Boek 45: De vrouwen van Cavendon Hill

Schrijfster: Barbara Taylor bradford
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. HarperCollins
Vert. Monique de Vré
Oorspr. titel: The Cavendon Women
***
462 blz.

Het eerste deel van deze serie vond ik wat teleurstellend en dat geldt ook voor deel twee. Vooral ook omdat de vertaling niet helemaal naar mijn smaak was en de uitvoering van deze Nederlandstalige uitgave was beneden de maat. Laatste letters van woorden waren weggevallen en soms zelfs hele woorden. Andere woorden werden herhaald op plaatsen waar ze niets te zoeken hadden. Er werd waarschijnlijk gedrukt met een niet helemaal schone drukpers, want een groot aantal bladzijden was ‘versierd’ met een verticaal zwart streepje, ergens midden in een woord. Dit alles (en nog zo het een en ander) stoorde me zeer en leidde me af bij het lezen.
Het verhaal was best aardig, maar de schrijfster wilde alles zo gedetailleerd vertellen, dat ze vaak verviel in herhalingen en ze liet mensen met elkaar praten op een manier, die in het werkelijke leven gesprekspartners op zijn minst een opgetrokken wenkbrauw ontlokt zou hebben.
Het verhaal speelt zich af in de jaren twintig van de twintigste eeuw, vlak voor de beurskrach. Het onderhoud van Cavendon Hall vergt veel geld. De vrouwen van de families Ingham en Swann zorgen voor inkomsten. Zoiets zou een aantal jaren ervoor ondenkbaar zijn geweest.

Boek 44: Het geheim van de Pilgrimfathers

Schrijver: Jeroen Windmeijer
Jaar van publicatie: 2018
Uitg. HarperCollins Holland
BC
****
496 blz

Met plezier heb ik dit verhaal gelezen. Het was interessant, goed geschreven, de personages kwamen tot leven en je voelde je betrokken bij hun belevenissen. Het was spannend: als lezer wilde je dat geheim toch wel graag kennen. De stad Leiden speelt een grote rol. Wat is er nu waar gebeurd en wat niet? 
Feit is, dat een groep Engelsen, op de vlucht voor koning James, die andersdenkenden vervolgde, zich in Nederland vestigde. Ze waren aangetrokken door de hier heersende godsdienstvrijheid. Ze vestigden zich eerst in Amsterdam, maar vertrokken later naar Leiden. Vandaar vertrok een vrij grote groep via Engeland naar Amerika. Waarom vertrokken zij?
In de tegenwoordige tijd wordt de voorzitter van de vrijmetselaarsloge vermoord aangetroffen. Kort daarna drijft een onbekende jongeling in een gracht. Ook vermoord. Welk verband, voor zover dat er is, bestaat tussen de mogelijke onmin tussen blijvers en vertrekkers in het 17e eeuwse Leiden en deze ‘moderne’ moorden?

Boek 36: De erfenis van Mozart

Schrijver: Femke Roosbol
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Ambo/Anthos
411 blz

Constanze Mozart was nooit door iedereen geliefd. Ze groeide op als Constanze Weber, derde dochter (van vier) in een muzikale familie. Vader Weber had graag zelf opgetreden als musicus, maar speelde alleen nog in een orkest en gaf les. Vooral aan zijn oudste dochters. Voor de laatste twee was geen geld meer. Constanze is het huissloofje: voor haar moeder moet ze al het huishoudelijke werk doen. Ze staat, vooral in het eerste deel van het boek, urenlang te koken, te bakken en te braden. Ze kan ook goed zingen en pianospelen, maar de tijd om te oefenen ontbreekt vaak. Om geld te verdienen neemt de familie jonge musici in huis. Een daarvan is de jonge Mozart, die op de vlucht is voor zijn vader, die als een tiran voorschrijft, wat Mozart moet doen. Hij geeft de dochters Weber les en wordt verliefd op de oudste, Louise. Constanze is verliefd op hem, maar ze is pas zestien en staat zo vaak in de keuken, dat ze te weinig opvalt.
Als Louise Mozart heeft afgewezen vertrekt hij, maar een paar jaar later komt hij weer terug naar de Webers. Hij trouwt met Constanze, ondanks de tegenwerking van zijn vader en zuster. Met veel passie componeert Mozart, maar de verdiensten verdwijnen snel. Hij probeert zelfstandig te werken, wat nieuw is: iedere componist had een beschermheer nodig, die hem betaalde voor zijn diensten.
Louise is op de achtergrond nog steeds een stoorzender voor Constanze: ze is bang, dat zijn liefde voor haar zus niet over is.
Dan wordt Mozart ziek en sterft. Constanze is ziek van verdriet. Maar dan bedenkt ze, dat ze het werk van haar man moet laten horen aan de wereld. Samen met Louise geeft ze concerten, ze bezoekt uitgeverijen van muziek, en verdient zo haar brood met het werk van haar man.

