Boek 26: Op weg en reis

Schrijver: Liesbeth Labeu
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Cossee

In heel geslaagde tekeningen vertelt Liesbeth Labeur het verhaal van Neeltje, dochter in een Zeeuws calvinistisch gezin, met een groot aantal kinderen.
Een van de zonen is afvallig en is het huis uit. De ouders hopen iedere zondag, dat hij tot inkeer zal komen en mee zal gaan naar de kerk. Die zondagse kerkgang is prachtig weer gegeven in de tekeningen.
Je voelt bijna de onderliggende angst, dat deze vorm van geloofsbeleving zijn langste tijd gehad heeft. Dat gezinnen en gemeenschappen die ooit zo hecht waren en waar de verhoudingen duidelijk, uit elkaar zullen vallen.
Knap om dit op deze manier weer te geven.

Boek 2: Rimpels

Schrijver/tekenaar: Paco Roca

Jaar van publicatie: 2010

Uitg. Silvester

Vert. Pieter van Oudheusden

Oorspr. titel: Arrugas (in het frans: Rides)
104 blz.

Rimpels is een grafische roman over de aftakeling van de ouder wordende mens. Het verhaal is, zoal verwacht, niet opwekkend. Maar het is bovendien nogal oppervlakkig en belicht de zaken erg van één kant.
Ernest was bankdirecteur. Bij het ouder worden, nadat hij is gestopt met werken, denkt hij zo nu en dan dat hij dat nog steeds is. Zijn kinderen hebben geen tijd voor hem en dumpen hem in een verzorgingshuis. Meteen al melden ze, dat ze geen tijd zullen hebben om hem op te zoeken.
In het verzorgingshuis wonen alleen mensen die min of meer verward zijn. Het huis heeft twee verdiepingen: beneden wonen de nog enigszins gezonde mensen, boven de zwaar zieken. Ernest besluit zijn best te doen daar niet terecht te komen. Maar zijn Alzheimer wordt steeds erger en er verdwijnen steeds meer mensen aan de tafel waar hij zijn maaltijden gebruikt.
Wel fraai getekend, maar toch net iets te somber eenzijdig en te warrig.

Boek 23: Rembrandt

Schrijver: Olivier & Denis Deprez
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Casterman, Brussel
Vertaald uit het Frans
64 blz.

Zo af en toe vind ik het leuk om een grafische roman te lezen. Het leven van Rembrandt wordt hier in sneltreinvaart beschreven en beschilderd. Rembrandt komt uit leiden naar Amsterdam. Hij gaat werken bij de heer Uilenburg, die hem ook aan zijn nichtje Saskia voorstelt. Diverse bekende schilderijen worden besproken en in tekening aangeduid, maar echt in de tekeningen zijn ze niet te zien.
Saskia en Rembrandt trouwen, de pest gooit roet in het eten en Saskia sterft. Geertje, de huishoudster, wil dan met Rembrandt trouwen, maar dat krijgt ze niet voor elkaar. De nieuwe kinderverzorgster van Titus wel: Rembrandt weerstaat de verlokkingen van Geertje en trouwt met Hendrickje. Met haar krijgt hij een dochter.
Intussen schildert Rembrandt als een bezetene. Dat betekent niet, dat hij een rijk man wordt. Deurwaarders kloppen aan en de familie Van Rijn moet verhuizen.
De tekeningen aan het begin van het boek zijn vrij onduidelijk, dat wordt later beter. Toch is het niet helemaal de stijl van tekenen, die me aanspreekt.

Boek 8: Op reis met Bill

Schrijver: Matthias Schultheiss
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Glénat
284 blz.

Deze grafische roman zag er redelijk veelbelovend uit. Het gaat over een vader, Luke, die zijn dochtertje, Tweety, wat van de wereld wil laten zien. Hij wordt tijdens hun tocht al depressiever en cynischer. Al die industrie, al die mensen, al dat verkeer. Er lijkt niets moois meer over om aan zijn dochtertje te tonen.
Dan ontmoeten ze een man in een rolstoel. Zonder benen en met een rare pet op. Hij heet Bill en ze nemen hem mee tot aan het volgende kruispunt. Het worden veel kruispunten, want Bill blijft bij hen. Tweety hangt aan zijn lippen als hij vertelt, dat hij op zoek is naar een tovenaar, die hem zijn benen terug zal geven. Hij verloor ze als soldaat in een oorlog.
Luke is wat jaloers op Bill, door alle aandacht die zijn dochtertje hem geeft.
Ze reizen ver naar het noorden. Bill verlaat hen als hij zegt de tovenaar gevonden te hebben. Hij zal terugkeren, als zijn benen zijn aangegroeid.

