zaterdag 21 april 2018

Boek 39: De vrouw van de keukengod

Schrijver: Amy Tan
Jaar van publicatie: 1994
Uitg. Ooievaar Pockethouse
Vert. Eugène Dabekaussen
Oorspr. titel: The kitchengod's wife
420 blz.

De vrouw van de keukengod zorgde overal voor: ze ving de vis voor het avondeten, ze zorgde goed voor het varken, dat vlees leverde. Toch werd alleen de man, de keukengod, gezien en vereerd, de vrouw moest gehoorzamen, onderdanig en dankbaar zijn.
Pearl, opgegroeid in Amerika, kent haar moeder niet echt goed. Zelf verzwijgt ze ook het nodige voor haar moeder. Helen, vriendin van haar moeder, is bang dat ze een gevaarlijke ziekte heeft en dreigt alle geheimen van moeder Winnie te vertellen. Als ze het niet snel zelf allemaal vertelt, dat doet Helen dat. Tegen Pearl zegt ze, dat die moet opbiechten een ernstige ziekte te hebben. Tot nu toe heeft Pearl dat verzwegen, omdat ze niet wild dat haar moeder zich zorgen maakte.
Dan volgt het verhaal van de jonge vrouw, die opgroeide op een Chinees eiland, in de jaren 20 van de twintigste eeuw. Over haar huwelijk met een afschuwelijke man, die haar mishandelde en haar bezittingen afpakte, samen met zijn al even hebberige familie. Ze kon niet ontsnappen: vrouwen hadden geen enkele macht in het oude China. Over de oorlog tussen China en Japan, die enorme ontberingen met zich meebrachten.
Amy Tan is een heel goede verteller. Het boek is moeilijk weg te leggen, want het verhaal is dan wel gruwelijk, maar je wilt weten of ze weg komt van al die narigheid, en hoe ze dat dan klaarspeelt. Ze schrijft zo goed, dat je als lezer deze voor ons onbekende wereld voor je ziet, de pijn voelt, die Winnie voelt. Je begrijpt de voorzichtigheid waarmee ze optreedt als ze dan eindelijk in Amerika is.
Erg goed gedaan.

Boek 38: De Wafelfabriek

Schrijver: Roman Helinski
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Hollands Diep
174 blz

Er werken voornamelijk vrouwen in de wafelfabriek. Iedere morgen vroeg beginnen ze met hun werk. Ze leggen wafels recht op de band, ze vouwen dozen, ze snijden wafels bij. Alles is geregeld: de directeur zit in zijn kamer boven, de wafelbakker, een belg, want die maakt de beste wafels, zit bij de oven. Beide vertrekken zijn niet voor de vrouwen toegankelijk.
Het werk is saai en geestdodend, maar de vrouwen weten niet beter.
Totdat een nieuwe werknemer, Arka Narovski, zich meldt. Hij zaait onrust met zijn opmerkingen. De gemoedelijke tevredenheid van de vrouwen verandert in opstandigheid. Waartegen precies? Ze weten het niet, maar ze zijn plotseling wantrouwig en ontevreden.
Een angstaanjagend verhaal over hoe mensen de persoon die voorop loopt, volgen. Zonder kritiek. Die persoon heeft immers het beste met hen voor? Een akelig beeld van hoe beïnvloedbaar de mens is.

Boek 37: Murder she typed

Schrijver: Sylvia Selfman
Jaar van publicatie 2014
Uitg. Lazy Cat Press
Izzy Greene serie #1
270 blz.