Het leven in die tijd moet zwaar geweest zijn. Constanze kreeg veel kinderen, maar twee van hen bleven in leven. Hen moest ze achterlaten bij een muziekleraar in Praag, om zelf geld te kunnen verdienen.

Het boek is heel prettig leesbaar. Je voelt mee met de hoofdpersoon. Er moet enorm veel research voorafgegaan zijn aan het schrijven ervan, maar dat heeft zeker veel opgeleverd. Interessant om te lezen over de mensen en de wereld van die tijd.

Ik las dit boek als e-boek zowel als papieren boek. Als ik in bed lees, geef ik de voorkeur aan de e- reader, andere keren heb ik liever een papieren boek in mijn handen. Bookchoice bood dit boek in september 2017 aan. Meestal ben ik over de e-book versie erg tevreden, maar dit keer was er duidelijk iets mis gegaan: hoofdstuk 48 kwam plotseling voor 47, zodat Constanze eerst op reis ging en toen pas ging inpakken. Niet helemaal logisch. Beetje irritant ook.

Boek 18: Roeien naar de Volewijck

Schrijver: Suzanne Wouda

Jaar van publicatie: 2016

Uitg. Ambo/Anthos, Amsterdam
304 blz.

Flora en Mare ontmoeten elkaar in het Burgerweeshuis in Amsterdam. Flora komt uit een welgestelde familie, maar na het overlijden van haar ouders dalen de hebberige familieleden neer op de bezittingen en Flora mag het weeshuis in. Mare komt uit een arm gezin. Ze heeft een paar broertjes en een zusje, haar vader werkt in een zeepziederij, waar hij, door ruimtegebrek thuis, de nacht doorbrengt, na de geboorte van een tweeling, waarvan een baby, een meisje, niet overleeft. Bij een brand in de zeepziederij komt hij om, ondanks het gebruik van een van de eerste brandblusapparaten. Moeder is niet in staat veel te doen na de moeizame geboorte. Het werk komt neer op de schouders van Mare. Na een traumatische gebeurtenis wordt moeder opgenomen in het dolhuis en Mare in het weeshuis.
De meisjes hebben het moeilijk in het weeshuis, maar samen slaan ze zich er door heen.
Totdat de tante van Flora haar komt ophalen. Ze moet mee naar diens woonplaats, Haarlem, waar een rijke man voor haar gezocht zal worden. Mogelijkheden om contact met elkaar te hebben is er niet. Slechts een briefje van Flora bereikt Mare, maar daar staat zo weinig in, dat ze geen moeite meer doet. Zelf is ze weggelopen uit het weeshuis.
Dan ontvangt ze een briefje van Flora waarin ze meldt, dat ze gestorven zal zijn als Mare deze brief krijgt. Ze roept haar hulp in.

Dit was een mooie, goedgeschreven historische roman, over Amsterdam in het eind van de 17e eeuw. De omgeving is bekend en je ziet die nu bevolkt worden door mensen uit die tijd. Boeiend beschreven en goed ingeleefd. Niet meteen om blij van te worden.
Volewijck was de plaats waar veronderstelde criminelen werden opgehangen, vaak nadat ze eerst in het centrum van de stad waren gewurgd. Ze bleven daar hangen, tot het touw waaraan ze hingen brak onder invloed van het weer. Hun lichaam viel in een put. Daarop groeide dan de kool waar de baby's uit kwamen. Zo bracht schuld onschuld voort. Naast vriendschap is ook dit een van de thema's van dit boek.

Boek 6: The Illusionists

Schrijver: Rosie Thomas
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. HarperCollinsPublishers
472 blz.

