woensdag 29 december 2010

Boek 57: Meine weissen Nächte

Schrijver: Lena Gorelik
Jaar van publicatie: 2004
Uitg. SchimerGraf, München

De Russische Anja vertrekt met haar familie uit haar woonplaats Sint Petersburg, zodra de perestrojka dat mogelijk maakt: alle russische joden mogen vertrekken naar een land, dat hen wil opnemen.
Anja gaat naar Duitsland.
De problemen die ze ondervindt bij de aanpassing, beschrijft ze op een heel geestige manier in dit boek. Ook haar herinneringen aan Rusland en het leven daar, beschrijft ze.
Als ze haar eerste liefde, de Russische Ilja, weer ontmoet, komt haar relatie met de Duitse Jan in gevaar.
Vooral boeiend vond ik het, om te lezen hoe de levensomstandigheden in Rusland waren, nog maar zo'n vijftien jaar geleden. De lege winkels en de lange rijen daarvoor: er kon toch nog wel eens wat te koop zijn. Het rode behang, waarmee je blij moest zijn: het was immers toch behang! Dat de kleuren rood niet allemaal hetzelfde waren - daar moest je creatief mee omgaan...

woensdag 22 december 2010

Boek 56: Second chance

Schrijver: Danielle Steel
Jaar van publicatie: 2005 (oorspronkelijke versie 2004)
Uitg. Dell, New York

Weer chicklit, maar toch vond ik dit boek meer de moeite waard dan het vorige. Waarom precies? Ik kan het niet helemaal benoemen, maar het verhaal bleef me boeien.
De succesvolle redactrice van een New Yorks modetijdschrift wordt verliefd op haar reclameman. Hij is weduwnaar en heeft twee dochters.
Zij wil zich niet binden. Ze heeft slechte ervaringen met mannen, te beginnen met haar vader en stiefvader, daarna met de relaties die ze heeft gehad.
Met John lijkt het allemaal anders te lopen en Fiona laat zich zelfs overhalen met hem te trouwen.
Zijn dochters zijn niet enthousiast, om het eenvoudig uit te drukken.
Het huwelijk loopt stuk. Krijgt iemand dan een tweede kans?
De personen in het boek zijn kleurrijk. De rechterhand van Fiona bij het tijdschrift, bijvoorbeeld (Adrian) en haar 'hulp in de huishouding' Jamal, die het liefst op haar gouden, hooggehakte schoenen loopt. Maar hij kookt heerlijk en is Fiona tot steun bij het organiseren van haar huisfeesten.

Leuk boek.

zaterdag 18 december 2010

Boek 55: Take a chance on me

Schrijver: Jill Mansell
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Headline Review

Als leerling van de dorpsschool werd de hoofdpersoon, Cleo, vaak gepest. Haar ouders waren bij een ongeluk omgekomen en zij woonde bij haar drankzuchtige tante. Haar zusje Abbie, veel ouder dan zij, was haar tot steun.
Een van haar kwelgeesten., zoon van de plaatselijke grootgrondbezitter, komt terug naar huis, omdat zijn vader is overleden. Hij vindt geen koper voor het grote huis, dat hij heeft geërfd en trekt er zelf in. Zijn komst werkt Cleo behoorlijk op de zenuwen.
Cleo werkt als chauffeur voor een bedrijf, dat limo's verhuurt. Ze heeft een verhouding met Will, die het antwoord lijkt op al haar dromen.
Alles blijkt toch net even anders.
Een echt voorbeeld van chicklit, maar wel eens lekker om te lezen.

zondag 21 november 2010

Boek 54: De liefdesbaby

Schrijver: A.F.Th. van der Heijden
Jaar van publicatie: 2008
Exclusieve uitgave van ECI in de reeks Schrijvers van Naam

Het 15-jarige meisje Zora en haar jonge vriendje doen een zwangerschapstest. Zora blijkt zwanger. Zij wil het kind, hij niet. Ze weet de zwangerschap geheim te houden. Na de bevalling besluiten ze het kind te vondeling te leggen.
In de krant lezen ze, dat het is overleden. Zora gaat op zoek, ook bij kinderbegrafenissen, maar haar kind vindt ze niet terug.

Als 40-jarig lid van ECI kregen we dit boekje cadeau. Ik was nooit echt een liefhebber van Van der Heijden, maar dit boekje is een parel! Ik las het in een ruk uit. Aanrader.
En nu moet ik toch eens (her)lezen wat hij verder geschreven heeft.

Boek 53: Facebook

Schrijver: Ben Mezrich
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Carrera
Vert. Eefje Bosch
Oorspr. titel: The accidental billionaires (2009)

Ben Mezrich, zelf afgestudeerd in Harvard, columnist bij de Boston Common en ook wonende in Boston, beschrijft, hoe twee studenten van Harvard bijna bij toeval Facebook ontwikkelden. Een computertoepassing, die zeker hun eigen levens, maar soms ook die van de gebruikers ervan, veranderden.
Mark Zuckerberg is een nerd, met alleen oog voor zijn computer en de producten die hij daarmee maakt. Iedereen, die in zijn ogen in de weg staat, wordt opzij geschoven. Ook zijn vriend en medeoprichter van Facebook (ook zijn eerste financier, maar Mark heeft geen belangstelling voor geld) Eduardo Saverin.
Als een stoomwals dendert Mark voort, met een Facebook tot gevolg, waar iedere dag vijf miljoen nieuwe mensen een account aanmaken,
Toen het boek af was, was Mark een van de rijkste vijfentwintigjarigen ter wereld en hij wordt omschreven als de jongste selfmade miljardair ooit.
Interessant om te lezen.

maandag 15 november 2010

Boek 52: Het ongrijpbare meisje

Schrijver: Mario Vargas Llosa
Jaar van publicatie: 2006
Uitg. Meulenhoff
Oorspr. titel: Travesuras de la niña mala
Vert. uit het Spaans: Aline glastra van Loon en Arie van der Wal

Jaren geleden las ik Het Groene Huis van Vargas Llosa en dat bleef me bij als een van de meest boeiende boeken die ik tot dan toe gelezen had. Daarom was ik steeds van plan meer van hem te lezen. Dat gebeurde dus nu en ik werd niet teleurgesteld.

Het is wel noodzakelijk om in het begin van het boek door veel binnenlandse Peruaanse politieke perikelen heen te worstelen, maar daarna leest het vlot.

Als jongen in Peru ontmoet Ricardo twee 'Chileense meisjes'. Op een daarvan wordt hij verliefd. Dan blijkt, dat de Chileense meisjes geen Chileense meisjes zijn en ze worden uit het gezelschap van welgestelde Peruaanse jeugd verbannen als bedriegsters.

Ricardo vertrekt naar Parijs. Hij studeert diverse talen en wordt tolk/vertaler. Steeds weer kruist zijn pad dat van 'het stoute meisje', dat in diverse gedaanten opduikt. Ricardo wordt steeds verliefder op haar, maar zij heeft alleen oog voor rijke mannen en stelt Ricardo altijd weer teleur.

Ook in andere delen van  de wereld blijft Ricardo het meisje ontmoeten, steeds met hetzelfde gevolg: teleurstelling.

Het einde van het verhaal komt toch nog als een verrassing. Een boeiend boek, een waardige titel voor het 52e boek, dat ik dit jaar las en waarnaar ik streefde in dit jaar.

In 2010 won Vargas Llosa de nobelprijs voor de literatuur.

vrijdag 5 november 2010

Boek 51: De Grote Zaal

Schrijver: Jacoba van Velde
Jaar van publicatie: Deze versie 2010, oorspronkelijk1953
Uitgave in het kader van de actie 'Nederland Leest', geschenk van de Openbare Bibliotheken.

Van de geschenken in deze serie vond ik dit tot nu toe de mooiste.
Het is geen vrolijk boek en voor oudere mensen, war ik zo langzamerhand ook bij hoor, komt het af en toe akelig dichtbij. Het is ook heel herkenbaar.

De hoofdpersoon, Geertruida van der Veen wordt wakker in een voor haar onbekende omgeving. Ze heeft een beroerte gehad en is naar een 'rusthuis' gebracht. Of het voor haar ook zo'n rustgevend oord is, is maar de vraag. Naar haar eigen huis teruggaan zal niet meer mogelijk zijn. Haar dochter, die in Frankrijk woont, is even terug in Nederland en regelt het een en ander. Het contact, of misschien ook het gebrek hieraan, tussen moeder en dochter, tussen de vrouwen die het rusthuis bevolken, de emoties, die bij dit alles ontstaan - daarover gaat dit boek.

De grote zaal is de ruimte, waar de vrouwen terechtkomen wanneer er geen uitzicht meer is op herstel. Het staat hier voor de dood, die onherroepelijk dichterbij komt voor deze dames. Maar eigenlijk toch ook voor iedereen.

Het begeleidend boekje met info over schrijver en haar werk is ook erg informatief en de moeite waard.
Een fijn cadeautje dus!

woensdag 27 oktober 2010

Boek 50: Single & sexy

Schrijver: Mariëtte Middelbeek
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Strengholt United Media, Naarden

Ook nu laat Blogger mij geen foto uploaden, net als bij mijn andere blog.

