Boek 53: De bescheiden held

Schrijver: Mario Vargas Llosa
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Meulenhoff, Amsterdam
Vertaling: Mariolein Sabarte Belacortu
Oorspr. titel: El héroe discreto (Alfaguara, Madrid, 2013)

Weer een prachtig boek van een van mijn favoriete schrijvers. Jaren geleden las ik het Groene Huis, daarna nog een paar andere titels en nu dit verhaal over twee interessante mannen: de eigenaar van een firma, die vrachtauto's, taxi's en busjes verhuurt, met chauffeur (Felicito) en een employé van een verzekeringsfirma, die met pensioen gaat en plannen heeft om met zijn vrouw een reis naar zijn geliefde Europa te maken (Rigoberto).
Ieder hoofdstuk beschrijft afwisselend, wat er in het leven van Felicito en Rigoberto gebeurt.
De bescheiden held is Felicito, die zich ook na bedreigingen en chantage niet klein laat krijgen en niet toegeeft aan de afpersers.
De baas van Rigoberto, Ismael Carrero, heeft twee zoons, een tweeling, die niet deugen. Hun erfenis hebben ze al gekregen en er door gejaagd. Na het overlijden van zijn vrouw neemt Ismael wraak, door te trouwen met zijn dienstmeisje, Armida. Rigoberto treedt op als getuige bij dit huwelijk en wanneer Ismael en Armida op huwelijksreis gaan, bedreigen de zonen van Ismael de getuigen.
Wanneer Ismael kort na thuiskomst overlijdt, blijkt hij zijn zaken prima geregeld te hebben en de broertjes staan schaakmat.

Het boek leest als een trein. Het is weer geschreven in de specifieke stijl van Vargas Llosa: een zin begint in de tegenwoordige tijd, maar gaat halverwege over in een voorgaande episode, waarin dingen gezegd of gedaan worden. Buitengewoon knap. Met daarbij nog de nodige humor. Geweldig.

Boek 52: Het ongrijpbare meisje

Schrijver: Mario Vargas Llosa
Jaar van publicatie: 2006
Uitg. Meulenhoff
Oorspr. titel: Travesuras de la niña mala
Vert. uit het Spaans: Aline glastra van Loon en Arie van der Wal

Jaren geleden las ik Het Groene Huis van Vargas Llosa en dat bleef me bij als een van de meest boeiende boeken die ik tot dan toe gelezen had. Daarom was ik steeds van plan meer van hem te lezen. Dat gebeurde dus nu en ik werd niet teleurgesteld.

Het is wel noodzakelijk om in het begin van het boek door veel binnenlandse Peruaanse politieke perikelen heen te worstelen, maar daarna leest het vlot.

Als jongen in Peru ontmoet Ricardo twee 'Chileense meisjes'. Op een daarvan wordt hij verliefd. Dan blijkt, dat de Chileense meisjes geen Chileense meisjes zijn en ze worden uit het gezelschap van welgestelde Peruaanse jeugd verbannen als bedriegsters.

Ricardo vertrekt naar Parijs. Hij studeert diverse talen en wordt tolk/vertaler. Steeds weer kruist zijn pad dat van 'het stoute meisje', dat in diverse gedaanten opduikt. Ricardo wordt steeds verliefder op haar, maar zij heeft alleen oog voor rijke mannen en stelt Ricardo altijd weer teleur.

Ook in andere delen van  de wereld blijft Ricardo het meisje ontmoeten, steeds met hetzelfde gevolg: teleurstelling.

Het einde van het verhaal komt toch nog als een verrassing. Een boeiend boek, een waardige titel voor het 52e boek, dat ik dit jaar las en waarnaar ik streefde in dit jaar.

In 2010 won Vargas Llosa de nobelprijs voor de literatuur.