Om te beginnen: het boek zag er in werkelijkheid een stuk minder fris uit. De afbeelding op de kaft was veel grijziger. Het aantal bladzijden in mijn editie was 472, dus ook dat klopt niet met mijn gekozen editie hier. Die kon ik, ondanks de vele verschillende edities niet vinden. Dit kwam er het dichtste bij.
Die kaft maakt wel, dat ik met enige schroom begon te lezen: zou het echt wel de moeite waard zijn. Gelukkig bleek dat het geval.
Londen, eind negentiende eeuw. Devil Wix - niet zijn eigen, maar een aangenomen naam, is een showman in hart en nieren. Hij wil graag zijn eigen theatergezelschap vinden en liefst ook een eigen theater bezitten. Hij betrapt de dwerg Carlo Bolzoni als die zakken rolt in een volle pub. Het blijkt een vaardige en vingervlugge illusionist te zijn. Samen bedenken Devil en Carlo trucs, waarbij ze de hulp inroepen van de oude vriend van Devil, Jasper, die wassen beelden maakt en van de merkwaardige Zwitserse ingenieur, nazaat van een klokkenmakers familie, Heinrich.
Eliza ontmoet Devil bij het vervallen Palmyra theater. Ze sluit zich als enige vrouw aan bij het gezelschap. De vier mannen zijn allemaal verliefd op haar, maar onderling voeren ze een jaloerse strijd. Om de aandacht van Eliza, maar ook om de meeste aandacht van het publiek, het meeste succes.
Hierdoor ontstaat een spanning, waardoor je de bladzijden blijft omslaan, hoeveel het er ook mogen zijn.
Intussen worden ook allerlei toestanden in de Engelse hoofdstad beschreven. De armelijke omstandigheden, de opleiding tot kunstenaar/schilder = voor de rijken tot kunstschilder, voor de minder bedeelden tot ontwerper van reclamemateriaal - , de manieren om van reclame gebruik te maken voor het theater - gratis optreden, dat deed je toch niet? - het jubileum van Victoria, waar wel degelijk reclame werd gemaakt, werkende vrouwen konden eigenlijk ook al niet.
Een boeiende periode, tot een prima leesbaar geheel gesmeed door Rosie Thomas.

Boek 5: Das Marzipanmädchen

Schrijver: Lena Johannson
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Knaur Taschenbuch Verlag
443 blz

Er zijn televisieprogramma's, die hele afleveringen kunnen wijden aan zogenaamde 'guilty pleasures'. Wat daar nu toch precies zo guilty aan is, begrijp ik niet. Is het zo, dat als iemand ergens plezier aan beleeft, dat dat dan meteen een schuldig gevoel moet opleveren? Zijn het zaken, die eigenlijk niet verdienen, dat er aandacht aan besteed wordt? Wordt er een beetje op neergekeken als zou het tijdverspilling zijn? En wie bepaalt dat dan? Begeef je je op gebieden, die niet modieus genoeg zijn?
Kortom: je doet iets, wat de grote massa niet doet.
Voor mij maakt dat 'guilty pleasures' tot een geuzennaam.

Een van de dingen, die er voor mij toe behoren is het lezen van Duitse historische romans. Daaran zijn er veel geschreven, vaak over een persoon uit een bepaalde tijd, met een bepaald beroep. Vaak is er grondig onderzoek verricht naar de tijd, waarin het boek zich afspeelt.
Jaren geleden, ik zat nog op school, gingen we voor een uitwisseling naar Hamburg. Daar bewaar ik heel plezierige herinneringen aan. Een van de andere plaatsen die we bezochten was Lübeck, een oude Hanzestad, met veel bezienswaardige gebouwen. Vlakbij, aan de Oostzeekust lag Travemünde. Vooral de steile kust met de vele zwaluwennesten staat nog steeds op mijn netvlies.

Toen in de bibliotheek Das Marzipanmädchen stond, nam ik het dus zonder aarzelen mee.

Marie is de dochter van een marsepeinbakker. Zijn oudste zoon is verdronken in de Oostzee, zijn tweede zoon is overleden nadat hij op de terugtocht van een reis naar de tsaar in Rusland, ziek werd van het eten van bedorven vlees aan boord van het schip waarop hij reisde. Marie is de enige, die de zaak kan overnemen. Ze wilde eigenlijk balletdanseres worden, maar geeft die wens op en gaat aan het werk.
Met veel gevoel voor detail en met evenveel kennis van zaken worden de omstandigheden in Lübeck aan het eind van de negentiende eeuw beschreven. Vrouwen deden toen geen zaken, ze hadden geen stemrecht, ze waren alleen geschikt om snel een man te vinden, te trouwen en kinderen te krijgen. Marie voelde daar niet voor. Ze bezocht de tsaar, leverde hem haar marsepein in de vertrouwde kwaliteit, leverde ook aan de Duitse Keizer. Aan boord van het schip, waarmee ze van en naar Rusland voer ontmoette ze twee mannen, die allebei verliefd op haar werden. De ene was een beetje saai, voor de andere viel Marie ook zelf.
Het liefdesverhaal in het boek is niet het voornaamste voor mij. Wel de beschrijving van de ontwikkeling tijdens de industrialisatie: de slechte omstandigheden, waarin arbeiders hun werk moesten doen, hun slechte woonvoorzieningen. Marie trok zich die ook zeer aan (en deed er wat aan)