Izzy Greene, de hoofdpersoon van deze serie, is een oudere dame met overgewicht, die in Palm Springs woont. Eten is haar meest geliefde bezigheid, de dagen brengt ze verder door met shoppen, samen met haar vriendin Flo. Ze is ook lid van een schrijfgroep. Ieder lid leest op de bijeenkomsten voor wat ze geschreven hebben en het geschrevene wordt voorzien van commentaar.
Op een dag meldt een beeldschone vrouw zich aan als lid.Alle mannen zijn gelijk van slag, de vrouwen jaloers. Mannen zijn schaars en de jacht was tot nu toe altijd open.
Dan gebeuren er allerlei vreemde dingen: Sondra, het nieuwe lid van de schrijfgroep, komt niet terug. Izzy gaat, met Flo, op onderzoek uit. Ze verdenkt alle mannen van de groep, haar vriend heeft haar in de steek gelaten, maar gelukkig is daar frank, de man die ze wel kan vertrouwen.
Erg grappig tussendoortje. Izzy leidt het leven zoals je je dat voorstelt in zo'n seniorenreservaat in Florida. Iedereen verveelt zich te pletter, iedereen is op zoek naar een, liefst rijke, nieuwe partner, vaak na een langdurig eerder huwelijk. Izzy eet. Van alles, als het maar veel is. Morgen gaat ze op dieet.

donderdag 12 april 2018

Boek 36: De erfenis van Mozart

Schrijver: Femke Roosbol
Jaar van publicatie: 2017
Uitg. Ambo/Anthos
411 blz

Constanze Mozart was nooit door iedereen geliefd. Ze groeide op als Constanze Weber, derde dochter (van vier) in een muzikale familie. Vader Weber had graag zelf opgetreden als musicus, maar speelde alleen nog in een orkest en gaf les. Vooral aan zijn oudste dochters. Voor de laatste twee was geen geld meer. Constanze is het huissloofje: voor haar moeder moet ze al het huishoudelijke werk doen. Ze staat, vooral in het eerste deel van het boek, urenlang te koken, te bakken en te braden. Ze kan ook goed zingen en pianospelen, maar de tijd om te oefenen ontbreekt vaak. Om geld te verdienen neemt de familie jonge musici in huis. Een daarvan is de jonge Mozart, die op de vlucht is voor zijn vader, die als een tiran voorschrijft, wat Mozart moet doen. Hij geeft de dochters Weber les en wordt verliefd op de oudste, Louise. Constanze is verliefd op hem, maar ze is pas zestien en staat zo vaak in de keuken, dat ze te weinig opvalt.
Als Louise Mozart heeft afgewezen vertrekt hij, maar een paar jaar later komt hij weer terug naar de Webers. Hij trouwt met Constanze, ondanks de tegenwerking van zijn vader en zuster. Met veel passie componeert Mozart, maar de verdiensten verdwijnen snel. Hij probeert zelfstandig te werken, wat nieuw is: iedere componist had een beschermheer nodig, die hem betaalde voor zijn diensten.
Louise is op de achtergrond nog steeds een stoorzender voor Constanze: ze is bang, dat zijn liefde voor haar zus niet over is.
Dan wordt Mozart ziek en sterft. Constanze is ziek van verdriet. Maar dan bedenkt ze, dat ze het werk van haar man moet laten horen aan de wereld. Samen met Louise geeft ze concerten, ze bezoekt uitgeverijen van muziek, en verdient zo haar brood met het werk van haar man.

Het leven in die tijd moet zwaar geweest zijn. Constanze kreeg veel kinderen, maar twee van hen bleven in leven. Hen moest ze achterlaten bij een muziekleraar in Praag, om zelf geld te kunnen verdienen.

Het boek is heel prettig leesbaar. Je voelt mee met de hoofdpersoon. Er moet enorm veel research voorafgegaan zijn aan het schrijven ervan, maar dat heeft zeker veel opgeleverd. Interessant om te lezen over de mensen en de wereld van die tijd.

Ik las dit boek als e-boek zowel als papieren boek. Als ik in bed lees, geef ik de voorkeur aan de e- reader, andere keren heb ik liever een papieren boek in mijn handen. Bookchoice bood dit boek in september 2017 aan. Meestal ben ik over de e-book versie erg tevreden, maar dit keer was er duidelijk iets mis gegaan: hoofdstuk 48 kwam plotseling voor 47, zodat Constanze eerst op reis ging en toen pas ging inpakken. Niet helemaal logisch. Beetje irritant ook.

maandag 9 april 2018

Boek 35: Blauw Bloed

Schrijver: Pieter Aspe
Jaar van publicatie: 2000 (deze 13e druk 2012)
Uitg. Manteau
287 blz