Charlotte van Rhijn is kleuterjuf. En ze is bijna jarig. Daar ziet ze nogal tegenop, want ze wordt 29, en dat is bijna 30...
Als ze wil afrekenen in het café, na een avondje stappen, merkt ze dat ze rood staat. haar bankrekening is geplunderd. Ze was toch al niet blij, want haar vriend had haar in de steek gelaten. 'Hij was nog niet toe aan een vaste relatie'.
Charlotte kan haar rekeningen niet meer betalen. Ze schaamt zich en is bang, dat haar vriendinnen 'zie je wel' zullen zeggen, als ze horen wat er gebeurd is. Charlotte houdt het dus voor zich.
Ze zet een advertentie op Marktplaats om zich als date te verhuren. Op die advertentie komen verschillende types af. Is iedereen echter wel te vertrouwen? Wat vertel je aan je vrienden? Die deurwaarder en vader van een van je leerlingen: is dat echt zo'n vreselijke man?

Chicklit van de bovenste plank. Wel weer even leuk om te lezen.

zaterdag 23 oktober 2010

Boek 49: Een overtollig mens

Schrijver: J. M. A. Biesheuvel
Jaar van publicatie: 1988 (boekenweekgeschenk)
Uitg. Stichting collectieve propaganda van het Nederlandse Boek

Dit was het eerste werk van Biesheuvel dat ik las en het is me beslist goed bevallen. Wat een heerlijke stijl van schrijven heeft deze man. Hoewel ik niet echt een liefhebber ben van verhalenbundels, las ik deze achter elkaar uit.
Het boekje bevat vijf verhalen:




Een overtollig mens
Een Job van onze tijd
De lezing
De klok
Hoe bestaat het!

In alle vijf worden verhalen verteld. Soms superfantastisch, soms wat minder, maar altijd met gedachtensprongen, zoals mensen, die wat zitten te dromen, kunnen hebben. Heel boeiend.
De hoofdpersonen zijn soms verbaasd over hun eigen bestaan, ze hebben vaak geen hoge dunk van zichzelf, zijn eenzaam, maar zoeken die eenzaamheid ook zelf op.
Maar het bestaan is heerlijk, temidden van de in hoge mate bewonderde natuur, die kleurrijk beschreven wordt.
De moeite waard en ik moet zeker eens een 'echt' Biesheuvelboek lezen.

vrijdag 22 oktober 2010

Boek 48: Jack and Jill

Schrijver: James Patterson
Jaar van publicatie: 1996 (deze uitg. 1998)
Uitg. HarperCollins, Londen
Oorspr. uitg. (gebonden) Little, brown, Boston

Een aantal belangrijke personen in Washington worden vermoord. Steeds vindt de politie een briefje, met daarop een gedichtje van de daders, die zich Jack and Jill noemen.
Dat is ook de naam, warmee in de geheime dienst de president en zijn vrouw worden aangeduid. Al snel ontstaat dan ook het vermoeden, dat de moorden een soort vingeroefening zijn voor de uiteindelijke moord: die op de president.

Ergens anders in Washington vermoordt iemand kinderen op een gruwelijke manier.

Beide onderzoeken worden geleid door de detective/psycholoog Alex Cross.

Weer een spannend boek, met veel gruwelijke details. Een beetje te gruwelijk naar mijn smaak. Te wreed, te bloederig. Hoe gevoelloos kan iemand zijn? Het leest wel als een trein.

maandag 11 oktober 2010

Boek 47: Het Roosvenster

Schrijver: Patricia Wentworth
Jaar van publicatie: 1998
Uitg. Poema Pocket
Oorspronkeljke titel: The Catherine-wheel (1953)
Deel 8 van de Miss Silver reeks.

Het café met de naam Het Roosvenster staat slecht bekend: het zou een smokkelaarsnest zijn, of in elk geval geweest zijn. Nu lijken er drugs gesmokkeld te worden.
De kleinzoon van de oorspronkelijke eigenaar, Jacob Taverner, nodigt alle achterkleinkinderen van deze eigenaar uit in het café, om eens kennis te maken. Niemand weet precies waarom.
Dan wordt een van de achterkleinzonen vermoord.

Miss Silver laat zich niet van de wijs brengen en lost alle raadsels op, terwijl ze doorbreit aan het jurkje van een familielid.

Het blijft lekkere lectuur, maar heeft toch ook iets gedateerds. Het gaat wel erg langzaam allemaal. Er staan er nog een paar op de plank.

donderdag 7 oktober 2010

The Tax Inspector

Niet om door te komen. Niet uitgelezen dus.

dinsdag 5 oktober 2010

Boek 46: When the wind blows

Schrijver: James Patterson
Jaar van publicatie: 1998
Uitg. Little, Brown and Company
(Deze versie: New York: Warner Vision Books, 1999)

Vaak hoorde ik, dat de boeken van James Patterson zo spannend zouden zijn. Tot nu toe had ik nog nooit iets van hem gelezen, dus nu moest dat maar eens gebeuren, zodat ik voor mezelf kon beslissen, of alle lovende woorden terecht waren.

En ja: ik las het achter elkaar uit. Spannend, bijzonder, een beetje angstaanjagend. Het las vooral zo snel door de korte hoofdstukjes: je bleef denken: nog één hoofdstuk, dan stop ik met lezen. En dan is zo'n boek zomaar uit.

Dierenarts Frannie O'Neill woont alleen midden in de bossen en bergen van Colorado. Haar man is vermoord en daar lijdt ze onder. Dan komt Kit Harrison langs, voor haar een onbekende. Hij wil het huisje achter de dierenkliniek van Frannie huren. Hij is agent van de FBI, die al lange tijd onderzoek doet naar vreemde gebeurtenissen in Colorado. Zijn baas heeft hem van dit onderzoek afgehaald, omdat hij teveel zijn eigen gang ging. (En te dicht bij de waarheid kwam)

Frannie verdenkt hij van betrokkenheid bij de gebeurtenissen.

Frannie ziet in het bos iets vreemds: een meisje met vleugels, die daarmee ook kan vliegen. Ze vertelt erover aan Kit, met zoveel verbazing, dat hij gaat twijfelen aan haar betrokkenheid.
Max, het meisje, leert Frannie en Kit te vertrouwen. Zij helpt hen, de plek te vinden waar kinderen gemanipuleerd worden tot vogel-mensen. De artsen, die daarbij betrokken zijn, gaan letterlijk over lijken. Het kost Frannie en Kit veel moeite uit hun handen te blijven.

woensdag 29 september 2010

Boek 45: Bonjour Nederland

Schrijver: Stéphanie Koning
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Arena
Ondertitel: Een Française verhuist naar Nederland voor de liefde.

Als jong meisje leert Stéphanie in haar woonplaats bij het meer van Annecy de nederlandse toerist Peter kennen. Ze vinden elkaar leuk, maar verliezen elkaar uit het oog.
Jaren later wordt het contact hersteld en Stéphanie volgt Peter naar Nederland, naar Winschoten. Ze zijn nu getrouwd, hebben twee kinderen, Stéphanie doet haar best in te burgeren. Dat is nog niet zo eenvoudig, met die rare Nederlandse gebruiken, zoals thuis bevallen i.p.v. in het ziekenhuis, begeleid door een verloskundige, i.p.v. een gynaecoloog en zonder ruggeprik!
Ook op eetgebied bestaan er heel wat verschillen.
Stéphanie gaat naar school en leert Nederlands. Sneller gezegd dan gedaan.

Haar ervaringen schreef ze op in dit geestige boekje.

dinsdag 28 september 2010

Boek 44: Die Seelen im Feuer

Schrijver: Sabine Weigand
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Fischer Taschenbuch Verlag

Er ligt een stapel boeken op mijn tafel, die ik klaargezocht had voor onze vakantie. Die ging niet door, omdat ik plotseling een andere bestemming had: het ziekenhuis. Nu lees ik ze thuis. Dit boek is geschreven daar Sabine Wiegand. Afgelopen voorjaar kocht ik het in Duitsland, omdat ik geen boeken van haar in de bibliotheek of de boekhandel kon vinden. Het eerste boek, dat ik van haar las, smaakte naar meer en ook nu werd ik niet teleurgesteld: deze mevrouw kan schrijven!

Het is geen vrolijk stemmend boek. Het gaat over de heksenvervolgingen in 16e eeuws Duitsland.
Wie werd er verdacht van hekserij? Hoe gingen de processen? Wie kwam er op de brandstapel?
Tijdens haar studie al raakte Sabine Weigand gefascineerd door deze vragen. Ze vertelt het verhaal aan de hand van het leven van de apothekersdochter Johanna, geen historische figuur. Andere personen in het boek zijn wel historisch.
Het boek is beangstigend. Iedereen kan verdacht worden. Na marteling kan iedereeen 'genoemd' worden door een 'heks' en dan ben je gelijk verdcht en wordt opgepakt. En gemarteld. En verbrand. Want vrijspraak bestond niet.
Het is de strijd om goed en kwaad, maar vooral ook een strijd om de macht en ook om geld. De vorstbisschop van Bamberg, Johann Georg Fuchs von Dornheim, wil de burgerij van de stad hun plaats wijzen: hij, en niemand anders, is de baas in Bamberg. Op de achtergrond werkt zijn hulpbisschop, Friedrich Förner, nog een aardig handje mee.
Als de heksenjacht te ernstige vormen aanneemt, wordt de keizer in Wenen om hulp gevraagt en de Jezuiet Petrus Kircher gaat zelfs naar de paus. Het mandaat dat hij van de paus krijgt, mag echter Bamberg niet bereiken: de winstgevende heksenverbrandingen (alle bezittingen van heksen vervielen aan het bisdom) zouden dan kunnen eindigen. Moord wordt niet geschuwd.
Toch bereikt het mandaat Bamberg en de bisschoppen vluchten. De Zweden, met wie Duitsland oorlog voert, bereiken de stad en andere zaken houden de mensen nu bezig.

