Boek 46: Jachtveld

Schrijver: Lee Child
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Luitingh
Vert. Bob Snojink
Oorspr. titel: Killing Floor (Bantam Press, 1997)

Tot nu toe liet ik de boeken van Lee Child links liggen. Ik vreesde, dat ze te veel 'mannenboeken' zouden zijn, met veel geweld, agressie, machogedrag, snelle auto's en seksistische grappen.
Jachtveld voldeed wel een beetje aan die verwachting, maar het viel me mee. Jack Reacher wist me in zijn ban te krijgen, hoezeer hij het ook met zichzelf getroffen heeft. Natuurlijk wint hij ieder gevecht: hij heeft immers een opleiding in vechten gehad? (Alsof zijn tegenstanders niet geoefend zouden hebben)
Natuurlijk hoeft hij maar een paar tellen na te denken voor hij precies weet wat hij moet doen of hoe een raadsel moet worden opgelost.
Natuurlijk vallen de vrouwen voor hem als rijpe appelen.
Natuurlijk is hij lelieblank en zijn zijn tegenstanders pikzwart.
Maar het verhaal is goed geschreven en het verhaal blijft boeien tot het einde. Er zijn wat wendingen in het verhaal, die je toch even versteld laten staan. Andere zie je daarentegen op afstand aankomen, maar ach.
Misschien lees ik het tweede deel toch ook nog.

Boek 37: Persuader

Schrijver: Lee Child
Jaar van publicatie: 2003
Uitg. Bantam Books, Londen

Van diverse kanten hoorde ik, dat Lee Child mooie, spannende boeken schrijft, dus dat wilde ik wel eens proberen.
Dit was inderdaad spannend. De ruim 540 bladzijden waren snel achter elkaar omgeslagen en de afgelopen nacht wilde ik het zelfs eerst uitlezen, voor ik ging slapen. Dat gebeurt me maar zelden. Toch is er ook wat kritiek: het eind duurt wat erg lang en het geweld zou wel wat minder mogen. Bovendien is Jack Reacher, de hoofdpersoon van de serie van Lee Child, wel erg onoverwinnelijk. Af en toe een beetje ongeloofwaardig.

Reacher is zonder werk. Hij was ooit bij de militaire politie. Daar was een arrestatie verkeerd gegaan, een van zijn agenten was vermoord. Nu komt hij de dader hiervan op een trottoir in Boston tegen. Hij dacht, dat hij de man jaren geleden had gedood. Dat blijkt in dit boek niet zo te zijn.

Als Reacher in contact komt met een groep agenten, die een organisatie van waarschijnlijk drugssmokkelaars op willen rollen, en waarbij ook Francis Xavier Quinn betrokken moet zijn, is hij zeer gemotiveerd om te helpen. De rest van het team is meer gebrand op het terugvinden van een van hun eigen mensen, die undercover  in de bende was en nu verdwenen lijkt te zijn.

Er volgt een spannend relaas over de avonturen van Reacher, waarbij de rest van het team voornamelijk in een motelkamer zit af te wachten. Maar ach, dan lost reacher alles toch gewoon zelf op?