zaterdag 13 januari 2018

Boek 3: Vermoord naakt

Schrijver: J.D. Robb
Jaar van publicatie: 2014
Uitg. De Boekerij
Eerste uitgave:1995
Oorspr. titel: Naked in Death

Een paar jaar geleden las ik een van de latere delen uit deze serie. Zoals gewoonlijk besloot ik, dat het beter zou zijn om met deel 1 te beginnen. Vermoord naakt ging op mijn te lezen boeken lijst en nu kwam ik er eindelijk aan toe het te lezen.En ook al zoals gewoonlijk klopte die aanname. Dit boek kon ik aanzienlijk beter waarderen.
Eve Dallas wordt voorgesteld. Ze is rechercheur, kan haar eigen boontjes doppen. Hoewel ze net een zware zaak heeft behandeld, moet ze gelijk weer aan de slag: er is een prostituee vermoord aangetroffen, de kleindochter van een senator. Het onderzoek moet nogal in het geheim gebeuren, de senator en zijn hulp bemoeien zich overal mee en dreigen Eve met ontslag als ze niet snel weet, wie de moordenaar is. Intussen werken ze haar tegen.
Eve heeft een moeilijke jeugd gehad, waar ze niet meer over wil of kan nadenken. Ze heeft geen herinneringen (of wil ze niet hebben) aan haar moeder en de gedachte aan haar vader heeft ze al helemaal ver weggestopt.
Een van de verdachten is Roarke. Geen voornaam, alleen Roarke. Het is een rijke, wat geheimzinnige man. Tegen alle regels in voelt Eve zich tot hem aangetrokken. Ze heeft ook een vriendin. Dit zijn de enige mensen die ze in haar leven toelaat en die kunnen zorgen, dat ze zich een beetje kan ontspannen.
Het verhaal speelt zich af in de toekomst, wat ik wat storend vond in het vorige boek dat ik las, maar hier eigenlijk wel grappig vond en goed uitgewerkt. Roarke heeft echte koffie voor haar - een geweldige luxe, die niet vaak meer gevonden wordt in de tijd dat het verhaal zich afspeelt en meer van dat soort weetjes.
Spannend en goed uitgewerkt verhaal

Boek 2: Far from the Madding Crowd

Schrijver: Thomas hardy
Jaar van publicatie: 1874
433 blz

Hardy schreef dit verhaal als feuilleton voor een krant. Hij schiep zijn eigen wereld: het graafschap waar de geschiedenis van Bathsheba Everdene en haar drie verliefde mannen zich afspeelt hebben misschien ooit bestaan, in Normandische tijden, maar niet, zoals hier, in de Victoriaanse.
De schrijver geeft blijk van een geweldig voorstellingsvermogen en kan dat prima op de lezer overbrengen. Het dorp en zijn inwoners gaan voor je leven. Je ziet het zwoegen op het land, wordt bijna moe van als dat geplant en geoogst, van het beschermen van de opbrengsten van het land tegen de kwade invloeden van het weer. Het is bijna een geschiedenisles geworden: hoe deed men bepaalde dingen in de landbouw in die dagen?
Natuurlijk is daar het verhaal van de jonge vrouw, Bathsheba, die haar tante helpt met het verzorgen van haar twee koeien. Ze is arm en heeft zelf zo goed als niets. Wel is ze goed opgeleid. Gabriel Oak, een hardwerkende man, die zelf wat schapen heeft, ontmoet haar, wordt verliefd, vraagt haar ten huwelijk, maar wordt afgewezen.
Enige tijd later keren de kansen als Gabriel zijn schapen kwijtraakt en Bathsheba een erfenis krijgt. De rollen zijn nu omgedraaid: Gabriel heeft nu niets meer, maar gaat werken voor Bathsheba. Prachtig zijn de scenes, waarin de mannen van het dorp na het werk samenkomen rond het haardvuur van de plaatselijke kroeg.
Er verschijnen nog twee aanbidders voor Bathsheba. Een wat saaie, maar vermogende boer en een onbetrouwbare figuur annex soldaat. Natuurlijk maakt Bathsheba, ondanks alle goede raad van Gabriel, de verkeerde keuzes.
Het verhaal is aardig, maar wat dit boek vijf sterren waard maakt is de sfeer, die zo goed beschreven wordt, de personen, die echt gaan leven, het land, dat zo goed beschreven is.
Geweldig.

donderdag 4 januari 2018

Boek 1: The Tempest

Schrijver: William Shakespeare
Jaar van publicatie: 1623
Uitg. Henry Pordes, London, 1984
ca. 105 blz.