Tussendoor staat heel veel in dit boek over de 16e eeuwse gezondheidszorg. De jonge arts van de stad, Cornelius Weinmann, is verliefd op Johanna. Zij weet heel veel over de werking van kruiden. Ook daarover staat veel beschreven. Interessant.

zondag 19 september 2010

Boek 43: Mama Tandoori

Schrijver: Ernest van der Kwast
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. Nijgh & Van Ditmar

De schrijver werd geboren in Bombay, uit een nederlandse vader en een Indiase moeder. De laatste is hoofdpersoon in dit boek. Met veel humor en invoelingsvermogen beschrijft hij zijn moeder, zijn en ook haar familie. Het werd een grappig verhaal, maar vooral ook vaak ontroerend. Een boek om gelezen te hebben!



Eerder begon ik in een bibliotheekboek, Diva's, geschreven door Jilly Cooper. Het was de bedoeling, dat het een eenvoudig, snel te lezen boek was. Niets was minder waar. Er kwamen zoveel personen in voor, dat er voorin een bladzijden lange lijst stond en nog was het niet uit elkaar te houden. Na zo'n honderd bladzijden hield ik het voor gezien. Geen aanrader dus.

maandag 6 september 2010

Boek 42: Temptation

Schrijver: Jude Deveraux
Jaar van publicatie: 2000
Uitg. Pocket Books, New York e.a.

Na het supersaaie vorige boek dat ik las, nu maar weer even een gezellige Deveraux. Het las weer als een trein. Toevallig genoeg was het thema voor een deel hetzelfde als dat in het vorige boek: armoede in New York, vooral bij vrouwen en de onmacht bij vrouwen, om voor zichzelf op te komen in het begin van de 20e eeuw.

Temperance O'Neill heeft een groot vermogen geërfd van haar vader. Ze gebruikt het om 'goede daden' te doen: ze helpt alleenstaande moeders. Wanneer de moeder van Temperance echter hertrouwt met een Schotse man, besluit die, dat het geen pas geeft, dat Temperance zelf de beschikking heeft over haar vermogen. Hij dwingt haar haar werk, dat alles voor haar betekent, op te geven en met haar moeder en stiefvader mee te gaan naar Schotland.

Temperance maakt haar stiefvader het leven behoorlijk zuur. Haar moeder raakt er bijna overspannen van. Agnus McCairn, haar stiefvader, stuurt haar naar de Hooglanden, om een vrouw te zoeken voor zijn neef, James McCairn. Deze zit daar niet echt op te wachten. Dan begint Temperance weer te doen, waarin ze goed is: organiseren. Daarbij blijkt James niet de bullebak te zijn, die hij eerst leek en de dorpsbewoners niet zo achterlijk. Temperance leert vooral zichzelf beter kennen.

donderdag 2 september 2010

Boek 41: De vrouw met de regenhanden

Schrijver: Wolfram Fleischhauer
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Van Holkema & Warendorf
Oorspronkelijke titel: Die Frau mit den Regenhänden
Uitg. Schneekluth, München (1999)

Dit was geen historische roman, dit was een geschiedenisboek! Natuurlijk, het werd wel opgehangen aan een verhaallijn, maar toch stond het te bol van feiten en feitjes. Meer dan ik wilde weten.
Er werd voortdurend heen en weer geschakeld tussen het verleden, voorjaar 1867, kort voor de opening van de wereldtentoonstelling in Parijs, en de tegenwoordige tijd, 1992, ook voorjaar in Parijs, wanneer een Duits student onderzoek doet naar het gebouw van de wereldtentoonstelling en daarbij in de bibliotheek een jonge vrouw ontmoet. Zij blijkt onderzoek te doen naar een vermeende kindermoord in 1867. Beiden doen hun onderzoek met behulp van dezelfde bronnen. Bruno, de student, raakt gebiologeerd doorGaëtane en wordt ook verliefd op haar.
Aan het eind komen de verhaallijnen bij elkaar en zou veel duidelijk moeten worden.
Echt duidelijk worden echter alleen de goede bedoelingen van de schrijver.

donderdag 26 augustus 2010

Boek 40: Holly

Schrijver: Jude Deveraux
Jaar van publicatie: 2003
Uitg. Atria Books, New York e.a.

Na een boek, waarvan het lezen erg lang duurde, nu een snellezer. Ook wel eens fijn.
Dit was je ware chicklit: je even verliezen in de gebeurtenissen omtrent Holly, rijke erfgename van een gereedschappenfirma. Haar vader is bekende Amerikaan, ambassadeur, diplomaat. Haar moeder is overleden, haar vader is hertrouwd met Marguerite, een vrouw, die ook een dochter meebracht: Taylor. Holly en Taylor worden dikke vriendinnen, tenminste voor het oog.

Tijdens een vakantie, Holly is dan nog dertien jaar, huurde de familie een huis in een oord, waar Holly bang was zich dood te vervelen. Dan ontmoet ze de zestienjarige Lorrie (Laurence Beaumont), die in een naburig huis zijn vakantie doorbrengt. Het oude huis steelt het hart van Holly. Ze helpt het die zomer opknappen en schuurt, schildert en restaureert de hele zome lang. Ook idealiseert ze Lorrie.
Ze kiest er voor, om van het restaureren van oude huizen haar beroep te maken en volgt een studie in die richting. Ze blijft dromen van Belle Chere, het huis van Lorrie en zijn familie, maar andere oude huizen kunnen haar heel enthousiast maken. Ze hoopt Lorrie weer te ontmoeten en met hem te trouwen.

Dan ontmoet ze Nicholas Taggert. Ze weet niet wie of wat hij is. Hij brengt haar op alle mogelijke manieren uit haar evenwicht.

Grappig: ik lees zelden boeken met waarzeggerij en helderziendheid erin. Nu, in de laatste twee boeken kwam het voor. Toevallig.

dinsdag 24 augustus 2010

Boek 39:Die Schaustellerin

Schrijver: Karin Engel
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Knaur Taschenbuchverlag

Duitse historische romans zijn vaak een heel plezierig middel om mijn Duitse taalkennis op peil te houden, dus toen dit boek in de bibliotheek stond, nam ik het mee.
Ik werd niet teleurgesteld, hoewel het wel een heel dik boek was: 586 bladzijden, met heel kleine lettertjes!
Het is het verhaal van een dochter uit een rondreizende kermisfamilie in het Duitsland van eind 19e eeuw. Celia houdt van het rondtrekkende bestaan, maar ook van de perioden, die ze op hun 'basis' in Bremen doorbrengen. Daar woont ook Philipp, waar ze verliefd op is en Suzanne, dochter uit een rijke familie, haar hartsvriendin.

Alles gaat niet altijd naar wens: Philipp trouwt met Suzanne, zodat de bedrijven van hun beider ouders gered worden, de vader van Celia benoemt zijn broer en diens familie tot opvolger. Celia blijft met lege handen achter.

Ze vlucht naar Amerika. Dan begint voor mij het meest boeiende deel van het boek (na ongeveer 150 blz!): de beschrijving van het leven in New York, eind 19e eeuw. Veel Duitse immigranten wonen daar, vaak in grote armoede, in 'Little Germany'.

Celia wordt opgenomen in het gezin van een Duitse bakker, maar haar kermisbloed laat zich niet loochenen: ze begint ook hier een kermisattractie te bouwen.
Dan ontmoet ze Paul, een rijke bankier. Ze trouwt met hem en krijgt met hem twee kinderen. Ze ontmoet ook de ouders van Paul, die hij zelf niet meer wil kennen: ook zij zijn rondreizende kermismensen.

Als Celia's vader overlijdt gaat ze terug naar Duitsland. Dat bezoek heeft grote gevolgen.

vrijdag 13 augustus 2010

Boek 38: The colour of magic

Schrijver: Terry Pratchett
Jaar van verschijnen: 1983 (deze versie: 1985)
Uitg. Colin Smythe (deze versie: Corgi Books, Transworld Publishers)
Discworld novel, deel 1.

Van diverse kanten kreeg ik het bericht, dat ik deze serie toch echt eens moest lezen: Pratchett schrijft humoristisch, satirisch, afwisselend en wat er verder voor positieve omschrijvingen mogelijk zijn.

Ik vond in de bibliotheek het tweede deel van de serie in het Nederlands: Dit wonderbare Licht. Toen ik halverwege was, wist ik, dat ik deze serie van het begin af wilde lezen en in het Engels, hoe goed de vertaling ook zijn mocht. (Zo vond ik de vertaling van de Unseen University als 'Gesloten Universiteit' een prima vondst)

Amazon bracht uitkomst: de eerste delen waren binnen korte tijd in huis en het eerste deel gelezen.

Discworld is plat. Het is een schijf, die rust op de schildpad A'Tuin. Op diens schild staan vier olifanten, die de schijfwereld op hun ruggen torsen. Als je ruimteonderzoek wil doen, moet je dus naar beneden! En als je te dicht bij de rand komt, val je van de wereld.