Een goed verhaal over een sterke vrouw

Boek 55: Lyssa

Schrijver: Tom Hofland
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Em. Querido's Uitgeverij, Amsterdam

Mooie prestatie van een debuterende schrijver. Het boek ademt de sfeer van de boeken van grote Russische schrijvers. De ik-figuur is een jonge man, die in dienst moet, maar liever journalist zou zijn. Hij heeft zomerverlof en gaat daarom terug naar de plaats waar hij een opleiding tot journalist volgde en hoopte bij de plaatselijke krant werk te vinden. Hij mag in zijn vakantie artikelen schrijven en het werk van andere beginnende schrijvers redigeren.
Bij het verlaten van de trein ontmoet hij een mooie vrouw. Hij raakt met haar in gesprek en wordt verliefd op haar, zonder dat eerst zelf te merken. Zij blijkt de vrouw te zijn van de directeur van de krant, waar hij wil werken. De man is onbekend, maar heeft een slechte naam. Hij zou een bruut en een mensenhater zijn, die bij duels al velen heeft gedood.
Gaspar, de hoofdpersoon,  en zijn vriend ontmoeten hem bij toeval en na allerlei ongelukkige toevalligheden raken ze bevriend. Gaspar wordt zelfs uitgenodigd op het landgoed van Victor en zijn vrouw, de mooie Lyssa. Ook Aleksei woont daar, de man, die het renpaard van Victor berijdt op de race, die jaarlijks in hun woonplaats Mestopes wordt gehouden.
Door de gevoelens die Gaspar koestert voor Lyssa is de spanning om te snijden. Maar naast zijn liefde koestert hij ook zijn vriendschap met Victor en Aleksei.
Heen en weer getrokken door tegenstrijdige emoties verloopt de tijd. De emoties doen Russisch aan: groot en meeslepend. Het beschreven landschap en landgoed lijken bekend uit vorige Russische boeken. De tegenstelling tussen de boeren en de rijke bevolking is groot. De keizer heeft nog altijd veel macht, maar er begint wat verzet te ontstaan.
Het eind van het boek vond ik wat minder. Het kwam een beetje te afgeraffeld over en de oplossingen bevielen me ook niet zo.
Toch benieuwd naar een volgend werk van Tom Hofland.

Boek 17: De vroedvrouw van Sint-Petersburg

Schrijver: Linda Chjaikin
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Kok, Kampen
Vert. Lia van Aken
Oorspr. titel: The midwife of St. Petersburg (Colorado Springs, WaterbrookPress, 2007)

Heel veel Russische geschiedenis, heel veel Russische namen, heel laag tempo: het was niet eenvoudig om in het verhaal te komen en de eerste helft was even doorzetten. In de tweede helft ging het tempo wat omhoog, de namen kwamen bekend voor en er kwam zowaar enige spanning in.
Karina is een jong meisje, dat als kind al met haar moeder meeging, die als vroedvrouw werkt in het dorp waar ze wonen. Haar stiefvader beheert een landgoed in de buurt van Kiev, haar broer Sergej heeft zich aangesloten bij de bolsjewieken. De eerste wereldoorlog dreigt er aan te komen.
Het leven is onzeker: iedereen wordt bespioneerd. De tsarina is onder de invloed van Raspoetin en ook andere adellijke dames laten zich door deze dronken boer, zoals anderen hem zien, volkomen inpakken.
Kolonel Aleksandr Kronstadt is zo goed als verloofd met het nichtje van Karina, Tatjana, de verwende dochter van generaal Roskov, die hem net bevorderd heeft tot kolonel. Het is een gearrangeerde verloving, want veel voelen ze niet voor elkaar.
Karina heeft maar één wens: ze wil haar moeder opvolgen als vroedvrouw en daarvoor moet ze toegelaten worden tot Keizerlijke Academie voor Geneeskunst. Telkens weer krijgt ze een afwijzend antwoord op haar aanvraag voor inschrijving, waarschijnlijk mede vanwege haar joodse afkomst. De jodenhaat groeit steeds meer en vormt een bedreiging voor de familie van Karina.
De activiteiten van broer Sergej brengen de hele familie in groot gevaar. Ze raken hun landgoed kwijt en vluchten naar Sint Petersburg. Maar of ze daarmee ver genoeg zijn?

