Boek 79: Liefdeskunsten

Schrijver: Sarah Allen
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. De Boekerij, Amsterdam
Oorspr. titel: Garden spells (Bantam Books, New York, 2007)
Vert. Karin E.Pijl

Dit was even een heerlijk boek om tussendoor en met kerst, te lezen. Een beetje chicklit, een beetje feelgood, kortom: het las lekker weg, dit verhaal over de familie Waverley. Zij wonen al generaties lang in het slaperige plaatsje Bascom, in een groot huis met een ommuurde tuin, waarin vreemd genoeg altijd van alles in bloei staat. Claire Waverley zorgt er dan ook met groot enthousiasme voor.
De bloemen die in de tuin groeien gebruikt ze voor haar culinaire producten: ze maakt allerlei zaken klaar, waarin bloemen verwerkt zijn. Iedere bloem heeft zijn uitwerking op de stemming van de consument.
Hoewel mensen graag gebruik maken van haar cateringbedrijfje, worden de Waverleys toch als een beetje bijzonder beschouwd.
Claire zelf, met har tuin en haar recepten, haar zus Sydney, die na jaren afwezigheid plotseling weer terug is, nu met een dochtertje. En dan is er nog Evanelle, die iedereen altijd vreemde cadeautjes moet geven, waarvan de ontvanger niet weet, wat hij ermee moet doen, maar die hij of zij plotseling nodig blijkt te hebben.
De appelboom in de tuin vertoont ook vreemde trekjes: hij gooit appels naar mensen en als je die opeet, weet je, wat de belangrijkste gebeurtenis in je leven zal zijn. De zusters begraven de appels, want zij willen het niet vooraf al weten. Toch hadden ze dat hapje misschien toch moeten nemen...

Boek 45: De Franse tuinman

Schrijfster: Santa Montefiore
Uitg. De Boekerij, Amsterdam, 2008
Oorspronkleijke titel: The French gardener
Uitg. Hodder & Stoughton, Londen, 2008
Vertaling: Erica van Rijsewijk

Na alle Scandinavische boeken wilde ik nu wel weer eens wat anders. Omdat dit boek goede recensies kreeg, heb ik het meegenomen uit de bibliotheek.

Het is het verhaal van een Londense dame, die met haar man en kinderen verhuist naar het platteland in Dorset, Engeland. Zij betrekt daar een landhuis met een reusachtige tuin. Dat was ooit een van de mooiste tuinen van Engeland, volgens mensen uit de buurt, die daar verstand van dachten te hebben. Nadat het huis leeg had gestaan, was de tuin echter danig verwaarloosd. Miranda, de hoofdpersoon, is journaliste en brengt haar dagen door achter de computer, haar man is op werkdagen in de City van Londen en komt alleen thuis in de weekeinden. Zoontje Gus is bezig een probleemkind te worden: hij loopt weg van school, bijt andere kinderen, pest dieren, enz.

Dan komt de Fransman Jean-Paul de tuin helpen opknappen. Hij mag wonen in het huisje op het landgoed. Daarvoor moet het eerst opgeknapt worden. Miranda vindt er een aantekeningenboekje van de vorige bewoonster. Zij had de tuin ooit aangelegd.
De parallellen tussen oorspronkelijke familie en huidige bewoners worden steeds groter: Ook Ava was veel alleen, ook zij kreeg hulp van een Fransman.
Miranda wordt steeds meer aangetrokken door de Fransman en de tuin.

Tot zover de korte inhoud.
Het boek was niet onaardig, maar kon me toch niet boeien. Het hing van stereotypen aan elkaar: In Londen leven de mensen een leeg bestaan, kinderen groeien er op tot hooligans en onhandelbare jeugd, echtparen kunnen elkaar niet vertrouwen, evenmin als vriend(inn)en. Op het platteland is dat allemaal veel beter: de kinderen kunnen opeens spelen, iedereen gaat leuk met elkaar om en alle problemen raken de wereld uit. Eind goed, al goed. Nou ja.

Daar komt dan de vertaling nog bij (maar misschien was de oorspronkelijke versie wel even erg), waarbij ik me vooral stoorde aan het feit, dat iedereen 'beende' in plaats van liep.

Een boek in de categorie 'gaat wel'.