De kleur van magie is de achtste kleur van het spectrum van de schijfwereld. Als die kleur voorkomt, is er toverij in de lucht.
Tovenaars zijn er ook. Ze hebben een opleiding gekregen aan de Unseen University. De hoofdpersoon van dit boek is Rincewind. Hij is opgeleid als tovenaar, maar een beetje mislukt. Hij heeft een toverboek geopend, wat streng verboden is, en een van de in het boek opgenomen bezweringen is ontsnapt en heeft zich in het hoofd van Rincewind gevestigd. De bezwering moet terug naar de Universiteit, maar dat is niet zo eenvoudig.

Tweebloesem is toerist op Schijfwereld. Hij wordt rondgeleid door Rincewind, hoewel die in dat rondleiden niet altijd zoveel zin heeft. Tweebloesem heeft Bagage bij zich: een kist, met daarin zijn bezittingen - en nog zo het een en ander. Bagage is voorzien van heel veel voetjes, die zijn baas overal heen volgen.

Op naar deel 2. Het is echt leuk!

zondag 1 augustus 2010

Boek 37: Kijk niet achterom

Schrijver: Karin Fossum
Jaar van publicatie: 2005
Uitg. Anthos, Amaterdam
Oorspronkelijke titel: Se dag ikke tilbake!
Uitg. Capellens Forlag, Oslo
Vertaling: Annemarie Smit

'Kijk niet achterom': Er zit een monster in het water. Als je omkijkt krijgt hij je te pakken, volgens de inwoners van het Noorse dorp Lundeby.

Hoofdpersonen: Ragnhild, zesjarig meisje. Wordt ontvoerd.
Annie Holland: vijftienjarig meisje. Wordt vermoord.
Inspecteur Konrad Sejer en Jacob Skarre moeten de zaken oplossen. Sejer is de ervaren politieman, die vooral met zijn gevoel te werk gaat. Hij is weduwnaar en woont alleen.
Skarre is een jonge krullebol, die allerlei baantjes heeft gehad en cursussen heeft gevolgd.
Raymond Låke: jongen uit het dorp met een chromosoom teveel.
Halvor Muntz: vriendje van Annie.
Verder familieleden, buren, dorpsgenoten en vrienden.

Volgens de tekst op de achterkant van het boek is
'Karin Fossum (1954)[..] een van de grote namen uit de Noorse misdaadliteratuur. Ze schrijft psychologische thrillers met veel aandacht voor sfeer en geloofwaardige personages.'
Ik ben het daar helemaal mee eens, voor wat dit boek betreft.

dinsdag 27 juli 2010

Boek 36: Grasshopper

Schrijver: Barbara Vine (pseudoniem van Ruth Rendell)
Jaar van publicatie: 2001
Uitg. Penguin Books
Oorspr. uitgave: Viking 2000

De thrillers van Ruth Rendell kan ik meestal wel waarderen. Als Barbara Vine schrijft ze wat meer psychologisch getinte thrillers.
Misschien komt het door die insteek, maar ik vond hier echt helemaal niets aan. Zo saai!
Pas na bladzijde 250 (van de 535) gebeurde er wat, het verhaal was bovendien weinig geloofwaardig. Een aantal jonge mensen, dropouts, wonen min of meer samen op de bovenverdieping van een Londense woning. Silver, de zoon van de eigenaren van deze woning, huurt deze flat van zijn ouders, die meestal elders verblijven en zich duidelijk niet interesseren voor wat er in hun huis gebeurt. Ze zwerven over de daken van Londen en zien daar van alles. Op zekere avond ook het ondergedoken echtpaar, dat het nieuws al enkele dagen beheerst, omdat ze hun pleegkind hebben ontvoerd. Ze willen hem adopteren, maar krijgen daar geen toestemming voor.
Dan komen Silver en zijn vriendin Clodagh hen te hulp.

zaterdag 24 juli 2010

Boek 35: De val van Rome

Schrijver: Adrian Goldsworthy
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Ambo, Amsterdam
Oorspronkelijke titel: The Fall of the West. The Slow Death of the Roman Superpower (Uitg. Weidenfeld & Nicholson)
Vertaling: Pieter de Smit en Carola Kloos

Het heeft even geduurd, maar nu heb ik het toch eindelijk uit: Rome is gevallen! Het lezen ervan heeft bijna een jaar geduurd - vorig jaar begon ik er meteen in, nadat ik het had gekocht, maar de romans kregen steeds voorrang.
Het was ook geen eenvoudige lectuur. De hele Romeinse geschiedenis kwam langs. Als je daar alleen wat oppervlakkige kennis over hebt, is dat heel veel. Wat een moorden, intriges, bedrog, oorlog! Meer dan in welke thriller dan ook. Maar ja, dit is een geschiedenisboek en dat leest toch anders. Hoe goed Goldsworthy ook schrijft. De laatste weken heb ik iedere dag een aantal bladzijden gelezen en zo kwam ik er toch door. In het laatste hoofdstuk komt een samenvatting van het antwoord op de vraag hoe Rome nu eigenlijk ten val kwam. In de epiloog trekt de schrijver een lijn naar de huidige tijd (Amerika) en naar het Victoriaanse Engeland. Grote rijken, met veel invloed. Lopen ze ook het gevaar ten onder te gaan (Victoriaans Engeland, waar de zon niet onderging, is al verdwenen)? Boeiend. Deze hoofdstukken maken het hele boek voor mij de moeite waard.

donderdag 15 juli 2010

Boek 34: Lohengrins Grabgesang

Schrijver: Edgar Noske
Jaar van publicatie: 2004
Uitg. Goldmann, München
Oorspr. uitg. Emons, Keulen, 2001

Met veel kennis van en oog voor details uit het leven in de Middeleeuwen heeft Noske dit boek geschreven. Bovendien was de humor waarmee dit gebeurde heel plezierig.

Kleef, in het jaar 1350. Anna Zwerts, de dochter van de waard, is vermoord. Verdacht wordt haar ex-vriend, Marco di Montemagno, een in Kleef wonende Lombardijn. Samen met de zus van Anna probeert hij de moord op te lossen. Een raadselachtige Franse ridder komt ze daarbij uiteindelijk ook te hulp.

De beschrijving van de verschillende 'belangrijke' figuren uit de stad worden kleurrijk beschreven. Je ziet ze bijna voor je. Je ruikt ze ook bijna, want geuren beschrijven kan Noske ook heel goed en dat doet hij met regelmaat.

Niet alleen de Klever notabelen worden beschreven. Ook de familie Wannemeker, loonwevers, komen in het verhaal voor:
De met stro bedekte hut van de Wannemekers lag samen met een half dozijn andere buiten de stadsmuren aan de Weversstraat, die zich tussen de Heidelberger Poort en de Kavarinerpoort uitstrekte. Hier woonden alleen loonwevers, die allen hard werkten in dienst van Jan van Wissel. Ze konden hun scamele brood alleen verdienen als alle gezinsleden meewerkte. Bij de Wannemekers was Philipp verantwoordelijk voor het kaarden van de ruwe wol, terwijl Nehle aan het spinnewiel zat. Piet bediende het aan de wand hangende weefraam. Aan het tweede spinnewiel, dat in een hoek stond en stof stond te vangen, had de vrouw van Piet, Lisbeth, gewerkt, tot ze in de voorlaatste winter aan de tering was gestorven. (Vrij vertaald)
Noske heeft nog veel meer boeken geschreven, dus we hebben weer een schrijver om aan de lijst favorieten toe te voegen.

dinsdag 13 juli 2010

Boek 33: Zusje

Schrijver: Camilla Läckberg
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Anthos, Amsterdam
Oorspronkleijke titel: Olycksfågeln (Forum, Stockholm 2006)
Vertaling: Elina van der Heijden en Wiveca Jongeneel.

Al enige tijd wilde ik een boek lezen van Camilla Läckberg, maar het kwam er steeds niet van. Nu zag ik dit in de bibliotheek en nam het mee. Een succes: ik las het achter elkaar uit.

Het is een echte Zweedse thriller. De hoofdpersonen worden niet alleen tijdens hun werk gevolgd, maar hebben ook een privéleven.

De mensen op het politiebureau van Tanumshede hebben het druk. Patrik, hoofdpersoon, en Martin gaan naar een auto ongeluk. De omstandigheden waaronder dit gebeurd is, maken Patrik wat onrustig: hij heeft er vraagtekens bij, zonder duidelijk te kunnen zeggen waarom. Hij gaat dus een en ander uitzoeken.

Tegelijkertijd worden in Tanumshede opnamen gemaakt voor een real life soap. Deelnemers zijn oude bekenden van de Zweedse televisiekijkers: de meesten hebben eerder meegedaan aan andere real life programma's, als Big Brother, enz.
Een van de deelneemsters wordt dood aangetroffen. Ook dat moet uitgezocht worden door Patrik en zijn mensen.

Vooral de kijkjes achter de schermen bij het tv-programma, en wat het zoal teweeg brengt in een plaatsje als Tanumshede, maakten dat het verhaal boeide, en dat maakte het ook anders dan andere Zweedse thrillers die ik tot nu toe las. Ook de problemen, die Patrik had met zijn drukke werkzaamheden, terwijl hij op het punt stond om te gaan trouwen met Erica, zijn vriendin, hielden het verhaal levend.