Boek13: Het victoriaanse huis

Schrijver: John Boyne
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Boekerij, Amsterdam
Vert.: Mechteld Jansen
Oorspr. titel: This house is haunted (Transworld, London, 2013)

Het dertiende boek dat ik deze maand las voor de Challenge was een spookroman. Hoe toepasselijk.
Dat is ook gelijk het meest positieve dat ik hierover kan schrijven.
Zeker: John Boyne kan schrijven. De twee andere boeken die ik eerde van hem las, behoren tot mijn favorieten. Ook nu schrijft hij over kinderen, hun gevoelens en over hun verzorgers. Vooral de invloed die verzorgers op hen hebben.
Het spookgedeelte ging me echter te ver: geen moment geloofde ik er in. Het was dan misschien wel griezelig, maar zo ongeloofwaardig. Dus helaas: maar twee sterretjes op Goodreads en Hebban.

Boek 4: A Cruel Courtship

Schrijver: Candace Robb
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. Arrow Books (Random House)
First published by William Heinemann
Deel 3 in Margaret Kerr serie

In dit derde deel van de serie over Margaret Kerr vertrekt ze uit Perth naar Stirling. Ze reist met haar vriendin Ada, die in die stad een huis heeft. Ze zal doorgaan voor het nichtje van Ada. Doel van haar verblijf in Stirling is uitzoeken, waarom een van de spionnen van James en zijn mannen geen berichten meer doorgeeft.
Als ze in Stirling aankomen blijken ze midden in de strijd beland te zijn. Intriges, moord, spionnage, maar ook jaloezie leiden tot moord en doodslag.
Margaret probeert alle geheimen te ontraadselen. Tot haar ontsteltenis merkt ze, dat ze de helderziendheid van haar moeder heeft geërfd. Hoe moet ze daarmee omgaan?
Dat wordt vast een thema in een volgend boek in deze serie.

Candace Robb beschrijft historische situaties met veel gevoel voor detail. Aan het eind geeft ze bovendien meer uitleg over de politieke situatie in Schotland en over de plaatsen zoals die er nu uitzien.

Boek 55: The Fire in the Flint

Schrijver: Candace Robb
Jaar van publicatie; 2003
Uitg. Arrow
Deel 2 Margaret Kerr serie

Margaret Kerr is nu in haar oude woonplaats Perth. Ze heeft Edinburgh verlaten. Haar man Robert gaat met haar mee, maar ze vertrouwt hem niet. Evenmin als zijn 'bediende, die zich allesbehalve als een bediende gedraagt. Ze gaat ook nu weer spioneren, breekt sloten open en vindt allerlei dingen, die niet voor haar ogen bestemd zijn.
Haar vader duikt ook op in Perth, haar jongere broer, wil eigenlijk liever naar zijn oom, waar hij als secretaris op diens rederij wil gaan werken. Hij is in dienst bij het bedrijf van zijn vader en van Robert, de man van Elizabeth. Als hij er vandoor probeert te gaan, loopt dat bijna slecht af, maar hij wordt gered door Wallace, een van de troonpretendenten van Schotland en door James, een vriend van Margaret uit Edinburg.
De moeder van Margaret heeft nog steeds visioenen en voorspelt nu en dan de toekomst. Zij woont nog steeds in het klooster, ondanks herhaalde verzoeken van haar man om met hem mee te gaan naar Brugge.
Spionage, complotten en intriges - het komt allemaal voor in dit boek. Niemand vertrouwt iemand anders, meestal niet zonder reden.

Boek 50: De vrouwen van kasteel Deverill

Schrijver: Santa Montefiore
Jaar van publicatie: 2015
Uitg. Boekerij, Amsterdam
Vert. Erica Faberwee
Oorspr. titel: Into the flames (Simon and Schuster, London, 2015)