De tekeningen, of liever: het schilderwerk, is vaak duister en onbegrijpelijk. Korte teksten vergezellen de soms twee bladzijden tellende tekeningen. Ik kon het in de meeste gevallen niet zo erg waarderen. De diepzinnige gedachten waren goed bedoeld, maar kwamen niet helemaal over. 

Boek 53: Vincent

Schrijver/tekenaar: Barbara Stok
Jaar van publicatie: 2012
Uitg, Nijgh en Van Ditmar/ Van Gogh Museum, Amsterdam

Nog maar kort geleden las ik voor het eerst een zg. graphic novel. Dat beviel me zo goed, dat ik er nu nog al een paar heb gelezen. In dit geval een stuk biografie van Vincent van Gogh, getekend door Barbara Stok. Het gaat over de periode die Vincent doorbracht in Arles. Hij wilde daar een kunstenaarshuis oprichten voor hemzelf en zijn artistieke vrienden. Paul Gauguin was voor hem daarbij de belangrijkste. Die kwam ook wel naar Arles, maar kon het enthousiasme van Vincent voor de Provence niet delen. Zijn belangstelling ging uit naar vele andere zaken en al snel vertrekt hij weer.
Vincent krijgt aanvallen van waanzin. Hij wordt opgenomen, blijft wel schilderen. Bewonderenswaardig goed geeft Barbara Stok weer, hoe Vincent de dingen zag en waarom hij schilderde zoals hij deed. Je voelt met hem mee en vooral ook: kijkt met hem mee.
Uiteindelijk gaat Vincent terug naar zijn broer Theo.
Eenvoudige, duidelijke tekeningen, zonder al te veel franje. Goed gedaan.

Boek 11: Logicomix

Schrijvers/tekenaars: Apostolos Doxiades, Christos H. Papadimitriou, Alecos Papadatos en Annie di Donna
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. De vliegende Hollander, Amsterdam
Oorspr. titel: Logicomix (Bloomsbury, New York, 2009)


Het meedoen aan de Challenge van Hebban, de Nederlandse boekensite, heeft tot gevolg, dat de keuze van de boeken die ik lees toch wat is veranderd. Nooit eerder las ik een grafische roman, maar omdat dat genre werd opgevoerd in de mogelijk te lezen categorieën, nam ik dit mee uit de bibliotheek.
Het is het verhaal van de zoektocht naar de waarheid van diverse logici.
Bertrand Russell is verteller voor een zaal met belangstellenden, in een zaal van een Amerikaanse universiteit. Hij vertelt over zijn leven en omdat dat gelinkt wordt aan het leven van alle grote denkers en wiskundigen van zijn tijd, komt er een bonte verzameling mensen voorbij.
Wat is waarheid? Aanvankelijk probeerde Russell het te vinden in de wiskunde, waarin hij werd teleurgesteld: te veel wordt 'aangenomen', door regels bepaald, die geen vaste grondslag hebben. Hij discussieert, zoekt, publiceert, of doet daar pogingen toe. Hij gaat zich bezighouden met filosofie: daar zou de waarheid te vinden zijn. Het verhaal van zijn opvoeding, door zijn grootmoeder vooral, is verhelderend om te begrijpen waarom hij zo geobsedeerd blijft zoeken.
De zoektocht is een grote frustatie: bijna alle logici zijn maniakaal bezig en velen van hen eindigen in een inrichting voor geesteszieken.

Ik had niet verwacht een beeld roman met een dergelijk onderwerp te vinden en heb ervan genoten. De tekeningen vond ik geweldig, de ironie in de teksten groot. Het commentaar van de tekenaars, die ook zichzelf graag en veelvuldig afbeelden, met hun eigen discussies en twijfels, voegden een dimensie toe aan het boek.

Achter in het boek staan de biografische en bibliografische gegevens van alle genoemde en de diverse onderwerpen die in het boek voorkomen uitgebreid beschreven.

Een waardevolle ervaring.