Een spannend boek, met een niet zo geloofwaardig einde, dat je op een paar kilometers afstand aan zag komen. Toch ga ik meer lezen van Läckberg.

zaterdag 3 juli 2010

Boek 32: Jacoba, Dochter van Holland

Schrijver: Simone van der Vlugt
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Anthos

Het leven van Jacoba van Beieren was niet eenvoudig. Ze was vijf jaar toen ze zich verloofde met Jean, negen jaar en Frans troonpretendent. Ze trouwt met hem, en is al weduwe op 15-jarige leeftijd.
Als vrouw was je in de vijftiende eeuw niet handelingsbekwaam, dus er brak een machtsstrijd uit om haar gebieden over te nemen. Ze wordt opnieuw uitgehuwelijkt, maar Jan van Brabant blijkt niet de meest betrouwbare echtgenoot. Jacoba wordt ook door andere familieleden bedrogen en bedreigd. Een derde echtgenoot blijkt eveneens weinig betrouwbaar.

Simone van der Vlugt heeft hiermee een prettig en snel leesbaar boek geschreven.

maandag 28 juni 2010

Boek 31: A Sight For Sore Eyes

Schrijver: Ruth Rendell
Jaar van publicatie: 1999 (Oorspr. uitg. 1998)
Uitg. Arrow, Londen

Op de cover staat, dat het niet verstandig is, deze thriller te lezen als je alleen thuis bent. Zo erg vond ik het nu ook weer niet, maar het is toch nogal griezelig om te lezen, hoe vreemd de gedachten van een mens kunnen zijn. En de daden die daaruit volgen.

Teddy Brex en Francine Hill zijn allebei verwaarloosde kinderen. Niet dat ze te weinig te eten kregen, maar in het geval van Teddy was er geen enkele aandacht of opvoeding voor hem, Francine kreeg teveel aandacht. Haar moeder wordt in het begin van het boek vermoord, haar vader hertrouwt met de psychotherapeute, die Francine behandelt. Zij raakt bezeten van de gedachte, dat ze Francine moet beschermen en doet dat wat overenthousiast: Francine mag niet uit haar oog verdwijnen.

Als Teddy en Francine elkaar ontmoeten.  voelen ze zich tot elkaar aangetrokken. Teddy vindt Francine zo mooi, dat hij haar, net als andere mooie dingen, waarvan hij bezeten is, wil bezitten. Als er hindernissen op het pad naar haar toe opdoemen, ruimt hij die achteloos uit de weg.
Helemaal goed loopt dat voor hem niet af...

woensdag 23 juni 2010

Boek 30: Onmacht

Schrijver: Charles den Tex
Jaar van publicatie: 2010
Uitg. De Geus, geproduceerd voor de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, t.g.v. de Maand van het Spannende Boek (juni 2010)

Het huwelijk van Ellen en Victor staat op springen. Beiden hebben elkaar niets meer te vertellen. Ellen's zoon Bas jaagt de spanning thuis nog even verder op.
De bom barst op een morgen na het ontbijt. Ellen belt haar advocaat  om de scheiding te regelen. Maar dan loopt alles anders.
Spannend. Leuk. Ik ga nu die drie andere boeken van Den Tex die op de plank staan maar eens lezen.

Boek 29: The Book of Tomorrow.

Schrijver: Cecelia Ahern
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Harper Collins, Londen

Tamara Goodwin is een superverwende 16-jarige uit Dublin. Alles wat haar hart begeert (en meer) krijgt ze van haar vader. Dan pleegt deze zelfmoord en Tamara en haar moeder worden ondergebracht bij een oom en tante. Alle bezittingen moeten worden verkocht om de schulden van vader te betalen.
Na Dublin is het dorp waar Tamara terechtkomt, wel erg saai. Er is letterlijk niets te beleven en de heimwee naar de stad is groot.
Dan komt er een bibliotheekbus naar het dorp. Ze vindt daarin een boek, gesloten met een gouden slot. Nadat zuster Ignatius het slot heeft opengemaakt, zien ze, dat er niets in het boek staat. Het is een dagboek. Tamara neemt het mee naar huis. Als ze het daar later opendoet, staat er al iets in geschreven: het verslag van de volgende dag. Alles wat ze gelezen heeft, vindt ook daadwerkelijk plaats, de volgende dag.
Vraag: wat doe je, als je de toekomst kent? Probeer je die toekomst te beïnvloeden of laat je het maar gebeuren? Boeiende vraag.
De tante gedraagt zich intussen geheimzinnig.Tamara gaat op onderzoek uit, hoewel tante haar nauwelijks toestaat het huis te verlaten. Moeder slaapt alleen maar. 'Verdriet', zegt tante. Tamara gelooft het niet.

De spanning werd hier goed opgebouwd. Het einde vond ik niet zo bevredigend. Er bleven nogal wat losse eindjes over, die niet duidelijk werden gemaakt. Jammer. Toch wel een lekker vakantieboek.

Boek 28: Yab Yum

Schrijver: Theo Heuft
Gelezen als e-book tijdens de vakantie.

De eigenaar van 'het beroemdste bordeel ter wereld' schreef dit boek om uit te leggen, hoe het allemaal zo is gebeurd als het is gebeurd.
Wat heeft die man het goed met zichzelf getroffen! Alles wat hij deed was geweldig, of op zijn minst 'voor de hand liggend: dat was toch wat iedereen wel wilde?
Je gokt, tot al je geld erdoor is gejaagd. Gewoon.
Je start een bordeel, en zorgt, dat alles er zo luxe mogelijk uitziet. Want ja, je business mag dan wel wat van het gore soort zijn, het moet toch wat lijken. Gewoon.
De onderwereld wilde een graantje meepikken van al die gewonigheid. Vreemd. Toen werd de zaak maar verkocht. Gewoon.
Ik heb het uitgelezen, maar de man bleef me irriteren. Hoe gek kan de wereld worden?

Boek 27: Ander licht

Schrijver: Rosita Steenbeek
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. De Arbeiderspers, Amsterdam

Het schilderij op de kaft is 'Gezicht op Amersfoort'. Het boek begint met het verhaal van schilder Matthias Withoos, die geholpen door zijn kinderen en leerlingen dit schilderij maakte, in opdracht van de stad Amersfoort.
Een van zijn dochters, Alida, werkt ook mee en is verliefd op een van de leerlingen, Jasper van Wittel.
Uitgebreid wordt beschreven, hoe geschilderd werd, hoe kleuren werden samengesteld en zo meer. Zo erg zelfs, dat ik de indruk had, dat wat in een ander boek 'couleur locale' zou zijn, hier tot hoofdzaak werd gemaakt.
In het rampjaar 1672 moet de familie Amersfoort ontvluchten. Zij gaan naar Hoorn, en voor mij was de beschrijving van Hoorn het hoogtepunt van het boek. Ook hier had de schrijfster weer veel research gepleegd en je zag Alida en Jasper en de overige familieleden bijna rondlopen langse de Hoornse haven.

Jasper vertrekt echter naar Italië, zoals zoveel schilders uit die tijd. Hij sluit zich aan bij de Bentveugels, een Nederlands-Vlaamse schildersvereniging in Rome. Hij wordt daar beroemd als Gaspare Vanvitelli.
Wanneer hij eindelijk terugkomt in Nederland, krijgt Alida de teleurstelling van haar leven.

Ze sluit vriendschap met zelfbewuste vrouwen als Agnes Block en Maria Sybilla Merian en wordt zelf ook een gewaardeerd schilderes.

Een boeiend thema, maar de hoofdpersonen wilden maar niet echt tot leven komen. Beetje saai en teveel opsomming van feitjes.

vrijdag 11 juni 2010

Boek 26: De man uit de bergen

Schrijver: Kjell Eriksson
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. De Geus
Oorspronkelijke titel: Mannen från bergen
(Uitg. Ordfront, Stockholm, 2006)
Vertaling: Tine P.G. Jorissen-Wedzinga (uit het Zweeds)

De meeste Scandinavische thrillers, en zeker die van De Geus, vind ik wel mooi, maar bij dit boek werd ik wat ongeduldig. Het duurde allemaal wat lang, er gebeurde niets, kortom: het was saai.
Het einde was bovendien heel onbevredigend. Meer een kwestie van zoek het zelf maar uit.
Drie broers uit Mexico worden benaderd door 'mannen uit de bergen'. Dat zijn types, die je rijkdom beloven, maar er vandoor gaan met je ziel. Manuel, de oudste, weigert als drugskoerier naar Europa te reizen, de andere broers, Angel en Patrico, kiezen wel voor het geld. Dat kost Angel zijn leven, Patrico belandt in een Zweedse cel.

Manuel zint op wraak en reist af naar Zweden. Daar zoekt hij Patrico op in de gevangenis, en ontmoet ook de mannen uit de bergen opnieuw.

Een aantal andere personen komen langs, zoals het personeel van het restaurant Dakar, een aantal drugsdealers en/of verslaafden en de politiespeurders, onder aanvoering van Ann Lindell.