Lang geleden las ik een boek van Santa Montefiore en besloot toen, dat ik die ervaring niet wilde herhalen: ik kreeg het boek maar met moeite uit.
De vele lovende recensies die ik in de tijd daarna las, maakten me toch nieuwsgierig: zou ik me dan toch vergist hebben? In de bibliotheek kwam ik het nieuwste boek van de schrijfster tegen, en besloot het nog eens te proberen. En ik vond het mooi! Het verhaal over de vrouwen in het Ierse kasteel Deverill boeide me zodanig, dat ik bleef lezen, vaak langer dan gepland. De hoofdpersonen waren boeiend, de beschrijving van het Ierse landschap mooi, de roerige geschiedenis van Ierland en de Engelse bezetter, zoals ze dat zagen, boden inzicht in de moeilijke tijd van de eerste wereldoorlog en net daarna, toen de Ieren hun vrijheidsstrijd voerden. De verschillen tussen de arme Ierse bevolking en de rijke Engelse adel waren bijna tastbaar.
De vriendschap tussen de Engelse Kitty Deverill, uit de Engelse familie die het kasteel bezat en de Ierse Bridie, leek alles te kunnen overwinnen, net als de liefde die opbloeit tussen Kitty en de dorpsjongen Jack. De praktijken van leden van de katholieke kerk, die zich hevig met de opstand bemoeiden, maar die ook arme meisjes van hun ongewenste en ongeplande kinderen 'afhielp', al deze beelden waren schrijnend.
De beschrijving van de leeghoofdige, naar rijkdom en aanzien strevende Engelsen was op zijn minst niet lovend.
De schrijfster heeft plannen voor een of meer vervolgdelen over deze vrouwen. Ik ben benieuwd.

Boek 48: De tabaksbruid

Schrijver: Deeanne Gist
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Voorhoeve, Kampen
Oorspr. titel: A bride most begrudging (Bloomington, MN, 2005)
Vert. Lia van Aken

Tijdens het lezen verwachtte ik heel lang, dat dit boek meer dan drie sterren zou verdienen, maar het eind was zo afgeraffeld naar mijn gevoel, dat het op drie bleef steken.
Het verhaal van de adellijke Constance, die gekidnapt werd en op een schip naar Virginia werd vervoerd, was boeiend. Mijn kennis van die periode, dat gebied en deze gebeurtenissen was maar beperkt, dus ik was vooral geïnteresseerd in het historische verhaal. Scheepsladingen mensen werden naar de koloniën verscheept, om daar als contractarbeider, in dit geval in de tabaksteelt, te gaan werken. Vrouwen gingen ook mee, omdat in Virginia een groot tekort aan jonge vrouwen bestond, de planters graag een vrouw wilden trouwen en een gezin wilden stichten. Het klimaat was ongezond en de sterfte was groot. Godsdienst was belangrijk in Virginia. De kerk was machtig. Zonder getrouwd te zijn, kwamen de dames geen huis binnen. Het huwelijk werd buiten, voor de deur van de woning even snel gesloten.
Voor de vorm stemt Constance mee in het huwelijk met planter Drew. Ze is van plan haar vader een brief te sturen en verwacht, dat hij haar snel zal 'redden' en terug laten komen naar Engeland. Dat laat echter op zich wachten, ze leert van het land en van Drew houden en wil liever blijven.
Indianen vormen een blijvend gevaar. Wanneer een planter een van hen gedood heeft, nemen ze gruwelijk wraak.
En hier ging het naar mijn smaak een beetje fout: te losjes werd hier overheen gewalst, te snel beschreven.
Maar over het algemeen een boek, dat ik met belangstelling heb gelezen.

Peony in love

Schrijver: Lisa See
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Bloomsbury, Londen

Het gebeurt niet vaak, dat ik een boek niet uitlees, maar na het 100 bladzijden lang geprobeerd te hebben, kwam het er nu toch van. Het was te lang, te veel, van hetzelfde. Kommer en kwel, achterstelling van vrouwen en meisjes, als een dochter was uitgehuwelijkt, moest ze zich aan regels houden, die onmenselijk lijken in onze ogen.
Natuurlijk: dat was de gewoonte in het China van jaren geleden. Maar toen in deel twee de geesten en spoken kwamen opdraven, vond ik het genoeg: ik kon me er niet meer in verplaatsen.

Boek 32: Het feestmaal van John Saturnall

Schrijver: Lawrence Norfolk
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. De Bezige Bij, Amsterdam
Vert. Johannes Jonkers
Oorspr. titel: John Saturnall's Feast (Bloomsbury, London, 2012)

Lawrence Norfolk weet hoe hij een verhaal moet vertellen! De geschiedenis van John Saturnall leest als een sprookje. De taal is zo beeldend, dat je de gebeurtenissen in de keukens waar hij werkt, voor je ziet. Je ruikt de geuren en hoort de geluiden. Je voelt de drukte en de spanning. Geweldig.

