Boek 69: The tree of hands

Schrijver: Ruth Rendell

Jaar van publicatie: 1984

Uitg. Hutchinson, London

268 blz

Het boek stond al heel lang op mijn plank, maar de afbeelding op de kaft was zo griezelig, dat ik er maar niet toe kon komen het te lezen. Ooit las ik veel boeken van Ruth Rendell en kon ze bijna altijd zeer waarderen.
Ook dit boek las ik weer achter elkaar uit en wenste, dat ik het toch eerder opgepakt had. De afbeelding had wel degelijk een functie in het verhaal: kinderen in een ziekenhuis of opvangcentrum tekenden dergelijk bomen van handen. Weliswaar niet met zo'n skelet ertussen, maar ze versierden de bomen met omtrekken van hun eigen handen, kleurden ze in en versierden ze.
Het verhaal wisselt voortdurend van perspectief: de jonge vrouw Benet, bestsellerauteur, krijgt haar in Spanje wonende moeder Mopsa op bezoek. Moeder is niet al te stabiel: in het verleden sloot ze Benet op in een kamer en bedreigde haar met een mes. Ook op andere manieren vertoonde ze gestoord gedrag. Benet wilde haar eigenlijk niet meer zien, maar ze komt nu uit haar woonplaats in Spanje om een kliniek te bezoeken.
Benet's zoontje is ziek. Hij moet naar het ziekenhuis, wat Mopsa matig kan waarderen: ze heeft zelf alle aandacht nodig.
Carol woont samen met Barry, haar veel jongere vriend. Carol heeft twee kinderen, die door de kinderbescherming bij haar zijn weggehaald, maar ze heeft nog wel de zorg over haar zoontje Jason.
Die zorg komt overigens vooral neer op de schouders van Barry.
Dan verdwijnt Jason.
Spannend verhaal, maar het eind vond ik wat minder geloofwaardig.

Boek 10: Tigerlily's orchids

Schrijver: Ruth Rendell
Jaar van publicatie: 2011
Uitg. Arrow Books, Londen

Een gebouw in Londen, waarin zes flats worden bewoond door een verscheidenheid aan mensen.
Een van hen, Stuart Font, nodigt de andere bewoners uit voor een housewarming feestje. Ook een paar buren van de overkant nodigt hij uit. De meesten van de genodigden kennen elkaar nauwelijks.
In Lichfield House, het flatgebouw wonen:
Flat 1: Stuart zelf
Flat 2: Ms Rose Preston-Jones
Flat 3: Marius Potter (Rose en Marius hebben elkaar vroeger eens ontmoet)
Flat 4: Dr en Mevrouw Constantine (Michael en Katie) (Dr Michael schrijft slechte artikelen in een krant)
Flat 5: Drie studentes, Noor, Molly en Sophie
Flat 6: Olwen Curtis, de vrouw die zich dood wil drinken.

Aan de overkant woont de weduwnaar Duncan, die al zijn buren in de gaten houdt en verhalen over hen bedenkt. Hij heeft een heel warme woning.
Naast hem woont een raadselachtige oosterse familie, een oudere man, een jongen en twee meisjes. Een van hen wordt door Duncan Tigerlily genoemd.

Dan is er  nog het beheerdersechtpaar Walter Scurlock en Richenda.

De levens van al deze personen raken op een ingrijpende manier met elkaar verweven in een raadselachtig verhaal, waarin de spanning zodanig wordt opgebouwd, dat je blijft lezen, hoewel de clou wat voor de hand ligt.

Boek 36: Grasshopper

Schrijver: Barbara Vine (pseudoniem van Ruth Rendell)
Jaar van publicatie: 2001
Uitg. Penguin Books
Oorspr. uitgave: Viking 2000

De thrillers van Ruth Rendell kan ik meestal wel waarderen. Als Barbara Vine schrijft ze wat meer psychologisch getinte thrillers.
Misschien komt het door die insteek, maar ik vond hier echt helemaal niets aan. Zo saai!
Pas na bladzijde 250 (van de 535) gebeurde er wat, het verhaal was bovendien weinig geloofwaardig. Een aantal jonge mensen, dropouts, wonen min of meer samen op de bovenverdieping van een Londense woning. Silver, de zoon van de eigenaren van deze woning, huurt deze flat van zijn ouders, die meestal elders verblijven en zich duidelijk niet interesseren voor wat er in hun huis gebeurt. Ze zwerven over de daken van Londen en zien daar van alles. Op zekere avond ook het ondergedoken echtpaar, dat het nieuws al enkele dagen beheerst, omdat ze hun pleegkind hebben ontvoerd. Ze willen hem adopteren, maar krijgen daar geen toestemming voor.
Dan komen Silver en zijn vriendin Clodagh hen te hulp.

Boek 31: A Sight For Sore Eyes

Schrijver: Ruth Rendell
Jaar van publicatie: 1999 (Oorspr. uitg. 1998)
Uitg. Arrow, Londen

Op de cover staat, dat het niet verstandig is, deze thriller te lezen als je alleen thuis bent. Zo erg vond ik het nu ook weer niet, maar het is toch nogal griezelig om te lezen, hoe vreemd de gedachten van een mens kunnen zijn. En de daden die daaruit volgen.

Teddy Brex en Francine Hill zijn allebei verwaarloosde kinderen. Niet dat ze te weinig te eten kregen, maar in het geval van Teddy was er geen enkele aandacht of opvoeding voor hem, Francine kreeg teveel aandacht. Haar moeder wordt in het begin van het boek vermoord, haar vader hertrouwt met de psychotherapeute, die Francine behandelt. Zij raakt bezeten van de gedachte, dat ze Francine moet beschermen en doet dat wat overenthousiast: Francine mag niet uit haar oog verdwijnen.

Als Teddy en Francine elkaar ontmoeten.  voelen ze zich tot elkaar aangetrokken. Teddy vindt Francine zo mooi, dat hij haar, net als andere mooie dingen, waarvan hij bezeten is, wil bezitten. Als er hindernissen op het pad naar haar toe opdoemen, ruimt hij die achteloos uit de weg.
Helemaal goed loopt dat voor hem niet af...