Het is moeilijk aan te geven, welke versie van The Tempest ik heb gelezen. Ik ben begonnen met het eerste verhaal uit Tales from Shakespeare (volgens het boek dat ik heb geschreven door Mary Lamb, verder schijnt iedereen te vinden, dat het door Charles Lamb is geschreven). Zo leerde ik de strekking van het verhaal een beetje kennen. Toen begon ik in mijn exemplaar van The Complete Works of Shakespeare, waarin The Tempest het begin vormt. De lettertjes waarmee meer dan duizend bladzijden bedekt zijn, maakten het lezen bijna onmogelijk en ik kocht een Kindle versie van het toneelstuk, geïllustreerd. De plaatjes waren niet zo'n succes, maar met boek en e-reader naast elkaar lukte het uiteindelijk toch. Het aantal bladzijden dat ik heb gelezen heb ik geschat, na te hebben gekeken hoeveel bladzijden andere papieren versies van het boek hadden.

Al heel lang wilde ik meer van Shakespeare lezen. Ooit, heel lang geleden, las ik een van zijn comedies, nu koos ik voor The Tempest, een tragedie. Zoals ik al vermoedde was dit meer mijn smaak.

Prospero, woont in een grot op een eiland, samen met zijn dochter Miranda. Prospero was hertog van Milaan. Hij gaf zijn broer Antonio wat van zijn taken, maar die maakte daar misbruik van, spande samen met de Koning van Napels en verdreef Prospero uit zijn hertogdom. Ze zetten hem en Miranda op een schip, dat aanspoelde op dit eiland. Gelukkig zorgde een trouwe hoveling, Gonzalo, dat er eten aan boord van dat schip was en ook had hij voor boeken gezorgd, waarin Prospero kon studeren.
Hij leerde daaruit magie toe te passen. De heks Sycorax woonde op het eiland. Ze is kort geleden gestorven. Zij had een aantal geesten opgesloten in de stammen van bomen en die konden nu niet meer bevrijd worden. Gelukkig lukte die bevrijding Prospero wel. Ariel was de voornaamste van de geesten.
Hij vond het leuk om het monster Caliban te pesten, want Caliban was de zoon van Sycorax.
Met behulp van de geesten kon Prospero de wind en de golven van de zee beheersen. Hij liet een schip met stervelingen bijna vergaan, maar Miranda smeekte hem ze te redden. Op het schip zijn alle vijanden van Prospero, waaronder zijn boer, de koning van Napels en diens zoon Ferdinand. Ook Gonzalo was aan boord. Als hun schip vergaat bereiken ze allemaal het eiland, maar vermoeden, dat de anderen verdronken zijn. Hiervoor heeft Ariel gezorgd. Ferdinand en Miranda worden verliefd, maar Prospero test Ferdinand eerst. Als hij overtuigd is van de goede bedoelingen van Ferdinand, geeft hij hem toestemming om met zijn dochter te trouwen. Ariel kwelt de schipbreukelingen nog wat, Caliban wil Prospero doden en de macht op het eiland overnemen. Ook hiervoor steekt Ariel een stokje. Iedereen betuigt spijt, als ze eindelijk samenkomen, Prospero is weer de hertog van Milaan en de Koning kan terug naar zijn koninkrijk. Miranda wordt kroonprinses als ze gaat trouwen met Ferdinand.

Wat een verhaal! Ik heb ervan genoten. Het is moeilijk te geloven, dat dit zoveel jaren geleden geschreven is. Het heeft zoveel humor, prachtige zinnen en vergelijkingen, er gebeurt van alles en je ziet het voor je. Je hoort de storm woeden, de golven beuken. Je grinnikt om de stoutigheden van Ariel, want je vindt, dat de slachtoffers zijn gepest verdienen.
Zeer de moeite waard, al neemt het lezen wel veel tijd, in aanmerking genomen, dat het boek vrij dun is.

zondag 31 december 2017

Boek 111: Onder volwassenen

Schrijver: Jami Attenberg
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Boekerij, Amsterdam (Meulenhoff)
Vert. Onno Voorhoeve
Oorspr. titel: All grown up (Houghton Mifflin Harcourt, New York 2017)
189 blz.

Andrea woont weer in New York, nadat ze een opleiding probeerde te volgen aan de kunstacademie in Chicago. Aanvankelijk blijft ze nog een beetje schilderen (altijd hetzelfde gebouw: het Empire State Building, dat ze uit haar raam kan zien. Als een nog groter gebouw voor haar geliefde uitzicht wordt neergezet, stopt ze ook met schilderen. Haar broer en schoonzuster verhuizen. Hun dochtertje is ongeneeslijk ziek. Ook haar moeder trekt uit de stad weg, om de familie van haar zoon te helpen. Andrea blijft alleen achter in New York.
Ze mist haar familie en probeert dat op te lossen met losse contacten. Ze lijkt echter niet in staat een vriendschaps- of liefdesrelatie te onderhouden en voelt zich steeds eenzamer. Iedereen lijkt een beter leven te hebben dan zijzelf. 
Tot ze dan toch eindelijk haar familie gaat opzoeken. 
Een snel lezend boek, geschreven in een fraai prozxa. Goed vertaald door Onno Voorhoeve. Hoofdstukken met de naam van de voornaamste persoon in die episode, vaak een vrouwennaam. Een enkele keer van een plaats of een voorwerp. Aardig boek, maar ook niet meer dan dat.

vrijdag 29 december 2017

Boek 110: Een modehuis in Barcelona

Schrijver: Nuria Pradas
Jaar van publicatie: 2017
Uitg.: Rubinstein Audio
Voorlezer: Karin Douma
364 blz.
Oorspr. titel: Barcelona alta costura

Ondertitel:  Kroniek van een familiebedrijf.