Voorlopig even niet meer van deze schrijver.

vrijdag 4 juni 2010

Boek 25: De Olijventijd

Schrijver: Carol Drinkwater
Jaar van publcatie: 2003
Uitg. The House of Books, Vianen/Antwerpen
Oorspronkelijke titel: The Olive Season
Uitg. Abacus/Time Warner Books, Londen
Vertaling: Cherie van Gelder

Mijn waardering voor dit boek wordt waarschijnlijk positief beïnvloed door mijn liefde voor de Provence. Want de Provence speelt een van de hoofdrollen in het verhaal.
De Engelse Carol Drinkwater is actrice. Ze speelde o.a. in James Herriot's All Creatures Great and Small. Samen met haar Franse man Michel beheert ze in de Provence een olijfgaard. Beiden moeten heel hard werken om deze wat verwaarloosde plantage weer rendabel te maken. Ze willen ook graag de OAC classificatie krijgen, en moeten daarvoor aan allerlei eisen voldoen. De Franse bureaucratie maakt dat niet eenvoudig, evenmin als de Provençaalse mentaliteit.

Naast een verslag van al dit harde geploeter spreekt uit de vertelling ook de grote liefde voor de Provence. Zozeer zelfs, dat alles erover ook verteld moet worden, met de geschiedenis erbij. Soms vertraagt dat het verhaal nogal.
Toch wel een gezellig zomers boek voor tussendoor. Nu eerst weer iets minder zoets.

zondag 30 mei 2010

Boek 24: België Reisverhalen

Schrijver: Jeroen Brouwers e.a.
Jaar van publicatie: 2002
Uitg. Pandora Pockets (maakt deel uit van uitg. Contact)

Deze verhalenbundel stond al een tijd op de plank. Hij was ook al eens meegeweest als vakantieliteratuur, en, zoals dat gaat, weer ongelezen mee terug gekomen.
Na het lezen van het essay van Jeroen Brouwers (Sire, er zijn geen Belgen), dacht ik, dat het een goed idee zou zijn om in de Belgische sfeer te blijven en dit nu eens te gaan lezen.

Het is een verhalenbundel en het eerste verhaal was bovengenoemd essay van Brouwers. Dat schoot lekker op. Het volgende was ook van Brouwers, waarschijnlijk iets eerder geschreven, een stuk korter en met enkele passages die ook in het essay voorkwamen.
Volgende verhaal: Benno Barnard maakt 'Een ommetje in Pruisen', wat wil zeggen, dat hij rondreist door Duitstalig België. Helaas kon het me niet boeien. Hij vertelt afstandelijk, voelt zich nergens betrokken en het geheel is van een enorme saaiheid. Zou ik dit boek wel uitlezen?
In verhaal drie geven Leen Huet en Jan Grieten een opsomming van wat er in twee musea te zien is. Oninteressant en ongeïnspireerd.
Gelukkig werd het daarna beter: Vooral het verhaal over het Antwerps havengebied, het wel betrokken relaas over de Borinage en bovenal de columnachtige verhalen van Geert van Istendael maakten, dat ik de rest zo uitlas.
Goed, dat ik even volgehouden heb!

woensdag 26 mei 2010

Boek 23: Sire, er zijn geen Belgen

Schrijver: Jeroen Brouwers
Jaar van publicatie: 1988
Uitgave van de CPNB, als essay t.g.v. de boekenweek van 1988

Door alle berichten over politieke problemen in België een actueel boekje.
Brouwers beschrijft, waarom Vlamingen toch een andere taal spreken dan Noord-Nederlanders. Waarom Vlamingen vaak ook  niet zo dol zijn op Nederlanders en hun Nederlands. Of liever: waarom begrijpen Nederlanders en Vlamingen elkaar zo slecht?

Het is mogelijk, dat nu, in 2010, dat onbegrip iets minder is geworden: Nederlanders laten het wel uit hun hoofd om nog neer te kijken op de Nederlandstalige Belg: ze winnen immers alle taalspelletjes en dictees op de televisie. Toch een nuttig overzicht van de geschiedenis van België, in samenhang met hun gevoeligheden op taalgebied en ook op het gebied van de politiek.

Brouwers weet waarover hij schrijft: hij heeft twaalf jaar in Vlaanderen gewoond en heeft er veel over gepubliceerd. Hoewel niet alles in Vlaanderen met blijdschap werd begroet, hebben de Vlamingen in brouwers toch een pleitbezorger herkend en hij staat daar (volgens de achterflap van het boekje) te boek als een 'niet begrepen minnaar van Vlaanderen'. (Waarmee het verband met het vorige boek, dat ik deze week las, is gelegd)

Boek 22: Onbegrepen

Schrijver: Karin Slaughter
Jaar van publicatie: 2008
Geschenk t.g.v. De Maand van het spannende boek.
Oorspr. titel: Martin Misunderstood
Geproduceerd door De Bezige Bij voor de Stichting Propaganda van het Nederlandse Boek

Omdat Nederland het eerste land was buiten Amerika, waar Karin Slaughter succes had met haar thrillers, gaf ze een Nederlands tintje aan dit leuke boekje. De Inspecteur is van Nederlandse (Friese) afkomst.
Het is een spannend boek - dat hoort ook wel zo bij zo'n speciale uitgave. Maar het is meer een satire dan een thriller. Vooral de manier, waarop het werk van de hoofdpersoon, de 'loser' Martin wordt beschreven is een brok satire. Hij is al zijn hele leven gepest, door zijn school/klasgenoten, collega's, maar vooral door zijn moeder. Hij is gevlucht in het lezen van spannende boeken en weet dan ook alles van de werkwijze van politie, recherche, rechtbanken enz. Van vrouwen is hij bang, wat met zo'n moeder te begrijpen is, en ook zijn naaste collega, die hij nota bene zelf heeft 'aangesteld' - eigenlijk heeft ze zichzelf benoemd - is een geval apart. Ze heet Unique, dus doet haar naam eer aan.
Het bedrijf waar Martin werkt als hoofd boekhouding is Southern Toiletbenodigdheden. Er wordt een moord gepleegd met de spuitbus van het toilet.
Martin wordt verdacht.
Hij wordt verliefd op de Nederlandse rechercheur An. Ook zij is een onbegrepen persoon.
Grappig boekje voor tussendoor.

Boek 21: Moordkuil

Schrijver: Arnaldur Indridason
Jaar van  deze publicatie: 2008 (Oorspr. uitg. in Nederland:2004)
Vertaling uit het IJslands door Paula Vermeyden
Uitg. Signature, Utrecht
Oorspr. titel: Grafarpögn
Uitg. Edda, Media and Publishing, Reykjavik

Na Noorderveen wilde ik toch meer van deze schrijver lezen, en dit was het vervolg in de serie rond inspecteur Erlandur. Ook nu had ik weer moeite met alle IJslandse namen, die in het verhaal voorkomen en die me blijven afleiden. Ik kan ze gewoon niet uit elkaar houden. Het ging wel beter dan bij het eerste boek, maar toch.
Het zijn ook niet alleen namen van mensen, maar ook van plaatsen, straten, enz.

Op een bouwplaats bij Reykjavik wordt een lijk gevonden. (Op een redelijk lugubere manier: tijdens het verjaarsfeestje van haar broertje zit een babymeisje op een botje te knagen. Het blijkt van menselijke herkomst te zijn) Is hier wel een moord gepleegd? Was het een ongeluk? Wie woonde er ooit op die plek?
De medewerkers van Erlandur zijn niet steeds al te overtuigd van de antwoorden op deze vragen en ook niet van de noodzaak het te behandelen als moordzaak.
Intussen ligt de dochter van Erlandur in coma in het ziekenhuis. Hij voert lange gesprekken met zijn bewusteloze dochter, wardoor de lezer hem beter leert kennen en begrijpen.
Vrij komisch was de beschrijving van de werkwijze van de te hulp geroepen archeologen: ze werkten wel heel nauwkeurig. En dus langzaam. Moeilijk voor de politiemensen om hun geduld te bewaren.
Steeds meer feiten komen aan het licht. De levens van de familie, die ooit op die berg woonden, worden beschreven als flashback. De moord zie je aankomen. Toch is het eind nog redelijk verrassend.

Ondanks mijn problemen met het IJslands toch wel een boeiende thriller.

donderdag 20 mei 2010

Boek 20: Ontmoeting in Venetië

Schrijver: Rosita Steenbeek
Jaar van publicatie: 2000
Uitg. Ooievaar, Amsterdam

In het boekje staat, dat deze uitgave is aangeboden door de Samenwerkende uitgeverijen Prometheus/Bert bakker/Ooievaar

Het is duidelijk een cadeautje geweest. Het lag op de boekenplank en voldeed aan mijn wens om nu even een superdun boekje te lezen.

De ik-figuur gaat in Venetië naar het dodeneiland San Michele. Onderweg ontmoet ze verschillende mensen. Ze bezoekt de graven van door haar bewonderde mensen: o.a. Brodski en Strawinsky, ze maakt de begrafenis (per gondel) van een glasblazer mee.
Lief boekje. Venetië kwam ook voor mij weer een beetje tot leven. Ik moet eens meer lezen van Rosita Steenbeek.