John woont met zijn moeder in een dorp in Engeland. Als zijn moeder ervan wordt verdacht een heks te zijn, moeten ze het bos in vluchten. De dorpelingen staken de achtervolging, maar het huis van John en zijn moeder wordt in brand gestoken. Ze moeten in het bos zien te overleven. John leert van zijn moeder hoe een feestmaal klaargemaakt kan worden. Hij kan beter geuren en smaken herkennen dan enig ander mens. Het boek van zijn moeder, waarin oude recepten staan, gebruiken ze, om steeds meer te leren van de planten en dieren om hen heen en hoe te toe te passen in gerechten. Platen uit het oude boek zijn ook in dit boek opgenomen.
Dan valt de winter in. John's moeder sterft, John wordt naar het landgoed Buckland Manor gebracht, zoals zijn moeder heeft gevraagd aan de plaatselijke priester. Hij wordt te werk gesteld in de keukens van het landgoed. Eerst als afwashulp, maar al snel als koksjongen en dan als kok. Als hij een gerecht voor de koning mag maken valt dat zo in de smaak, dat hij aan de 'hoge tafel' mag zitten. Hij komt zo in contact met de dochter des huizes, Lucretia, een arrogant verwend schepsel, die van iedereen verwacht, dat ze de ogen neerslaan als ze langskomt, en liefst ziet ze iedereen knielen in haar aanwezigheid.
John houdt zich daar niet aan. Hij stort zich in een gepassioneerde en gevaarlijke relatie met Lucretia.
De Engels Burgeroorlog, waarin alles wat katholiek is wordt achtervolgd en bedreigd, waarin de eigendommen van katholieken grondig vernield worden, breekt intussen uit.

Boek 26: The Ravenscar Dynasty

Schrijver: Barbara Taylor Bradford
Jaar van publicatie: 2006
Uitg. HarperCollins, Londen
Deel 1 van een trilogie

Jaren geleden werden op de Nederlandse televisie series uitgezonden, naar boeken van Barbara Taylor Bradford. Daarom nam ik dit boek mee van de bibliotheek: ik wilde haar werk nu wel eens zelf lezen.
Het boek was dik. Er kwam geen eind aan de lofzangen op de geweldige hoofdpersoon Edward Deravenel.  Als hij achttien jaar oud is, komen zijn vader, zijn broer, en neven om bij een brand in Italië. Hij wordt dan gelijk hoofd van het gezin en zou ook het hoofd moeten zijn van de firma, die al jaren een heel belangrijke rol in de Britse economie inneemt. Een andere tak van de familie heeft de macht echter overgenomen. De leider van die tak is een slappeling, die het grootste deel van de tijd afwezig is. Zijn taken worden met graagte overgenomen door zijn vrouw, een nietsontziende Française. Edward zweert de leiding over te nemen. Hij verdenkt de rivaliserende familietak ervan zijn vader vermoord te hebben.
Met hulpo van zijn neef Neville slaagt Edward er inderdaad in de macht in handen te krijgen.

Het boek leest als een soap: korte hoofdstukken, met aan het eind telkens een soort cliffhanger. Mensen die verloren hebben, worden uit de weg geruimd, iedereen is even machtsbelust, verraad wordt niet geschuwd. De mannen horen de leiding te hebben, vrouwen zijn er om de mannen te behagen en zich van hun overspel niets aan te trekken.
Blij dat het boek uit was. Het is misschien niet slecht geschreven, maar niet zo erg een onderwerp waar ik van houd.

Boek 25: The Bookman's Tale

Schrijver: Charlie Lovett
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Alma Books, Richmond, Surrey

Peter Byerly, een jonge Amerikaanse antiquarische boekverkoper heeft zijn vrouw verloren en is ontroostbaar. Sociaal is hij toch al niet zo vaardig en zijn vrouw hielp hem zijn problemen daarmee wat minder hevig te voelen.
Zijn andere passie in het leven, naast die voor zijn vrouw, voelt Peter voor boeken. Als hij in Engeland is, vindt hij in een oud boek over Shakespeare vervalsingen een zeer goed gelijkend portret van zijn vrouw. Het portret is echter afkomstig uit de Victoriaanse tijd. Hij volgt het spoor terug tot de tijd waarin Shakespeare leefde en ontdekt veel over zijn eigen afkomst en over Shakespeare. Hij vindt zelfs het boek, dat bewijst, dat Shakespeare echt de schrijver was van al zijn toneelstukken. Tot dan toe werd daaraan getwijfeld.

Het boek bleef boeiend door alle onverwachte wendingen en door de beschrijving van de diverse personages. Het was wel prettig iets te weten over Shakespeare en zijn stukken. Dat maakte het verhaal toch iets begrijpelijker. Aan het eind trad echter toch wat leesmoeheid op, vandaar vier en geen vijf sterren.