Het was al weer lang geleden, dat ik een vorig deel uit deze reeks had gelezen en het duurde even, voor ik me herinnerde wie wie ook weer was. De naam Van In voor de commissaris zorgt bij mij altijd voor wat verwarring - ik herken het niet als naam. Zijn brigadier en vriend Versavel is ook weer aanwezig, evenals de vriendin van de commissaris, Hannelore Martens.
Ooit had zij een relatie met Valentijn Heydens en als hij haar belt om een afspraak te maken, gaat ze naar hem toe. Zij is nog altijd van hem gecharmeerd. Als blijkt, dat tijdens hun date zijn vader zelfmoord heeft gepleegd en als Hannelore terugdenkt aan de angst, die Valentijn uitte, dat zijn vader gevaar liep vermoord te worden, vertelt ze dat aan Van In, die zich op de zaak werpt. Zijn jaloezie maakt, dat hij dat nog verwoeder doet dan normaal.
Hij ontmoet tijdens dit onderzoek alle Brugse bobo's en als Hannelore ontvoerd wordt en het onderzoek uitgebreid, ook hooggeplaatste personen verder van Brugge af.
De steken, die Aspe uitdeelt aan de gang van zaken tussen hooggeplaatste ambtenaren en de rijken van de stad, zijn hier en daar niet mals. De politieagent, die voor geld de pers inseint, de notaris en de procureur, die samen in de vrijmetselaarsloge zitten en elkaar de handen boven het hoofd houden - ze komen langs en zo zijn er meer voorbeelden.
Sympathieke serie.

Boek 34: De Kalahari avondschool

Schrijver: Alexander McCall Smith
Jaar van publicatie: 2004
Uitg. Sijthoff
Vert. Ineke van Bronswijk
Oorspr. titel: The Kalahari Typing School for men
205 blz

Het is heel fijn de boeken over Mma Ramotswe te lezen, tussen allerlei dikke zware pillen door. Ze zijn gemoedelijk, er wordt nuchter en helder nagedacht en ze zijn vaak ook erg grappig.
Natuurlijk verloopt het leven in Botswana ook niet altijd even gladjes: Het detectivebureau heeft concurrentie, de verdiensten zijn slecht. Mma Makutsi is bang, dat er geen geld meer voor een secretaresse/adjunct detective/adjunctgaragemanager zal zijn. Zij besluit een school te beginnen, waar ze type lessen gaat geven aan mannen. Die kunnen dat vaak maar heel slecht.
De aanmeldingen stromen binnen, schrijfmachines worden geregeld en de mannen beginnen met hun lessen. Een van de leerlingen lijkt verliefd te zijn op de lerares. De liefde lijkt wederzijds, maar Mma Ramotswe maakt zich zorgen.

Boek 33: The woman who went to bed for a year

Schrijver: Sue Townsend
Jaar van publicatie: 2012
Uitg. Penguin Books
436 blz

Eva is blij dat haar kinderen eindelijk de deur uitgaan: de tweeling gaat studeren. Zeventien jaar lang heeft ze achter hen aan gerend en daarbij ook voor haar man, de egoïstische en wereldvreemde astronoom Brian gezorgd. Die zat vaker in zijn 'schuurtje'dan in het gemeenschappelijke huis. In dat schuurtje kon hij dan ook gelijk zijn maîtresse ontvangen. Eva had het druk om iets te merken.
Nu is en voelt ze zich vrij. Ze stapt haar bed in en is niet van plan er nog snel uit te komen. Ze laat zich bedienen, Brian moet het kerstdiner klaarmaken, waarvan een hilarisch verslag is opgeschreven, de tweeling zoekt ook alles voortaan zelf maar uit. Het wordt haar niet in dank afgenomen. Haar moeder en schoonmoeder proberen nog wel te helpen, maar Eva moet het vooral hebben van de 'man met de bus', klusjesman Alexander. Hij zorgt voor haar en helpt haar onder alle omstandigheden.

Aardig boek, maar toch niet helemaal wat ik ervan verwacht had. Het was gewoon een beetje te lang, te veel. Jammer, want er zaten zeker heel goede stukken in.