Boek 19: World without End

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Macmillan, Londen

Deze wereld zonder einde leek ook wel een boek zonder einde: het duurde even voor ik alle 1111 bladzijden had gelezen. Maar toen had ik ook een aantal vrij aangename uren doorgebracht. Hoewel: een beetje korter had wel gemogen. Het aantal wreedheden, bloederige scenes, oorlogshandelingen, intriges, was wel erg groot. Dan heb ik het nog niet gehad over de pest, die heerste in de 14e eeuw waarin dit vervolg op 'The pillars of the earth' zich afspeelt. Wat een ellende.
In onze huidige tijd is er veel te doen over de misstanden in de kerk. Als je dit verhaal leest, denk je bijna, dat het tegenwoordig wel meevalt: de priesters en monniken konden er ook wat van in die dagen. Ook bij de nonnen ging er wel het een en ander fout, maar zij waren over het algemeen betrouwbaarder. Ze moesten wel, want een proces wegens hekserij had je zo te pakken en dat overleefde je niet.
Vrouwen hadden het moeilijk - ze hadden weinig mogelijkheden, anders dan hard werken en mond houden. Maar als ze een man hadden met een vooraanstaande positie, zoals wolhandelaar(ster) Madge in dit boek, en ze werd weduwe, dan mocht ze het bedrijf van haar man voortzetten. Ze mocht zelfs lid van het gilde worden. Maar wanneer een gravin weduwe werd, zocht de koning een nieuwe man voor haar uit. Die had ze maar te accepteren. Zo niet: doodstraf wegens ongehoorzaamheid aan de koning!
De adel was in vele gevallen onbetrouwbaar, geldbelust, corrupt en almachtig. Het interesseerde hen weinig, of hun lijfeigenen in hun onderhoud konden voorzien of niet: ze moesten aan hun verplichtingen voldoen.
De wolhandel, ook al aanwezig in het eerste deel, maakte dit boek voor mij extra interessant. Nu vooral, doordat een van de hoofdpersonen, Caris, na veel uitproberen, een manier vond om wol rood te verven met meekrap. Hoewel ze zelf weinig profijt kon halen uit deze uitvinding, maakte het de stad waarin ze woonde (opnieuw Kingsbridge) tot een welvarende stad, ondanks alle tegenslagen zoals pest.
Merthin, een andere hoofdpersoon, die een tijd in Italië doorbrengt, ontwerpt een weefgetouw naar Italiaans model. Een trapgetouw, waarop veel sneller geweven kon worden en ingewikkelder patronen mogelijk maakte.
Er wordt veel meer verteld, uitgelegd, besproken in dit boek, net als in het vorige. Beetje teveel misschien, maar bij het bewerken van de wol vond ik dat nou net aardig. Een ander houdt misschien van de oorlogsverhalen. Toch zou ik het nog mooier gevonden hebben als er wat minder uitgebreid over zoveel verschillende onderwerpen was geschreven.
De bouwwerken rond de kathedraal vond ik weer wel interessant en toen ik de afgelopen week een paar oude kerken bezocht, uit dezelfde tijd die hier wordt beschreven, bekeek ik ze toch met andere ogen.

donderdag 29 april 2010

Boek 18: Alleen maar nette mensen

Schrijver: Robert Vuijsje
Jaar van publicatie: 2008
Uitg. Nijgh en Van Ditmar
Winnaar De Gouden Uil

Het aantal geschokte reacties op de televisie, maakte me nieuwsgierig naar dit boek.
Het verhaal gaat over de zeer onaangepaste David, die met zijn joodse ouders in Amsterdam woont, in de buurt met 'alleen maar nette mensen', Oud-Zuid. Geen buitenlanders dus.
Helaas wordt David zelf door zijn donkere uiterlijk wel altijd aangezien voor Marrokaan. Hij wil ook niet meedoen met de spelletjes, zoals de rijke en invloedrijke ouders en hun, zoals Vuijsje die noemt, 'zogenaamde' vrienden die spelen. Er staat al vast, met wie David gaat trouwen: met Naomi, zijn vriendinnetje van school. Het benauwt David allemaal en hij zoekt de liefde bij de zwartst mogelijke dames. Daar beleeft hij de nodige dingen, en duidelijk wordt vooral, dat hij ook in dit milieu niet thuishoort.
Het is een heel geestig boek. Vooral de scenes, waarin de 'nette mensen' en hun gewoontes beschreven worden, vond ik hier en daar hilarisch.
De moeilijkheden van de multiculturele samenleving worden met humor en scherpte beschreven. Wie is hier onaangepast? Wie hoort waarbij - en wil die daar ook bij horen? En ook: waarom dan?
Knap boek.


Boek 17: Pillars of the Earth

Schrijver: Ken Follett
Jaar van publicatie: 1989
Uitg.  Penguin, The Signet group

Dit boek had ik al lang op mijn lijstje staan van ooit te lezen boeken, maar het kwam er nooit van. Nu, met plannen voor een rustige zonvakantie, was het een goede gelegenheid en het lukte me bijna om in die week alle bijna 1000 bladzijden uit te krijgen.
De titel in het Nederlands', tegenwoordig 'Pilaren van de aarde, was lang 'De kathedraal', niet verbazingwekkend, want het boek draait om de bouw van een kathedraal in Kingsbridge. Niet dat dat zo snel gebeurt, want je moet honderden bladzijden lezen, voor er een steen verzet wordt. Dan, tegen het eind van het boek, gaat het opeens supersnel en de kathedraal is tenslotte toch helemaal af. Ik twijfelde daar al aan, en verwachtte, dat ik daarvoor het vervolg zou moeten gaan lezen.

Op zich geen straf, want het boek was een plezier om te lezen. Ondanks de dikte bleef het boeien.

De familie van Tom de Bouwer meldt zich bij de priorij van  prior Philip. Ze hebben honger en er is nergens werk te vinden. De grote wens van Tom is, om ooit een kathedraal te bouwen en ook Philip zou graag een nieuwe kathedraal willen bouwen. Na een brand in de oude kathedraal gaan ze van start.
Ze worden op alle fronten tegengewerkt door de bisschop en door een gewetenloze hertog. Ook andere tegenslagen maken, dat de bouw niet wil vlotten. Het leven in de twaalfde eeuw was vol gevaren.

Follett heeft zich uitgebreid verdiept in deze periode van de Engelse geschiedenis en hij schrijft er met verve over. Dat maakt het boek vaak lezenswaardig, zoals de beschrijving van de manier, waarop de vollers van de wol te werk moesten gaan. Dat was zwaar en moeilijk werk, en het was dan ook een zegen, toen er een manier gevonden werd, om daarvoor een watermolen  te gebruiken. Ook de beschrijving van de wolhandel had natuurlijk mijn interesse.
Op andere momenten wil de schrijver wel erg veel uitleggen. Dat remt het verhaal af en maakt het boek alleen maar nog dikker. Een beetje minder had wel gemogen.

Toch een geweldig boek: ik ben al in het vervolg erop, World Without End, begonnen

zaterdag 3 april 2010

Boek 16: Eten, bidden en beminnen

Ondertitel: Een zoektocht van een vrouw in Italië, India en Indonesië
Schrijver: Elizabeth Gilbert
Jaar van publicatie: 2007
Uitgever: De Bezige Bij (Deze versie: Cargo, 2010)
Oorspronkelijke titel: Eat, Pray, Love. One woman's Search for Everything Across Italy, India and Indonesia. (Bloomsbury, London, 2006)
Vertaling: Martine Jellema.

Elizabeth is een succesvolle carrierevrouw, met een echtgenoot, een huis en alles wat ze zich kan wensen. Ze krijgt het er benauwd van en besluit te breken met dit al te voorspelbare leven. De scheiding is moeilijk, de relatie die ze heeft met Dave loopt ook stuk en Elizabeth raakt in een depressie. Dan besluit ze te gaan reizen. Alleen. Een jaar lang. Ze gaat naar Italië om daar te zoeken naar genot, naar India, om te zoeken naar spiritualiteit en tenslotte naar Indonesië, op zoek naar balans.

In Italië valt veel te genieten. Elizabeth, die eerder in New York al Italiaanse lessen heeft gevolgd, besluit te genieten van de taal en van het eten. Al het andere moet maar even wachten. Ze ontmoet diverse mensen en schrijft erover met veel humor. Vooral de manier, waarop ze beschrijft hoe voetbalsupporters hun team aanmoedigen, vond ik hilarisch.

In India gaat ze naar de ashram van haar goeroe. Ze heeft die goeroe eerder in Amerika al ontmoet. Daar mediteert ze en probeert het goddelijke te ervaren en te begrijpen. Ook hier genoot ik het meest van de beschrijvingen van haar ontmoetingen met andere volgelingen van de goeroe.

In Indonesië gaat ze naar Bali. Een aantal jaren eerder was ze daar ook, ontmoette daar een oude medicijnman, die voorspelde, dat ze terug zou keren naar Bali en dan bij hem zou intrekken. Dat laatste gebeurt niet, ze logeert in een hotel, maar wel bezoekt ze de man iedere dag en ontmoet bovendien ook hier weer veel verschillende, interessante mensen. Tenslotte ook, en in dit geval mag ik zeggen 'zelfs', een man om van te houden.

Ik had veel recensies over dit boek gelezen en toch was het anders dan ik had verwacht. Soms was ik wat teleurgesteld, op andere momenten vond ik het een geweldig boek. Het deel, dat gaat over India, ging me af en toe wel wat te ver. Het werd me wat te zweverig. Eerlijk was het wel en het lijkt me niet eenvoudig, om zulke persoonlijke ervaringen op papier te zetten. Om daarbij de humor niet te vergeten is prijzenswaardig.
Ondanks alle problematiek viel er veel te lachen in dit boek.

woensdag 24 maart 2010

Boek 15: Zoff und Zärtlichkeit

Schrijver: Sabine Kaufhold
Jaar van publicatie: 2007
Uitg. Blanvalet, München

Voor de verandering weer eens een Duits boek.

