Pinkeltje op reis

Schrijver: Dick Laan
Jaar van publicatie: (achtste druk) 1998
Uitg. Van Holkema & Warendorf/Unieboek bv. Houten

Het leek me wel een goed tegenwicht bij de vijftig tinten om dit derde deel van de Pinkeltje serie te lezen. Toch is het onderwerp een beetje gelijk: iemand gaat op onderzoek uit in de grote boze wereld.

Hier gaat Pinkeltje deze wereld verkennen, nog weer wat verder van het grote huis.Ik weet nog, dat ik als kind de serie ging waarderen met dit boek. De eerste twee delen had ik wel gelezen, maar nu werd het pas echt leuk. Ook het eind kon ik me plotseling weer herinneren, en niet omdat ik het onlangs heb voorgelezen - het moet echt zijn van de tijd, waarop ik dit als kind las.
In dit deel valt het minder op, dat de boeken al zoveel jaren geleden geschreven zijn.

Pinkeltje en zijn vriendjes

Schrijver: Dick Laan
Jaar van publicatie: 1998 (7e druk)
Uitg. Van Holkema en Warendorf
Pinkeltje-serie 2

Het was me vroeger nooit zo opgevallen, maar nu ik deze boeken met iets andere ogen lees, is Pinkeltje maar een vervelend mannetje: hij is super nieuwsgierig, klimt overal op en in, valt overal af en laat zich steeds weer in- en opsluiten. Maar ja: als hij dat niet zou doen, zouden er geen avonturen te vertellen zijn.

In dit tweede deel komt de hond Wiebelstaartje zich bij de vriendjes in het Grote Huis voegen. In deel 1 stonden de hoogtijdagen in de loop van het jaar centraal, nu is het meer het gewone dagelijkse leven, zoals het kinderen bekend moet voorkomen. Dat was in elk geval zo, toen deze verhalen bedacht werden, want tegenwoordig rijden er niet veel door paarden getrokken hooiwagens meer rond, waar je als Pinkeltje leuk zacht in kan vallen.
En hoe kan het, dat in het Grote Huis de ramen toch altijd openstaan, zodat die vervelende kraai Wipstaart zijn streken uit kan halen?

De avonturen van Pinkeltje

Schrijver: Dick Laan
Uitg. Van Holkema & Warendorf
Jaar van publicatie: 1995 (deze uitg.)
Bewerking van Suzanne Braam
Tekeningen van Julius Ros

Op onze boekenplanken staat een volledige reeks Pinkeltjes, met de bedoeling deze voor te lezen aan onze kleinkinderen. Natuurlijk komt dat er niet van en de ruimte kunnen we goed voor andere boeken gebruiken. Binnenkort verdwijnt deze serie dan ook van de plank.
Omdat ik toch steeds weer begon met deel 1, en zelfs dat niet helemaal uit kreeg, ben ik nu van plan, voor ik de serie weg doe, de boeken 'even' te lezen en dus begon ik weer met deel 1.

Het is puur jeugdsentiment. Ik herinner me nog, dat de juf van de lagere school het boek voorlas, dat ik het daarna zelf las, en natuurlijk, meer recent, dat ik het herhaaldelijk voorlas.
Nu lees ik anders. Ik let meer op de stijl en zie, hoe snel kinderboeken verouderen. Het verhaal zelf is nog goed te lezen, maar wanneer de kerstboom met brandende kaarsjes ter sprake komt, vraag je je af, welk kind van nu die ooit heeft gezien.

Verder is het een herkenning van de muisjes, Snorrebaard de poes, Wipstaart, de vervelende kraai, Zilverdraadje de spin die in de klok woont, en nog wat dierenvriendjes. Taal en plaatjes zijn supereenvoudig, maar aangenaam.