Met de berichten in het nieuws over de opstand in Catalonië is dit plotseling een heel actueel boek: ook hier kwam Catalonië in opstand. De Spaanse Burgeroorlog was een van de gevolgen.

Het hier beschreven modehuis Santa Eulalia in Barcelona schijnt nog altijd te bestaan. het boek gaat over de periode vlak voor, tijdens en na de Burgeroorlog in Spanje en tijdens het bewind van Franco. De tegenstelling tussen alle glamour, pracht en praal en alle uit de oorlog voortvloeiende ellende was groot en schrijnend.
De werknemers van het modehuis, van wie Laia Calvet de hoofdpersoon is, zijn zeer betrokken bij het bedrijf. Dat komt in niet geringe mate door de menslievende opstelling van de directeur, Andreu Molins. Als het boek begint is zijn vader net overleden en hij volgt hem op als directeur. Alle prachtige kleding en stoffen worden tot in detail beschreven en daar moet je dan wel belangstelling voor hebben. Al die mensen uit elkaar houden was ook een probleem. Het werd hier en daar een beetje saai. De voorleesstem van het luisterboek begon bovendien soms te irriteren door de vervelende r en de slissende z. Daarom duurde het luisteren langer dan ik had gewild: ik bleef uitstellen om verder te luisteren. Gevolg was ook, dat ik nog minder goed wist, wie wie nu ook weer was. Het is uiteindelijk uitgeluisterd, ik herkende de goede kanten ervan, het voorlezen was af en toe best goed, maar toch viel het geheel me een beetje tegen. Jammer.

Boek 109: Duivelspaardjes

Schrijver: Tomás Gonzáles
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Atlas Contact, Amsterdam
Vert. Jos den Bekker
Oorspr. titel: Los caballitos del diablo (Editora Aguilar, 2012)
174 blz

Deze Duivelspaardjes vond ik bij de nieuwe aanwinsten van de bibliotheek. Omdat ik nog zelden een boek van een Colombiaanse schrijver had gelezen, wilde ik dit proberen.
Het is het verhaal van een echtpaar, dat zich terugtrekt uit de wereld. Boven op hun berg scheppen ze een paradijsje, met veel bloemen en dieren. De man houdt zich bezig met zijn koffiestruiken en zijn vruchtbomen, zijn vrouw beschildert de muren, behangt de muren ook met schilderijen en met de wandtapijten die ze weeft. De wereld om hen heen wordt al gewelddadiger, de muren die ze om hun gebied en om zichzelf optrekken worden al hoger. Totdat de poort nog maar zelden opengaat.
Duivelspaardjes zijn libellen, die in het luchtledige lijken rond te zweven.
Het boek is niet dik, toch kostte het me moeite het uit te lezen. Er staan een massa namen in, die slecht uit elkaar te houden zijn, maar de hoofdpersoon is alleen maar 'hij', of ook heel vaak iets in de trant van 'hij, die tussen zijn koffiestruiken verdwijnt'. Er is een 'zijn moeder', een 'haar moeder' en en 'de moeder'. Zoek het maar uit.
Al lezende wordt er wel veel duidelijk, maar echt enthousiast kon ik niet worden. Een verwarrend boek.

Boek 108: U is for Undertow

Schrijver: Sue Grafton
Jaar van publicatie: 2009
Uitg. Putnam
Kinsey Millhone #21
403 blz

Kinsey krijgt het verzoek van een jonge man onderzoek te doen naar een twintig jaar geleden gebeurde verdwijning van een kind. Waarschijnlijk was het gekidnapt en vermoord. Het losgeld was nooit opgehaald. De man was zelf nog een kind toen het gebeurde. Hij zag twee mannen in het bos, die een gat groeven en een zak leken te willen begraven. Hij vermoedt nu, dat dat de ontvoerders waren die het kind wilden begraven.
Hoewel ze haar twijfels heeft over het waarheidsgehalte van dit verhaal gaat Kinsey toch op zoek. Zoals gewoonlijk bijt ze zich vast in het onderzoek, dat steeds zinlozer lijkt te worden.
Al heel snel is het de lezer duidelijk, wat er gebeurd moet zijn. Toch gaat dit niet ten koste van de spanning. Het onderzoek is ook niet het belangrijkste van dit boek (en van deze serie) Het is leuk om te lezen, hoe het Kinsey vergaat. Hoe ze omgaat met de mensen om haar heen, hoe ze haar eigen familie steeds beter leert kennen, ook al verzet ze zich nog steeds tegen elk contact met hen. Het lezen van deze serie begint verslavend te worden. Nog maar een paar letters van het alfabet te gaan.