Marie heeft vier dochters: Elli, de tweeling Anna en Britt en Tina. Alle dochters zijn volwassen.
Maar: Elli is getrouwd en het huis uit.
Anna heeft een ongeluk gehad, een vrachtwagenchauffeur was oververmoeid en reed haar aan. Ze overleefde het ongeluk niet.
Britt is ook getrouwd en woont met man en kind in Australië. Tina is nog thuis en werkt in de modezaak, die Marie zelf ooit opgezet heeft.
Opnieuw maar: Elli komt plotseling weer thuis wonen wanneer ze haar man verlaten heeft, nadat hij, volgens haar zeggen, haar heeft bedrogen. Elli is een wat gestoord peroon, die met niemand kan opschieten en overal alleen maar verkeerds in ziet. Ze zoekt doorlopend ruzie.
De man van Anna, Eric, woont met zijn dochter Caro, bij Marie in. Caro schrijft emails aan haar geliefde tante Britt, die in Australië in het ziekenhuis ligt nadat ze, op de eerste bladzijden van het boek, uit een boom gevallen is en van alles heeft gebroken. Caro houdt haar op de hoogte (en ook de lezer, gelijk met Britt) van wat er zoal gebeurt.
Tina heeft zo haar eigen problemen, zowel privé als in de winkel.
En dan wordt (op Elli na dan) iedereen verliefd.

Chicklit, maar van een plezierig soort.

vrijdag 19 maart 2010

Once on a moonless night

Schrijver: Dai Sijie
Jaar van publicatie: 2009 (Engelse versie, Chatto & Windus, London)
Vertaling uit het Frans door Adriana Hunter
Oorspronkelijke titel: Pas une nuit où la lune ne sést pas levée (Gallimard, Paris)

De manier waarop een boek uitgegeven is, kan van invloed zijn op het leesplezier.
Dit stond vol met letters. Bladzijden en bladzijden lang.
Geen open plekje te zien.
Ik heb het vijftig bladzijden lang volgehouden, heb de meeste bladzijden zelfs meer dan een keer gelezen, en wist dan nog steeds niet waarover het ging. Opgehouden met lezen dus.

Boek 14: Duel

Schrijver: Joost Zwagerman
Boekenweekgeschenk 2010
Uitg. De Arbeiderspers, Amsterdam

Als je net een boek hebt gelezen, waarover je heel enthousiast bent, dan is het valt een volgend boek vaak tegen.
De recensies van het boekenweekgeschenk Duel, van Joost Zwagerman, waren meestal goed. Misschien dat de verwachtingen daarom ook wat hooggespannen waren.
Het was ook wel een aardig verhaal.
Maar ik houd niet zo van moderne kunst, vind het vaak een wat hoog 'nieuwe-kleren-van-de-keizer gehalte hebben en in dit boek kan iemand, de hoofdpersoon Verhooff, hoogdravend en lyrisch spreken over een modern schilderij. Wat geweldig toch allemaal.
Toegegeven, de 'installaties' waar de moderne kunst ook zo goed in is, en waarmee je wordt overvoerd tijdens tentoonstellingen, werden ook hier niet al te positief beschreven. Zwagerman had echter graag zelf goed willen kunnen schilderen. Misschien dat hij daarom zo lovend over een rood, geel en blauw schilderij kan schrijven.Het wilde me maar niet echt boeien. Misschien ook ben ik niet voldoende geïnteresseerd in de centrale vraag van dit boek: wat is (nog) echte kunst?
Daar komt dan de supervlakke tekening van Verhooff bij. Geen tijd voor een vrouw: hup! Weg ermee. Twee zonen? Geef ze wat geld en een paar skates om mee door de museumgangen te gaan en klaar ben je.
Wonen in een museum? Hoe dan? Hoe organiseer je dat? Welke problemen kom je tegen?
De restaurator (Olde Husink) en de kunstenares (Emma Duiker) komen wat beter uit de verf (ha, ha).
De reis naar Slovenië kwam bij  mij redelijk ongeloofwaardig over. Zou iemand, die bij zijn volle verstand is, echt zo reageren? Je bent toch niet zomaar museumdirecteur. Dan ga je toch niet in zee met een stel boefjes? Hoop ik.
Het boek leest vlot en is wel onderhoudend, net als de andere Zwagermannen, die ik ooit heb gelezen.

Van de bibliotheek kreeg ik een 'Boekenweek cv Joost Zwagerman' cadeau. Hierin een biografie en een bibliografie van Zwagerman. Leuk om erbij te hebben.

maandag 15 maart 2010

Boek 13: Gerechtigheid

Schrijver: Stieg Larsson
Jaar van publicatie: 2008
Uitg.:Signatuur, Utrecht
Oorspr. titel: Luftslottet som sprändes (Norstedts, Sweden, 2006)
Vertaling: Tineke Jorissen-Wedzinga

De eerste twee delen van deze trilogie kon ik al bijna niet wegleggen, zo spannend vond ik die, maar dit derde deel sloeg alles. Het bleef boeien tot de laatste bladzijde. Bij welk boek van ruim 650 bladzijden heb je dat?
Er lopen zoveel verhaallijnen door elkaar, vervolgen vaak van de eerste twee delen, en je moet wel enige moeite doen, om alle namen en personen uit elkaar te houden.
De hoofdpersonen zijn weer Michael Blomkvist en Lisbeth Salander. Lisbeth was in het laatste deel zwaargewond, nu ligt ze in het ziekenhuis aan het begin van het boek, evenals haar vader, Alexander Zalachenko.
De gang van zaken bij Millennium, het tijdschrift waar Blomkvist werkt, bij de politie, bij de veiligheidsdienst: het wordt allemaal grondig beschreven.
Ook trouwens de manier, waarop bij een ander Zweeds blad wordt gewerkt en waar Erika Berger, voormalig hoofdredacteur van Millennium in dienst treedt. Ze komt in botsing met de hevige macho-cultuur die daar heerst.
De macht van de psychiatrie, van justitie. De onmacht van degenen die ermee te maken krijgen.
En vooral weer de onmacht van vrouwen tegen wat hen vaak wordt aangedaan.

donderdag 4 maart 2010

Boek 12: De Vliegenvanger

Schrijver: John Steinbeck
Jaar van publicatie: 1991 (eerste Ned. versie is van 1944)
Oorspronkelijke titel: The moon is down
(New York, Viking, 1942)
Vertaling: Tsebbo, i.e.. Tjebbo Hemelrijk

Niet eerder las ik werk van John Steinbeck. Toen ik verslagen van andere bloggers las, met verschillende waarderingen, werd ik benieuwd. Op een van onze boekenplanken stond een rijtje boeken, die we ooit kochten als afgeschreven boek van de bibliotheek. Daarbij ook dit.
Nu moet ik dus meer gaan lezen van Steinbeck, want ik was echt enthousiast.
De manier, waarop hij zijn personages weet te karakteriseren, de manier ook, waarop hij luchtig begint en langzamerhand de spanning opbouwt: geweldig.

Een klein landje wordt ingenomen door een sterkere buurman. Eigenlijk is het maar een stadje. De burgemeester wordt neergezet als een beetje een sukkel. De vijand, in de vorm van de officieren van de overvallers, kwartiert zichzelf in bij de burgemeester. Ze zien neer op de inwoners van het land, dat ze bezet hebben. Oorlog is voor de jongetjes, die soldaatje spelen een romantische aangelegenheid. Dit gaat even makkelijk!
Maar hoeveel mensen ook geëxecuteerd worden en hoe weinig verzet er openlijk getoond wordt: voor de bezetter gaat er veel mis. Zoveel, dat ze niet meer alleen op straat durven, ogen in hun rug nodig hebben, bang zijn, heimwee hebben, verlangen naar een vrouw - dan is oorlog niet zo leuk meer.
Ze voelden zich vliegenvangers: zo'n kleverige strip, waaraan vliegen blijven plakken. Als snel verandert dat. Dan voelen ze zichzelf de vlieg.

zondag 28 februari 2010

Boek 11: Het idee van een ongecompliceerd leven met een man

Schrijver: Helle Helle
Jaar van publicatie: 2008 (Contact)
Oorspronkelijke titel: Forestillingen om et ukompliceret liv med en mand
(Samieren, Kopenhagen, 2002)
Vertaling: Kor de Vries

De titel van dit boek maakte me nieuwsgierig.
Het verhaal gaat over Kim en Suzanne, die in een kleine flat wonen. Kim probeert zijn eerste boek te schrijven, Suzanne verdient de kost, door in de keuken van het ziekenhuis te werken.
Daar werkt ook Esther. Zij woont samen met Luffe en probeert een kind te krijgen. Ze krijgt echter miskramen. Dan lijkt het toch te gaan lukken. Maar Esther ontdekt, dat Luffe ontrouw is. Zij verlaat hem en trekt in bij Kim en Suzanne.
Suzanne neemt ontslag in het ziekenhuis en gaat schoonmaken bij particulieren. Ook als ze thuis is maakt Suzanne schoon. Veel en grondig. Daarbij heeft ze haar dagdromen.
Drie personen op zo'n kleine flat is wat ingewikkeld. Het stelt de relatie van Kim en Suzanne op de proef.

Dit wordt verteld in eenvoudige korte zinnen, in eenvoudige korte hoofdstukken. De geschetste situatie is minder eenvoudig.