Boek 40: Niets blijft verborgen

Schrijver: Simon Beckett
Jaar van publicatie: 2011
Vert. Annoesjka Oostindiër
Oorspr. titel: The calling of the grave
368 blz.

In dit vierde deel van de serie over David Hunter wordt zijn hulp ingeroepen bij het oplossen van de moorden op een aantal jonge meisjes. Hun graf is niet gevonden en daar wordt met man en macht naar gezocht. De man die als dader wordt beschouwd zit gevangen, maar hij heeft beloofd de plaats van de graven aan te wijzen. Hij probeert echter te ontsnappen en gaat terug de gevangenis in. 
Een aantal jaren later is de man weer ontsnapt. De leider van het onderzoek van al die tijd terug, komt het David zelf vertellen. Samen keren ze terug naar Exmoor. Een spannende zoektocht volgt.

Dit deel kon ik veel meer waarderen dan deel drie. Het was spannender en de situaties waren beter voor te stellen. De waarnemingen van lijken in ontbinding waren ook nu nog gruwelijk, maar dat was erger in deel drie. De ontknoping kwam niet helemaal als een verrassing, maar de uitleg die erbij gegeven werd maakte het interessant.

Boek 32: Het sanatorium

Schrijver: Simon Beckett
Jaar van publicatie: 2009
Uitg.: Sijthoff
Vert. Annoesjka Oostindiër
Oorspr. titel: Whispers of the dead
David Hunter #3
335 blz

David Hunter is naar de VS gegaan om wat afstand te nemen van de gebeurtenissen, beschreven in deel 2. Hij bezoekt de plaats, waar hij een deel van zijn opleiding heeft gevolgd: de Body Farm in Knoxville, Tennessee. Hij ontmoet daar ook oude vrienden (Tom Lieberman, Paul Avery)
Min of meer tegen wil en dank gaat hij in op hun uitnodiging hen te helpen bij het onderzoek, dat zich aandient. Het is weer gruwelijk allemaal en al die gruwelijkheden beschrijft Beckett met een soort duivels genoegen. Hoe gedraagt het menselijk lichaam zich na de dood? Hoe vindt de ontbinding van een lichaam plaats? Hunter (en ook Lieberman en Avery) zijn specialisten in dit vak, maar af en toe vraag je je als lezer af, of je dit allemaal wel wilt weten.
Niet iedereen is blij met wat zij zien als inmenging van een buitenlander bij hun onderzoek. Een aantal malen wordt Hunter uit het onderzoek gezet, maar er zijn steeds weer redenen om zijn hulp weer te verwelkomen.

Boek 97: Het laatste zwijgen

Schrijver: Simon Beckett
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Luitingh - Sijthoff  BV, Amsterdam
Vert. Annoesjka Oostindiër
Oorspr. titel: Written in Bone
David Hunter #2
352 blz

Na de onverwachte ontknoping van deel 1 uit deze serie, viel het niet mee om iets anders te gaan lezen: ik wilde weten hoe het verder zou gaan met David Hunter.
Ook in deel 2 toont Beckett zich een meester van de onverwachte wendingen. Hij wordt naar een klein eiland gestuurd, waar in een zg. croft, een oud boerderijtje, een lichaam is gevonden. Het is helemaal verbrand. De lezer krijgt een verhandeling over wat er bij hoge temperaturen met een lichaam gebeurt. Brigadier van politie Fraser en een jonge agent, Duncan, zijn met David meegekomen naar het eiland  Andrew Brody, een gepensioneerde politieman, woont op het eiland en heeft het lichaam gevonden.
Het weer wordt steeds slechter en wanneer er nog meer lijken ontdekt worden, kan er geen hulp van het vaste land komen. Telefoon en mobilofoon werken niet meer. Hunter is volledig op zichzelf aangewezen. Fraser drinkt teveel en is onbetrouwbaar als hulp, hij is jaloers op Brody, die de leiding overneemt van het onderzoek.
In het enige 'grote huis' op het eiland woont het echtpaar Strachan, rijke mensen, met een Zuid-Afrikaanse tongval. Zij hebben met hun geld veel op het eiland vernieuwd en opgeknapt.
Net als in deel 1 is het wantrouwen van vreemdelingen groot op het eiland. Vooral als er veel gedronken wordt, en dat komt nogal eens voor, zijn de lontjes kort. De Strachans, Hunter, de politie, zij allen moeten zich tegen dit wantrouwen verweren.
Door het slechte weer en brandstichting verliest David al het bewijsmateriaal. Toch weet hij tijdig aanwijzingen te verzamelen die leiden tot de ontmaskering van de dader.
Maar toch - Beckett had nog een kleine verrassende wending voor de lezer.
Spannend boek.

Boek 94: De geur van sterfelijkheid

Schrijver: Simon Beckett
Jaar van publicatie: 2006
Uitg. Luitingh-Sjthoff
Vert. Annoesjka Oostindiër
Oorspr. titel: The Chemistry of Death (Delacorte Press)
David Hunter #1

In heel duidelijke taal beschrijft Beckett wat er gebeurt met een lichaam in ontbinding. Dat begint al op de eerste bladzijde, wanneer de maden bijna van de bladzijden springen. Beetje luguber, maar de hoofdpersoon, David Hunter, huisarts in een klein Engels dorp, blijkt vroeger forensisch antropoloog geweest te zijn. Hij helpt de politie bij het oplossen van de moord, die is gepleegd.
De dorpelingen merken, dat hij vaak afwezig is in de artsenpraktijk en denken, dat hij gearresteerd is. Als vreemdeling was hij toch al verdacht en nu is dat helemaal het geval. David is naar het platteland gevlucht, omdat zijn vrouw en dochtertje zijn omgekomen. Plotseling was hij zich af gaan vragen, waar ze nu waren. Wat er was gebeurd met het leven in hen. Zijn werk als forensisch expert kon hij niet meer uitvoeren.
Met tegenzin helpt hij dan ook steeds vaker de politie, nadat er allerlei vreemde dingen in het dorp zijn gebeurd. Iedereen wordt verdacht. De artsenpraktijk wordt intussen toch weer gerund door Henry, de eigenlijke huisarts van het dorp, die een ongeluk heeft gehad, waarbij hij invalide is geworden en waarbij ook zijn vrouw is omgekomen.
De dorpsonderwijzeres is ook gevlucht uit de stad. Ook zij heeft vervelende ervaringen gehad in de stad. David en Jenny voelen zich tot elkaar aangetrokken.
De spanning in het boek wordt langzaam maar zeker heel knap opgevoerd. David lijkt steeds meer bij de gebeurtenissen betrokken te worden. Als Jenny verdwijnt stijgt de spanning helemaal. David gaat alleen op onderzoek uit, want de politie ziet niet genoeg aanwijzingen om tot actie over te gaan.
De persoon David wordt steeds meer uitgewerkt. In het begin is hij de wat stuntelige nieuwe huisarts, maar hij blijkt veel meer te zijn dan dat. Hij verzet zich tegen het uitvoeren van zijn oude vak, maar laat zich toch overhalen.
De achterdocht van de wat bekrompen dorpsgemeenschap is tastbaar. De ontknoping komt als een verrassing.
Ik ben benieuwd naar deel twee.