite om aan een ander boek te beginnen. Deze serie had me zoveel tijd beziggehouden.

Boek 14: Val der titanen

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Van Holkema & Warendorf
Vert. Joost van der Meer en Bill Oostendorp
Oorspr. titel: Fall of Giants
Deel 1 van de Century trilogie

Oorlogsboeken lees ik normaal liever niet. Toch krijgt dit boek van bijna 1000 bladzijden vijf sterren: ik kon het maar moeilijk wegleggen.
Het is het eerste deel van de trilogie over de twintigste eeuw en beschrijft de jaren net voor, tijdens en net na de eerste wereldoorlog. Hoofdpersonen zijn een aristocratische familie in Engeland (Fitz), een mijnwerkersfamilie in Wales, (Ethel en Billy), twee jongens in Rusland (Grigory en Lev), een familie in Duitsland (Walter) en een in de VS (Gus)
De levens van deze personen en hun verwanten kruisen elkaar voortdurend en zo wordt een beeld geschetst van het leven in diverse kringen en landen tijden de eerste drie decennia van de twintigste eeuw.
Geen opwekkende lectuur, wel meeslepend.
Deze man kan een verhaal vertellen!

Boek 6: Terug naar Wharton Park

Schrijver: Lucinda Riley
Jaar van publicatie: 2011
Uitg. De kern, Utrecht
Vert. Ans van der Graaff
Oorspr. titel: Hothouse Flower (Penguin Books, London, 2011)

Het boek was te dik om het in een adem uit te lezen, maar ik bleef wel de bladzijden omslaan, in een steeds hoger tempo. Het verhaal boeide me vanaf het begin. De wisselingen in omgeving, van het Engelse platteland naar de Franse zuidkust en naar Bangkok en Thailand, maakten, dat het bleef boeien, de wisselingen in tijd, van de tegenwoordige tijd naar het verleden, met name de tweede wereldoorlog, zowel in Engeland als in Azië, en de manier waarop de verschillende verhalen werden verteld eveneens.
De hoofdpersonen werden zo goed beschreven, dat ze gingen leven.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen. Kritiekpunt is misschien het begin, waarin nogal geheimzinnig wordt gedaan over wat er nu precies met Julia en haar gezin is gebeurd. Het zal bedoeld zijn om de spanning op te voeren, maar dat was een onderdeel, dat ik minder geslaagd vond.

Boek 5: One summer: America 1927

Schrijver: Bill Bryson
Jaar van publicatie: 1 augustus 2013
Uitg. Doubleday

Het was al lang geleden dat ik het vorige boek van Bryson las, maar opnieuw smulde ik van zijn manier van vertellen.
In de zomer van 1927 gebeurden er veel belangrijke dingen. Onwillekeurig vergelijk je tijdens het lezen die tijd met de tegenwoordige. We denken zo vaak, dat er meer veranderingen in onze tijd zijn geweest, dan ooit eerder. Als je Bryson leest, merk je, dat ook in de vorige eeuw heel veel nieuwe uitvindingen werden gedaan en dat moedige mensen maakten, dat het aanzien van de wereld veranderde. De eerste transatlantische vlucht kostte veel piloten het leven, voordat Lindbergh erin slaagde naar Parijs te vliegen vanuit Amerika.
Radio en televisie waren nieuw. Stomme film werd vervangen door films met geluid.

Op politiek gebied was er de dreigende crisis en wereldoorlog II.
Rassenhaat en -scheiding waren nog volop aanwezig. Angst voor de 'ander' leefde volop, de KKK bloeide. Ook daarom zouden velen in onze tijd dit boek moeten lezen.

De humor maakt, dat de veelheid aan feiten en anecdotes gelezen worden als een spannende thriller.