Boek 14: De juffrouw uit Devonshire

Schrijver: Julie Klassen
Jaar van publicatie: 2013
Uitg. Voorhoeve, Urecht
Vertaling: Susanne Castermans-Nelleke
Oorspr. titel: The tutor's daughter (Bethany House Publishers, 2012, onderdeel van de Baker Publishing Group, Grand Rapids, Michigan)

Beetje melodrama met een historisch tintje. Het was een prettig leesbaar boek, waar je snel doorheen las. Maar al vanaf het begin wist je, waar het heen zou gaan. Dat vind ik altijd een beetje jammer.

Een leraar, die jaren een privéschool voor jongens leidde, samen met zijn dochter, is depressief. Zijn vrouw is overleden en de school loopt niet meer zo goed als vroeger. Dan krijgt hij de kans huisleraar te worden op een 'groot huis' in Cornwall. Zijn leerlingen, een tweeling, zijn broers van twee oud-leerlingen van hem. Ook zijn dochter gaat mee naar Cornwall.

Als ze aankomen, blijken ze niet echt welkom. Ze voelen zich omringd door geheimen en Emma, de dochter, voelt zich zelfs bedreigd. Natuurlijk wordt alles later duidelijk, na veel spannende, erg lang uitgesponnen, avonturen.

Boek 2: The Botticelli Secret

Schrijver: Marina Fiorato
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. St. Martin's Griffin, New York

Na het verschijnen van de Da Vinci Code kwamen er veel boeken op de markt, die een zelfde soort thema hadden. Ik was geen bijzonder groot fan van de DVC, dus het meeste van wat er na kwam, las ik niet.
Het eerste boek van Marina Fiorato, The glassblower of Murano, vond ik echter zo goed, dat ik dit werk, The Botticelli Secret, over een schilderij (de Primavera) vol geheime aanwijzingen, ook wilde lezen.
Zelden heb ik zo'n spannende historische roman gelezen, zo vol van humor bovendien.
De hoofdpersoon, Luciana Vetra, is jong, knap, deeltijds model en hoer. Haar taalgebruik is wat men 'verfrissend' zou kunnen noemen. Vrij grof kan ook, maar ik moest er wel om lachen. Vooral naast de geleerdentaal van haar grote vriend en metgezel, de Franciskaner monnik Guido. Samen zoeken ze welke geheimen het schilderij verbergt. Met gevaar voor niet alleen hun eigen levens, maar dat van talloze anderen.

Boek 35: De glasblazer

Schrijver: Marina Fiorato
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Artemis, Amsterdam
Vertaling: Ernst de Boer en Ankie Klootwijk
Oorspr. titel: The glass-blower

Het duurde even voor ik dit boek een beetje begon te waarderen. Het begin leek wel een studieboek over de geschiedenis van de Republiek Venetië en de glasblaaskunst. Toen die geschiedenis was behandeld en de schrijfster had bewezen veel research te hebben gedaan en alles wat ze had gevonden aan de lezers had verteld, begonnen de hoofdpersonen voor mij te leven. Toch begreep ik ook wel, dat dat eerste deel van het boek hiervoor noodzakelijk was.
De Engelse Nora is de dochter van Elinor, een Britse kunsthistorica, die in Venetië verliefd werd op een gondelier en van hem een dochter kreeg. Zij en haar geliefde verschilden echter teveel van elkaar en teleurgesteld keert Elinor als alleenstaande moeder terug naar Londen.
Het bloed kruipt waar het niet gaan ka, en Nora leert glasblazen. Ze heeft begrepen, dat een van de voorouders van haar vader glasblazer was. Haar huwelijk loopt op de klippen en ze vertrekt naar Venetië om te proberen daar werk als glasblazer te vinden.
Ook het leven van haar voorvader, Corradino, wordt beschreven. List en bedrog speelde in het Venetië van de zeventiende eeuw een grote rol: wie de doge niet beviel, werd zonder pardon uit de weg geruimd.
Nora, die haar eigenlijke naam Leonora weer heeft aangenomen, ondervindt, dat de gebeurtenissen in het verleden nog altijd invloed hebben op het heden.
Spannend, boeiend, informatief.

Het is het eerste boek van Marina Fiorato. Zij studeerde geschiedenis in Oxford en Venetië en volgde een opleiding aan de kunstacademie. Ze is ook actrice en filmrecensent.