Boek 69: Magneet

Schrijver: Lars Saabye Christensen
Jaar van publicatie: 2018
Uitg. De Geus
Vert. Martin Mars
Oorspr. titel: Magnet
**

Ik was al eerder gestopt met dit boek, maar probeerde het toch nog eens. Een boek telt bij mee mee, als ik minimaal honderd bladzijden gelezen heb. Daar zat ik ruim boven. En nog steeds was er helemaal niets gebeurd.
Een Noors student is verliefd op een studente, die bij hem in de flat woont. Zij studeert kunstgeschiedenis, hij literatuur.
Dit boek zal zeker ook tot die vorm van kunst behoren: meestal is dat niet aan mij besteed. Niet om door te komen. Daar kwam bij, dat het een dik boek was. Een erg dik boek. 791 pagina’s. Dat weegt. Na een kwartier lezen had ik pijn in mijn handen. Her was alsof je een grote baksteen in de lucht moest houden.
Jammer maar helaas: dit boek gaat terug naar de bieb.

Gestopt met lezen op 7 augustus, na 120 bladzijden.

Boek 31: Een tevreden lach

Schrijver: Andreas Burnier
Jaar van pubicatie: 1979
Uitg. Querido

Jaren geleden verscheen dit boek en het werd zeer geprezen. In 2018 verscheen een herdruk en echtgenoot nam het mee uit de bibliotheek. Ik was nieuwsgierig of het iets voor mij zou zijn en begon het te lezen. Het verhaal over een jonge studente medicijnen, dochter uit een bemiddeld gezin, die probeerde zichzelf ‘beter te leren kennen’, was het niet, dus. Het gebeurt niet snel, dat ik een boek niet uitlees, en zeker niet als dat zo’n dun boekje van ruim 120 blz. betreft, maar de thematiek en de stijl stonden zo ver van me af, dat ik, na ruim de helft doorgeworsteld te hebben, het toch maar weg te leggen.

Hier ben ik niet

Schrijver: Jonathan Safran Foer
Jaar va publicatie: 2016
Uitg. Ambo/Anthos
Vert/ Gerda Baardman en Tjadine Stheeman
Oorspr. titel: Here I am (Farar, Straus en Giroux, New York 2016)

Echt, ik heb het geprobeerd. Ben tot bladzijde 33 gekomen. Met moeite.
Ik begreep nauwelijks iets van wat ik las. De zinnen waren te lang. De denkwijzen te onbekend en te vreemd. De rituelen die werden beschreven te onbekend. Het boek te dik.
Misschien zijn er nog meer redenen te bedenken, maar dit is een van de weinige boeken, die ik niet ga lezen.
Het leek zo interessant, na het interview met de schrijven in VPRO-boeken, afgelopen zondagochtend. Maar ook toen al bekroop me het voorgevoel, dat dit niet mijn boek zou zijn.
Dat gevoel was juist.

The Templar: niet om door te komen

Schrijver: Paul Doherty
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Headline, London

Na een paar boeken, waarover ik weinig enthousiast was, nu een boek gekozen, dat ik niet eens uit kon lezen.Wat een vervelende historische roman.
In korte zinnetjes beschrijft Doherty, wie aan de kruistochten mee ging doen en waarom. Paus Urbanus had een oproep gedaan in Clermont, bij St. Nectaire, om Jeruzalem te bevrijden en de schatten veilig te stellen. Van alle kanten stroomden de kruisvaarders toe.
Het aantal namen dat genoemd werd, met iets over hun achtergrond, was zo groot, dat je al gauw niet meer wist wie wie was. Zeker: Hugh, oprichter van de Orde van Tempeliers (later) en zijn zuster Eleanor, spelen een prominente rol. Maar alles blijft zo vaag en warrig, dat ik na ruim honderd bladzijden ben gestopt. Geen touw aan vast te knopen

Zuurstof

Schrijver: Patricia Cornwell
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. Luitingh-Sijthoff
Oorspr. titel: Dust (Little, Brown, London 2013)
Deel 21 van de Kay Scarpetta serie

Het is misschien niet helemaal eerlijk om hier maar een ster aan te geven. Ik had misschien eerst eerdere delen van de serie moeten lezen. Dat heb ik ooit ook wel gedaan, lang geleden, maar was niet al te enthousiast en ben gestopt. Nu wilde ik het toch weer eens proberen met mevrouw Scarpetta, maar kon niet door de tekst komen.
Wegleggen dus, dit boek.

Vallende sterren

Schrijver: Amanda Goldberg & Ruthanna Hopper
Jaar van publicatie: 2012
Oorspr. titel: Beneath a Scarlet Sky

Echt: ik heb het geprobeerd. Maar na het eerste hoofdstuk moest ik toch besluiten, dat dit een van de weinige boeken zou worden, die ik onmogelijk uit kon lezen. Wat een oppervlakkigheid, uiterlijk vertoon, sterallures, rode loper gedoe. Vreselijk.

Peony in love

Schrijver: Lisa See
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Bloomsbury, Londen

Het gebeurt niet vaak, dat ik een boek niet uitlees, maar na het 100 bladzijden lang geprobeerd te hebben, kwam het er nu toch van. Het was te lang, te veel, van hetzelfde. Kommer en kwel, achterstelling van vrouwen en meisjes, als een dochter was uitgehuwelijkt, moest ze zich aan regels houden, die onmenselijk lijken in onze ogen.
Natuurlijk: dat was de gewoonte in het China van jaren geleden. Maar toen in deel twee de geesten en spoken kwamen opdraven, vond ik het genoeg: ik kon me er niet meer in verplaatsen.

The Tax Inspector

Niet om door te komen. Niet uitgelezen dus.